Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 23:30

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Περὶ σαββάτων καὶ περιτομῆς
Οὐδὲ ἡ ἀργία ἐστὶ τὸ Σάββατον, ἀλλ᾽ ἡ ἐξομολόγησις καὶ τὸ ταπεινοῦν τὴν ψυχήν. Οὐ γὰρ ὡρισμένως, τῷ Σαββάτῳ, εἴρηκεν, ἀλλ᾽ ἁπλῶς τῇ δεκάτῃ, ἣν συμβαίνει ἀπαντᾷν μὴ ἐν Σαββάτῳ. Καὶ ὅμως τὴν ἀπαντῶσαν ἡμέραν διὰ τὸν ἐξιλασμὸν Σάββατον οὐχ ἀπλῶς, ἀλλὰ Σάββατα σαββάτων ὀνομάζει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ούτε η αργία αποτελεί το Σάββατο, αλλά η εξομολόγηση και η ταπείνωση της ψυχής. Διότι δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στο Σάββατο, αλλά απλώς στη δέκατη ημέρα, η οποία τυχαίνει να μην συμπίπτει με ημέρα Σαββάτου. Και όμως, την ημέρα αυτή που προκύπτει, εξαιτίας του εξιλασμού, δεν την ονομάζει απλώς Σάββατο, αλλά Σάββατα σαββάτων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν, καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ. Πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἔστι γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμοῦ αὕτη ὑμῖν, ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν. Πᾶσα ψυχὴ, ἥτις μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. Καὶ πᾶσα ψυχὴ, ἥτις ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. Πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε, νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἐν πάσαις κατοικίαις ὑμῶν. Σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰς ψυχὰς ὑμῶν· ἀπὸ ἐνάτης τοῦ μηνὸς, ἀπὸ ἑσπέρας ἕως ἑσπέρας σαββατιεῖτε τὰ Σάββατα ὑμῶν.» Ταπείνωσιν καὶ νηστείαν, καὶ ὁλοκαυτωμάτων προσαγωγὴν, καὶ μὴν καὶ ἔργου παντὸς κατάληξιν ποιεῖσθαι δεῖν ἔφη, τῶν μὲν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν τὴν νέκρωσιν διὰ νηστείας ὑποτυπῶν, διὰ δὲ τῶν ὁλοκαυτωμάτων τὴν εἰς ὀσμὴν εὐωδίας ἀνάθεσιν, οὐ μεμερισμένως, ἀλλ᾽ εἰσάπαν καὶ ὁλοτελῶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα ταπεινώσετε τις ψυχές σας και θα προσφέρετε ολοκαυτώματα στον Κύριο. Κανένα έργο δεν θα κάνετε κατά την ίδια αυτή ημέρα, διότι αυτή είναι για σας ημέρα εξιλασμού, για να γίνει εξιλασμός για σας ενώπιον του Κυρίου του Θεού σας. Κάθε ψυχή η οποία δεν θα ταπεινωθεί κατά την ημέρα αυτή, θα εξολοθρευθεί από τον λαό της. Και κάθε ψυχή που θα κάνει οποιοδήποτε έργο κατά την ημέρα αυτή, η ψυχή εκείνη θα χαθεί από τον λαό της. Κανένα δουλικό έργο δεν θα κάνετε· είναι αιώνιος νόμος για τις γενιές σας σε όλες τις κατοικίες σας. Σάββατο σαββάτων θα είναι για σας, και θα ταπεινώσετε τις ψυχές σας· από την ενάτη ημέρα του μηνός, από το βράδυ έως το επόμενο βράδυ θα τηρείτε τα Σάββατά σας.» Ανέφερε, λοιπόν, ότι πρέπει να γίνεται ταπείνωση και νηστεία, και προσφορά ολοκαυτωμάτων, καθώς επίσης και παύση κάθε εργασίας, προτυπώνοντας αφενός τη νέκρωση των σαρκικών επιθυμιών μέσω της νηστείας, και αφετέρου την αφιέρωση εις οσμήν ευωδίας μέσω των ολοκαυτωμάτων, όχι μερικώς, αλλά εξ ολοκλήρου και ολοτελώς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα καὶ ἀπορίαι
