Καὶ τί δὴ τοῦτό ἐστι, πεύσῃ δὴ πάλιν. ὁ διὰ Μωυσέως προστέταχε νόμος, ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνὶ, τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ, τῆς σκηνοπηγίας τελεῖσθαι τὴν ἑορτήν. καὶ τίς ἡ τοῦδε πρόφασις, αὐτὸς ἡμῖν ὁ νομοθέτης διεσάφει, λέγων περὶ τῆς σκηνοπηγίας, ἐν τῷ Λευιτικῷ “Ἐν τῷ μηνὶ τῷ ”ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν. ἐν σκηναῖς κατοικήσετε ἑπτὰ “ἡμέρας. πᾶς ὁ αὐτόχθων ἐν Ἰσραὴλ κατοικήσουσιν ἐν ”σκηναῖς· ὅπως ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμῶν, ὅτι ἐν σκηναῖς “κατῴκισα τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με αὐτοὺς ”ἐκ γῆς Αἰγύπτου· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.” οὐκοῦν εἰς ἀνάμνησιν τῆς ἐξόδου τῆς ἐξ Αἰγύπτου γεγενημένης, ἐτέλουν τὴν ἑορτήν. εἶτα πῶς ἂν δύναιο, φησὶν, ἐπιλανθάνεσθαί μου τοῦ ἐξαγαγόντος σε ἐξ Αἰγύπτου, γινόμενος ἔτι καὶ ὑπὸ σκηναῖς, καὶ πρόφασιν ἑορτῆς τὸ χρῆμα προσποιούμενος; ἔτι γὰρ κατοικιῶ σε ἐν σκηναῖς καθὼς ἡμέρᾳ ἑορτῆς. τὸ κατοικιῶ σε φησὶν, ἀντὶ τοῦ κατοικίζω, ἤτοι ποιῶ κατοικεῖν ἐν σκηναῖς, ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς ἐπὶ τούτοις ἑορτῆς. οὐκοῦν ἀπροφάσιστος ἡ λήθη.
Μετάφραση
Και τι ακριβώς είναι αυτό, θα ρωτήσεις πάλι. Ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή διέταξε να τελείται η εορτή της Σκηνοπηγίας τον έβδομο μήνα, τη δέκατη πέμπτη ημέρα. Και ποια είναι η αφορμή για αυτό, μας το διασαφήνισε ο ίδιος ο νομοθέτης, λέγοντας για τη Σκηνοπηγία στο Λευιτικό: «Τον έβδομο μήνα θα την εορτάσετε. Σε σκηνές θα κατοικήσετε επτά ημέρες. Κάθε αυτόχθονας στον Ισραήλ θα κατοικήσει σε σκηνές, για να δουν οι γενεές σας ότι σε σκηνές εγκατέστησα τους υιούς Ισραήλ, όταν τους έβγαλα από τη γη της Αιγύπτου. Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας». Επομένως, τελούσαν την εορτή σε ανάμνηση της εξόδου που έγινε από την Αίγυπτο. Έπειτα, πώς θα μπορούσες, λέει, να ξεχνάς εμένα που σε έβγαλα από την Αίγυπτο, ενώ μάλιστα διαμένεις κάτω από σκηνές και χρησιμοποιείς το γεγονός ως αφορμή εορτής; «Διότι θα σε κατοικήσω πάλι σε σκηνές όπως σε ημέρα εορτής». Το «θα σε κατοικήσω», λέει, τίθεται αντί του «σε εγκαθιστώ», δηλαδή σε κάνω να κατοικείς σε σκηνές, κατά τις ημέρες της εορτής που γίνεται για αυτά. Επομένως, η λήθη είναι αδικαιολόγητη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες