Ὅτε τοίνυν τὰ περὶ τῆς ἑορτῆς τῆς σκηνοπηγίας διετύπου Θεὸς οὕτω πρὸς τὸν Μωυσῆν “Τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ ”τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου ἑορτὴ σκηνῶν τῷ Κυρίῳ, καὶ “προσάξετε ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ”ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν.” εἶτα τούτοις ἐπιδιατάξας τῶν θυσιῶν τοὺς τρόπους, ἐπήνεγκε πάλιν “Καὶ ”τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸς τοῦ ἑβδόμου τούτου, “προσοίσετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ”ἡμέρα ἡ πρώτη ἀνάπαυσις, καὶ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη ἀνά- “παυσις. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ λήψεσθε κάλλυντρα ”φοινίκων καὶ κλάδους ξύλου δασεῖς καὶ καρπὸν ξύλου “ὡραίου καὶ ἰτέας καὶ ἄγνου κλάδους ἐκ χειμάῤῥου εὐφραν- ”θῆναι.” ἤδη μὲν οὖν ἐν τῷ δευτέρῳ βιβλίῳ ἕκαστα τοῦ παροισθέντος ῥητοῦ διεξιόντες τὰ μέρη, μακρὸν ἐπ᾽ αὐτῷ δεδαπανήκαμεν λόγον, συντεμόντες δ᾽ οὖν ὅμως ἐν ὀλίγοις, αὖθις ἐπαναμνήσομεν. ἐφάσκομεν γὰρ τὴν μὲν ἑορτὴν τῆς σκηνοπηγίας τὸν τριπόθητον ἡμῖν τῆς ἀναστάσεως κατασημαίνειν καιρόν. τὸ δὲ κάλλυντρα λαβεῖν, καὶ καρπὸν ὡραίου ξύλου, καὶ πρὸς τούτοις ἔτι τὰ ἕτερα, ἐπανάληψίν τινα τοῦ παραδείσου δηλοῦν, ὡς καὶ εἰσαῦθις ἡμῖν δοθησομένου διὰ Χριστοῦ.
Μετάφραση
Όταν λοιπόν ο Θεός καθόριζε τα σχετικά με την εορτή της σκηνοπηγίας, είπε έτσι προς τον Μωυσή: «Τη δέκατη πέμπτη ημέρα του έβδομου μήνα θα είναι εορτή των σκηνών για τον Κύριο, και θα προσφέρετε ολοκαυτώματα και θυσίες για επτά ημέρες, και η πρώτη ημέρα θα είναι για εσάς άγια συνέλευση.» Έπειτα, αφού διέταξε επιπλέον τον τρόπο αυτών των θυσιών, πρόσθεσε πάλι: «Και τη δέκατη πέμπτη ημέρα αυτού του έβδομου μήνα, θα προσφέρετε ολοκαυτώματα στον Κύριο για επτά ημέρες, και η πρώτη ημέρα θα είναι ανάπαυση, και η έβδομη ημέρα ανάπαυση. Και την πρώτη ημέρα θα πάρετε ωραίους βλαστούς φοινίκων και πυκνά κλαδιά δέντρων και καρπό από ωραίο δέντρο και κλαδιά ιτιάς και λυγαριάς από τον χείμαρρο, για να ευφρανθείτε.» Ήδη βέβαια στο δεύτερο βιβλίο, εξετάζοντας διεξοδικά καθένα από τα μέρη του χωρίου που παραθέσαμε, έχουμε αναλώσει μακρύ λόγο για αυτό, αλλά συνοψίζοντας με λίγα λόγια, θα το υπενθυμίσουμε και πάλι. Διότι λέγαμε ότι η εορτή της σκηνοπηγίας προσημαίνει τον τριπόθητο σε εμάς καιρό της αναστάσεως. Το δε να πάρουν ωραίους βλαστούς και καρπό ωραίου δέντρου, και επιπλέον τα υπόλοιπα, δηλώνει μια επανάκτηση του παραδείσου, ο οποίος πρόκειται να μας δοθεί και πάλι δια του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες