Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 26:16

Και εγώ δεν θα σας βδελυχθώ, αλλά θα περπατήσω ανάμεσά σας· και θα είμαι ο Θεός σας, εγώ που τα υπόσχομαι αυτά. Εάν όμως δεν με υπακούσετε και δεν τηρήσετε όλα τα προστάγματά μου, αλλά απειθήσετε σε αυτά και η ψυχή σας αποστραφεί τις κρίσεις μου, ώστε να μην τηρήσετε όλες τις εντολές μου, τότε και εγώ θα κάνω σε εσάς τα εξής: θα φέρω επάνω σας κάθε ασθένεια και στέρηση, που θα φθείρουν την ψυχή σας, και τα αγαθά σας θα τα καταναλώσουν οι εχθροί σας. Διότι θα στρέψω το πρόσωπό μου εναντίον σας, και θα πέσετε νικημένοι μπροστά στους εχθρούς σας· και θα σας υποδουλώσουν εκείνοι που σας μισούν· και θα τρέπεστε σε φυγή χωρίς να σας καταδιώκει κανείς. Και εάν μέχρι και σε αυτό το σημείο δεν με υπακούσετε» (δηλαδή δεν επιστρέψετε), λέει, «τότε θα προσθέσω στο να σας τιμωρήσω επτά φορές περισσότερο· θα συντρίψω την αλαζονεία της υπερηφάνειάς σας. Και θα είναι μάταιη η δύναμή σας, καθώς θα αχρηστευθεί από την ξηρασία, την αφορία της γης και την ακαρπία των δέντρων του αγρού.

Και για το έλαιο, το φως, και τους άρτους της προθέσεως, και για το έτος της αφέσεως. Έπειτα, για τους Ιουδαίους και τους εθνικούς δούλους. Και για την απαγόρευση των ειδώλων αναφέρει τα εξής: «Διότι εγώ είμαι ο Θεός σας· δεν θα κατασκευάσετε για τους εαυτούς σας χειροποίητα είδωλα, ούτε γλυπτά, ούτε θα στήσετε στήλη για εσάς, ούτε θα τοποθετήσετε λίθο ως σύμβολο λατρείας στη γη σας για να τον προσκυνήσετε». Επιπλέον, διατυπώνει απειλές για όσους παραβαίνουν τις εντολές, ως εξής: «Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σας, που σας εξήγαγα από τη γη της Αιγύπτου, όταν ήσασταν δούλοι, και συνέτριψα τα δεσμά του ζυγού σας, και σας οδήγησα με παρρησία. Εάν όμως δεν με υπακούσετε, και δεν εφαρμόσετε τα προστάγματά μου αυτά, αλλά τα παρακούσετε, και η ψυχή σας αποστραφεί τις κρίσεις μου, ώστε να μην τηρήσετε όλες τις εντολές μου, με αποτέλεσμα να αθετήσετε τη διαθήκη μου, τότε και εγώ θα πράξω αναλόγως σε εσάς, και θα επιφέρω επάνω σας τη δυστυχία, την ψώρα, και τον ίκτερο, που θα καταστρέφουν τα μάτια σας· και θα σπέρνετε μάταια τους σπόρους σας, διότι αυτούς θα τους καταναλώνουν οι εχθροί σας». Και το βιβλίο, περιέχοντας αυτά μαζί με τα υπόλοιπα προστάγματα και τις εντολές, ολοκληρώνεται με τα λόγια αυτά.

ΤΙΤΛΟΣ Βʹ. — Περί των εντολών του Θεού, και εκείνων που δεν τις τηρούν. «Κάλεσε ο Θεός τον Αδάμ, και του είπε: Αδάμ, πού είσαι; Είπε σε αυτόν ο Αδάμ: Άκουσα τη φωνή σου καθώς περιπατούσες στον παράδεισο, και φοβήθηκα, επειδή είμαι γυμνός, και κρύφτηκα. Και του είπε: Ποιος σου ανήγγειλε ότι είσαι γυμνός, εάν δεν έφαγες από το δέντρο από το οποίο σε πρόσταξα να μην φας;» «Εάν δεν με ακούσετε, ούτε εκτελέσετε τα προστάγματά μου, θα επιφέρω επάνω σας τη στενοχώρια, την ψώρα και τον ίκτερο, που θα φθείρουν τα μάτια σας και θα μαραζώνουν την ψυχή σας. Και θα σπέρνετε μάταια τα σπέρματά σας, και θα τα τρώνε οι αντίπαλοί σας, και θα πέσετε νικημένοι μπροστά στους εχθρούς σας· και θα τρέπεστε σε φυγή χωρίς κανείς να σας καταδιώκει, και θα συντρίψω την αλαζονεία της υπερηφάνειάς σας· και θα κάνω τον ουρανό σας σιδερένιο, και τη γη σας σαν χάλκινη, και η γη δεν θα δώσει τον σπόρο της, και το δέντρο του αγρού σας δεν θα δώσει τον καρπό του· και θα φάτε τις σάρκες των γιων σας και των θυγατέρων σας.» «Επικατάρατος ο άνθρωπος που δεν εμμένει σε όλους τους λόγους του νόμου ώστε να τους εφαρμόσει· και όλος ο λαός θα πει: Γένοιτο.» «Επικατάρατος να είσαι στην πόλη, και επικατάρατος στον αγρό. Επικατάρατος στις αποθήκες σου, και στα υπολείμματά σου.

Γι' αυτό και είναι μεγάλος ο οδυρμός και αφόρητος ο καπνός, όπως έχει προειπωθεί, ο οποίος ήρθε από τον βορρά. για τα οποία, αν κάποιος θελήσει να μιλήσει λεπτομερώς, δεν θα του φτάσει ο χρόνος. Η κατάσταση της χώρας μας τώρα σε τίποτα δεν υστερεί από μια μανιασμένη θάλασσα εν μέσω μεγάλης τρικυμίας και μεγάλης καταιγίδας, μάλλον δε είναι και χειρότερη από μια άγρια θάλασσα· διότι την αγριότητα εκείνης τη διαδέχεται η γαλήνη, ενώ εδώ ο κλύδωνας αυξάνεται καθημερινά και η σφοδρότητά του δεν έχει τέλος, εκτός εάν τυχόν ακούσει το: «μέχρι εδώ θα φτάσεις και δεν θα προχωρήσεις παραπέρα, αλλά πάνω σου θα συντριβούν τα κύματά σου». Στο βιβλίο του Λευιτικού είναι ρητώς γραμμένα τα δεινά που βρήκαν τη χώρα μας, δηλαδή πόλεμοι, ήττες, μάταιες σπορές, η κατανάλωση των κόπων μας από τους εχθρούς, και η δύναμή μας εκμηδενίστηκε, και απομείναμε ελάχιστοι, και αλλότριος λαός πληθύνθηκε στη γη μας. «Συμπεριφερθήκατε απέναντί μου με τρόπο πλάγιο (ανυπότακτο)», λέει ο Θεός, «κι εγώ θα στραφώ εναντίον σας με πλάγιο θυμό». Διότι έτσι έχουν τα πράγματα· επειδή, αν κάποιος που ασθένησε δεν φτάσει σε βαριά κατάσταση (με χολή), ούτε και ο γιατρός επιφέρει τομή με πόνο και καύση.

Για τον λόγο αυτόν και εξαιτίας του πολυαμάρτητου βίου και του αμετανόητου τρόπου μας, παραδοθήκαμε στα έθνη, και μας καταδιώκουν εκείνοι που μας μισούν, και σπέρνουμε «μάταια τους σπόρους μας, και θα καταφάγουν» τους κόπους μας «οι εχθροί μας», και «η δύναμή μας» κατέστη «μάταιη», και απομείναμε λιγοστοί, και ξένος λαός πληθύνθηκε στη γη μας. Διότι για όλα αυτά και τα παρόμοιά τους απείλησε εκ των προτέρων ο Θεός ότι θα τα υποστούν όσοι δεν τηρούν τους θείους Του νόμους: Επειδή, λέει, στραφήκατε εναντίον μου πλάγια, και εγώ θα στραφώ εναντίον σας με πλάγιο θυμό. Διότι έτσι έχουν τα πράγματα· αν δεν αρρωστήσει κάποιος βαριά, είναι φανερό ότι ούτε ο ιατρός προβαίνει σε τομή με πόνο και καύση. Έτσι και εμείς, αν δεν είχαμε πικράνει πολύ τον πανάγαθο ιατρό μας και δεν είχαμε διατεθεί πλάγια απέναντί του, δεν θα διατίθετο και εκείνος πλάγια προς εμάς, πικραίνοντάς μας για τη σωτηρία μας εδώ και δώδεκα χρόνια. Διότι επτά χρόνια η χώρα αυτή κρατήθηκε με ανταρσία και κυβερνήθηκε από τον Ισαάκιο Κομνηνό και πικράθηκε υπέρμετρα. Όταν δε εκείνος απομακρύνθηκε, η χώρα πουλήθηκε από τον Άγγλο διώκτη στους Φράγκους αντί διακοσίων χιλιάδων λιτρών χρυσού, οι οποίοι και την κρατούν δουλικά και τη λεηλατούν για άλλα πέντε χρόνια· και μέχρι πότε, κανείς ανάμεσα στους ανθρώπους δεν γνωρίζει την έκβαση. Το παρόν έτος είναι το 6704, στη 14η ινδικτιώνα, και μήνα Αύγουστο, οπότε και συντάχθηκε, συν Θεώ, ο παρών λόγος.