Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 25:8

«Έξι έτη θα σπέρνεις τον αγρό σου, έξι έτη θα κλαδεύεις την άμπελό σου, και θα συνάξεις τον καρπό της· κατά δε το έβδομο έτος θα είναι Σάββατα, ανάπαυση θα υπάρξει στη γη, Σάββατα αφιερωμένα στον Κύριο». Αφού δε όρισε τον Σαββατισμό, προστάζοντας να αφήνεται η γη άσπαρτη και ακαλλιέργητη κατά το έβδομο έτος, προσθέτει πάλι: «Και θα αριθμήσεις για τον εαυτό σου επτά αναπαύσεις ετών, επτά φορές επτά έτη. Και θα είναι για εσένα οι επτά εβδομάδες ετών σαράντα εννέα έτη, θα διαγγείλετε με φωνή σάλπιγγας σε όλη τη γη σας, κατά τον έβδομο μήνα, τη δεκάτη του μηνός, την ημέρα του ιλασμού θα διαγγείλετε με σάλπιγγα σε όλη τη γη σας. Και θα αγιάσετε το έτος τον πεντηκοστό χρόνο, και θα διακηρύξετε άφεση πάνω στη γη σε όλους όσους την κατοικούν. Έτος αφέσεως θα είναι αυτό για εσάς, και θα επιστρέψει καθένας στην ιδιοκτησία του, και καθένας θα επιστρέψετε στην πατριά του».

Το χωράφι σου δεν θα το σπείρεις και το αμπέλι σου δεν θα το κλαδέψεις, και όσα φυτρώνουν από μόνα τους στο χωράφι σου δεν θα τα θερίσεις, και τα σταφύλια του αγιασμένου σου αμπελιού δεν θα τα τρυγήσεις· έτος αναπαύσεως θα είναι για τη γη. Και όσα παραγάγει η γη κατά την ανάπαυσή της θα αποτελούν τροφή για σένα, και για τον δούλο σου, και για τη δούλη σου, και για τον μισθωτό σου, και για τον ξένο που μένει μαζί σου· και για τα ζώα σου, και για τα άγρια θηρία που βρίσκονται στη γη σου, κάθε γέννημά της θα είναι για τροφή. Και θα μετρήσεις για τον εαυτό σου επτά αναπαύσεις ετών, δηλαδή επτά φορές επτά έτη· και θα είναι για σένα επτά εβδομάδες ετών, σαράντα εννέα έτη. Και θα διαλαλήσετε με ήχο σάλπιγγας σε όλη τη γη σας, τον έβδομο μήνα, τη δέκατη ημέρα του μήνα. Την ημέρα του εξιλασμού θα το διαλαλήσετε με σάλπιγγα σε όλη τη γη σας. Και θα αγιάσετε το έτος, το πεντηκοστό έτος, και θα διακηρύξετε άφεση πάνω στη γη για όλους τους κατοίκους της. Έτος αφέσεως θα είναι αυτό το χαρμόσυνο γεγονός για εσάς, και θα επιστρέψει ο καθένας στην ιδιοκτησία του, και ο καθένας θα επιστρέψει στην οικογένειά του.» Κατανοείς, λοιπόν, πώς ο νόμος επιτρέπει μεν το όργωμα και τη σπορά και τη φροντίδα των αμπελιών πριν από το έβδομο έτος; Έχει προστάξει, όμως, να απαλλάσσονται από τη φροντίδα αυτών κατά το έβδομο έτος. Διότι εμείς αναπαυόμαστε σαββατίζοντας εν Χριστώ και απομακρύνοντας τη φροντίδα των επιγείων, απέχοντας ολοκληρωτικά από τους μάταιους περισπασμούς. «

«Επτά εβδομάδες ετών», δηλαδή στους αιώνες των αιώνων, θα ζούμε συνεχώς με τα έτοιμα και προκείμενα αγαθά, προφανώς απολαμβάνοντας και εορτάζοντας με τα πνευματικά αγαθά που προέρχονται από τον Θεό. Διότι ο καιρός των εσχάτων θα είναι καιρός αφέσεως για όλους εμάς σε όλη την οικουμένη, όταν ο καθένας θα σπεύσει προς τη δική του ιδιοκτησία, δηλαδή προς τον κλήρο που του αρμόζει και του έχει κατανεμηθεί από τον Θεό. Διότι, όπως ακριβώς υπάρχει διαφορά στη ζωή των αγίων, έτσι υπάρχει και στα βραβεία, καθώς ο Θεός επιμετρά την ανταπόδοση ανάλογα με τα κατορθώματα του καθενός. Υπενθυμίζει επίσης και τη σάλπιγγα που εξαγγέλλει αυτά τα γεγονότα. Διότι για εμάς καιρός σαββατισμού, εν Χριστώ βεβαίως, αλλά και αφέσεως και κληροδοσίας, θα είναι η ανάσταση από τους νεκρούς που θα γίνει κατά τους εσχάτους καιρούς με ήχο σάλπιγγας και φωνή αγγέλου, κατά την οποία και το λαμπρό πλήθος των αγίων θα ακούσει τον Χριστό να λέει: «Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς από την καταβολή του κόσμου». Είθε να αξιωθούμε να την επιτύχουμε κι εμείς, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου και Θεού και Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, μέσω του οποίου και μαζί με τον οποίο ας είναι η δόξα στον Θεό και Πατέρα μαζί με το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.