Εὔσημος δὲ ἑορτὴ κατὰ τοὺς Ἰουδαίους τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ ἐπετελεῖτο ἡ τῶν σαλπίγγων· τῇ δεκάτῃ δὲ τοῦ αὐτοῦ μηνὸς τὴν νηστείαν τοῦ ἱλασμοῦ καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τὴν σκηνοπηγίαν ἐπετέλουν. Ἡμεῖς δὲ πνευματικῶς ἑορτάζομεν οὕτως, τῷ μὲν ἑβδόμῳ μηνί, τουτέστιν τῷ ἑβδόμῳ τῆς χάριτος νόμῳ τὴν εὔσημον τοῦ εὐαγγελίου ἡμέραν ἐπιτελοῦντες· ἑπτὰ γὰρ νόμους ὁ τῶν ὅλων θεὸς ἐξαρχῆς τῇ φύσει παρέσχετο· τῷ μὲν Ἀδὰμ δύο, τὸν πρὸ τῆς παραβάσεως ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ δένδρου μὴ φαγεῖν καὶ τὸν μετὰ τὴν παράβασιν ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου τὸν ἄρτον ἐσθίειν, τρίτον τὸν ἐπὶ τοῦ Νῶε, τέταρτον τὸν ἐπὶ τοῦ Ἀβραάμ, τὸν τῆς περιτομῆς, πέμπτον τὸν Μωσέως, ἕκτον τὸν προφητικόν, ἕβδομον τὸν εὐαγγελικόν, ἐν ᾧ τὰς ἀπαρχὰς τῶν καρπῶν τῆς ἀρετῆς κατὰ τὴν ἀρχὴν τῶν φωτισμῶν τῷ θεῷ προσάγομεν· τῇ γὰρ πρώτῃ τοῦ μηνὸς τὰς ἀπαρχὰς τῶν καρπῶν οἱ κατὰ νόμον προσῆγον. Τῇ δεκάτῃ δὲ τοῦ μηνὸς τὴν νηστείαν τοῦ ἱλασμοῦ τελοῦμεν διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ τοῦ γενομένου ἡμῶν ἱλασμοῦ μυσταγωγούμενοι, νηστεύοντες ἀπὸ πάσης κακίας· τῇ δὲ πεντεκαιδεκάτῃ τὴν σκηνοπηγίαν ἄγομεν· προστιθέντες γὰρ τῷ κατὰ τὸν κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν μυστηρίῳ τὰς πέντε τῆς ψυχῆς ἀντιλημπτικὰς δυνάμεις, εἰς μηδὲν τῶν αἰσθητῶν ἀσχολουμένας ἀλλ᾽ αὐτῷ συνημμένας τῷ κυρίῳ, τὴν πῆξιν ἐν αὐτῷ λαμβάνομεν τῶν ἀρετῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μία λαμπρή εορτή τελούνταν από τους Ιουδαίους κατά τον έβδομο μήνα, αυτή των σαλπίγγων· κατά δε τη δέκατη ημέρα του ίδιου μήνα τελούσαν τη νηστεία του ιλασμού και κατά τη δέκατη πέμπτη τη σκηνοπηγία. Εμείς όμως εορτάζουμε πνευματικά ως εξής: κατά τον έβδομο μήνα, δηλαδή σύμφωνα με τον έβδομο νόμο της χάριτος, τελούμε τη λαμπρή ημέρα του Ευαγγελίου· διότι επτά νόμους παρέσχε εξαρχής στη φύση ο Θεός των όλων: στον Αδάμ έδωσε δύο, αυτόν προ της παραβάσεως, να μη φάει από τον καρπό του δέντρου, και αυτόν μετά την παράβαση, να τρώει τον άρτο του με τον ιδρώτα του προσώπου του· τρίτον τον νόμο επί του Νώε, τέταρτον αυτόν επί του Αβραάμ, δηλαδή της περιτομής, πέμπτον του Μωυσέως, έκτον τον προφητικό, και έβδομον τον ευαγγελικό, κατά τον οποίο προσάγουμε στον Θεό τις απαρχές των καρπών της αρετής, στην αρχή των φωτισμών· διότι την πρώτη ημέρα του μήνα προσέφεραν τις απαρχές των καρπών εκείνοι που ζούσαν σύμφωνα με τον Νόμο. Κατά δε τη δέκατη ημέρα του μήνα τελούμε τη νηστεία του ιλασμού, μυσταγωγούμενοι μέσω του ονόματος του Κυρίου μας Ιησού, ο οποίος έγινε ο ιλασμός μας, νηστεύοντας από κάθε κακία· και κατά τη δέκατη πέμπτη εορτάζουμε τη σκηνοπηγία· διότι, προσθέτοντας στο μυστήριο του Κυρίου μας Ιησού τις πέντε αντιληπτικές δυνάμεις της ψυχής, οι οποίες δεν απασχολούνται με κανένα από τα αισθητά πράγματα αλλά είναι προσηλωμένες στον ίδιο τον Κύριο, λαμβάνουμε τη στερέωση των αρετών εντός Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες