Ἀπὸ δὲ μηνιαίου ἕως πενταετοῦς, ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενος πέντε δίδραχμα ἀργυρίου, τῆς δὲ θηλείας, τρία δίδραχμα ἀργυρίου. Ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξηκονταετῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ, ἔσται ἡ τιμὴ αὐτοῦ πέντε καὶ δέκα δίδραχμα ἀργυρίου· ἐὰν δὲ θήλεια, δέκα δίδραχμα ἀργυρίου· ἐὰν δὲ ταπεινὸς ᾖ τῇ τιμῇ, στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέως, καὶ τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεὺς καθάπερ ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου, οὕτως τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύς.» Προσίεσαν μὲν γάρ τινες, ἑαυτοὺς εἰς ἁγιασμὸν καὶ ἀνάθημα καταγράφοντες τῷ Θεῷ, καὶ ἀνατιθέντες ἀσμένως τὴν τῷ νόμῳ διωρισμένην τῶν διδράχμων ποσότητα. Εἰ δὲ δή τις εἴη τῶν οὐ λίαν εὐσθενῶν, ἤγουν τῶν ἀσημοτέρων, οὐκέτι μὲν κατὰ νόμους ἡ ἔκτισις ἦν. Δοκιμάζοντος δὲ τοῦ κατὰ καιροὺς ἱερατεύοντος, ὄφλημά τι τοῖς αὐτοῦ μέτροις τὸ ἰσοπαλὲς ὡρίζετο. Αὕτη μὲν οὖν ἡ ἐμφανεστέρα τοῦ γράμματος ἀφήγησις καὶ ἔννοια· ἀναμνῆσαι δὲ δεῖν ἀναγκαῖον ὑπολαμβάνω τοὺς τοῖς ἱεροῖς προσεδρεύοντας λόγοις ὅτι μάλιστα φιλομαθῶς, ὡς τοῖς Φαρισαίοις ποτὲ προσελάλει Χριστὸς, καὶ ταυτησὶ σαφῶς τε καὶ ἐναργῶς διεμέμνητο τῆς ἐντολῆς.
Μετάφραση
«Από ηλικίας ενός μηνός έως πέντε ετών, η τιμή για το άρρεν θα είναι πέντε δίδραχμα αργυρίου, και για το θήλυ, τρία δίδραχμα αργυρίου. Εάν δε είναι από εξήντα ετών και άνω, εάν μεν είναι άρρεν, η τιμή του θα είναι δεκαπέντε δίδραχμα αργυρίου· εάν δε είναι θήλυ, δέκα δίδραχμα αργυρίου. Εάν όμως είναι πολύ φτωχός για αυτή την τιμή, θα σταθεί ενώπιον του ιερέα, και ο ιερέας θα τον εκτιμήσει ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα εκείνου που έκανε το τάμα· έτσι θα τον εκτιμήσει ο ιερέας.» Διότι προσέρχονταν κάποιοι, αφιερώνοντας τον εαυτό τους στον αγιασμό και ως ανάθημα στον Θεό, και προσφέροντας πρόθυμα την ποσότητα των διδράχμων που είχε οριστεί από τον νόμο. Εάν όμως κάποιος ήταν από τους όχι πολύ εύπορους, δηλαδή από τους πιο ταπεινούς, η εξόφληση δεν γινόταν πλέον κατά τους νόμους. Αλλά με την κρίση του εκάστοτε ιερέα, οριζόταν μια οφειλή που να είναι αντίστοιχη προς τα δικά του μέτρα. Αυτή λοιπόν είναι η πιο προφανής αφήγηση και έννοια του γράμματος· θεωρώ όμως αναγκαίο να υπενθυμίσω σε εκείνους που ασχολούνται με τους ιερούς λόγους με ιδιαίτερη φιλομάθεια, πώς ο Χριστός μιλούσε κάποτε στους Φαρισαίους, και αναφερόταν σαφώς και εναργώς σε αυτήν ακριβώς την εντολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες