ταὐτὸν δὲ καὶ περὶ τὰ σώματα ἂν ἴδοις συμβαῖνον εἰς ῥώμην, οὐ γὰρ δὴ πρὸς ὑγείαν μόνον διαλείμματα καί τινας ἀναπαύλας ἀπὸ τῶν ἔργων τοὺς ἰατροὺς προστάττοντας· τὸ γὰρ συνεχὲς καὶ μονοειδὲς αἰεί, μάλιστα δὲ ἐπ᾽ ἔργων, βλάπτειν ἔοικε. σημεῖον δέ· τὴν γὰρ αὐτὴν ταύτην γῆν εἴ τις ἐπαγγέλλοιτο αὐτοῖς ἐξεργάσεσθαι πολὺ μᾶλλον 〈ἢ〉 πρόσθεν τὸ ἕβδομον ἔτος τουτὶ καὶ τῶν καρπῶν πάντων συμπαραχωρήσειν ὅλων, οὐκ ἂν οὐδαμῶς δέξαιντο. οὐ γὰρ αὐτοὶ τῶν πόνων ἀνέχειν οἴονται δεῖν μόνοι (καίτοι κἂν εἰ τοῦτ᾽ ἐποίουν, οὐδὲν ἂν θαυμαστὸν ἦν), ἀλλὰ τὴν χώραν αὐτοῖς ἄνεσίν τινα καὶ ῥᾳστώνην, εἰς ἀρχὴν ἑτέραν τῆς αὖθις ἐπιμελείας καὶ γεωργίας, λαβεῖν. ἐπεὶ τί ἐκώλυε πρὸς θεοῦ ἐπὶ τοῦ παρελθόντος ἔτους αὐτὴν προεκδοῦναι καὶ παρὰ τῶν ἐργαζομένων τὸν ἐκείνου φόρον τοῦ ἔτους ἐκλέγειν; ἀλλ᾽, ὥσπερ ἔφην, κατ᾽ οὐδένα τρόπον οὐδὲν τῶν τοιούτων, προνοίᾳ μοι δοκεῖ τῆς χώρας, ἐκδέχονται. τῆς δὲ φιλανθρωπίας αὐτῶν καὶ τοῦτο μέγα ὡς ἀληθῶς σημεῖον ἐπεὶ γὰρ αὐτοὶ τῶν ἔργων ἐκείνου τοῦ ἔτους ἀνέχουσι, τοὺς γινομένους καρποὺς οὐκ οἴονται δεῖν συλλέγειν οὐδ᾽ ἀποτίθεσθαι, μὴ ἐκ τῶν οἰκείων πόνων περιόντας αὐτοῖς· ἀλλ᾽, ἅτε τοῦ θεοῦ παρεσχηκότος αὐτοῖς, ἀνιείσης ἐπ᾽ αὐτομάτου τῆς γῆς, τοὺς βουλομένους ἢ δεομένους τῶν τε ὁδοιπόρων καὶ τῶν ἄλλων ἀξιοῦσι μετὰ ἀδείας χρῆσθαι. καὶ περὶ μὲν τούτων ἅλις σοι.
Μετάφραση
Το ίδιο δε θα μπορούσες να δεις να συμβαίνει και στα σώματα όσον αφορά τη ρώμη, διότι οι ιατροί δεν συνιστούν διαλείμματα και κάποιες αναπαύσεις από τις εργασίες μόνο για λόγους υγείας· διότι το συνεχές και πάντοτε μονότονο, και μάλιστα στις εργασίες, φαίνεται πως βλάπτει. Απόδειξη δε τούτου είναι το εξής: αν κάποιος τους υποσχόταν ότι θα καλλιεργήσει αυτήν ακριβώς τη γη κατά το έβδομο τούτο έτος πολύ περισσότερο από ό,τι προηγουμένως και ότι θα τους παραχωρούσε στο ακέραιο όλους τους καρπούς, με κανέναν τρόπο δεν θα το δέχονταν. Διότι δεν θεωρούν ότι μόνο οι ίδιοι πρέπει να απέχουν από τους κόπους (αν και, ακόμη κι αν το έπρατταν αυτό, δεν θα ήταν καθόλου παράδοξο), αλλά θεωρούν ότι πρέπει να δοθεί στην ίδια τη γη κάποια άνεση και ξεκούραση, ως μια νέα αρχή για τη μελλοντική φροντίδα και γεωργία. Επειδή, προς Θεού, τι θα τους εμπόδιζε κατά το προηγούμενο έτος να την ενοικιάσουν εκ των προτέρων και να εισπράξουν από τους εργάτες τη σοδειά εκείνου του έτους; Αλλά, όπως είπα, με κανέναν τρόπο δεν αποδέχονται τίποτε από αυτά, από πρόνοια, νομίζω, για τη γη. Μεγάλη δε, στ' αλήθεια, απόδειξη της φιλανθρωπίας τους αποτελεί και τούτο: επειδή οι ίδιοι απέχουν από τις εργασίες εκείνου του έτους, δεν θεωρούν σωστό να συλλέγουν ούτε να αποθηκεύουν τους παραγόμενους καρπούς, εφόσον δεν περιέρχονται σε αυτούς από τους δικούς τους κόπους· αντιθέτως, καθώς ο Θεός τούς τους έχει προσφέρει, εφόσον η γη τους βλαστάνει από μόνη της, θεωρούν σωστό να τους χρησιμοποιούν άφοβα όσοι το επιθυμούν ή έχουν ανάγκη, τόσο οι οδοιπόροι όσο και οι άλλοι. Και σχετικά με αυτά, τόσα σου είναι αρκετά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες