Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 5:16

«Διότι θα πάρει μία χούφτα,» λέει, «ο ιερέας από το σιμιγδάλι, και θα το προσφέρει πάνω στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων προς τον Κύριο.» Διότι μέσω του Χριστού γίνεται η προσαγωγή μας, και μέσω αυτού πλησιάζουμε εμείς οι μολυσμένοι. Δικαιωνόμαστε δε μέσω της πίστεως, και προσφερόμαστε ως οσμή ευωδίας στον Πατέρα, όχι πλέον προβάλλοντας τον εαυτό μας, αλλά τον Χριστό που βρίσκεται μέσα μας, έχοντας την πνευματική ευωδία. ΠΑΛΛ. Ορθός είναι ο λόγος. ΚΥΡ. Και επιπλέον αυτών, ακόμη κι αν συμβεί κάποιοι να προσκρούσουν στον Θεό και να υπεξαιρέσουν κάτι από τα αγιασμένα, ή να αρνηθούν αυτό που υποσχέθηκαν και να μην το προσφέρουν αμέσως, και επιδεικνύοντας ραθυμία σε αυτά, να υποπέσουν στο παράπτωμα της λήθης, και πάλι τους καθαρίζει. Διότι έχει γραφτεί ως εξής: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Εάν κάποια ψυχή υποπέσει σε λήθη και αμαρτήσει ακούσια υπεξαιρώντας από τα άγια του Κυρίου, θα προσφέρει για το παράπτωμά της στον Κύριο ένα άμωμο κριάρι από το κοπάδι, αξίας σε σίκλους αργυρίου, σύμφωνα με τον άγιο σίκλο, για το παράπτωμα που διέπραξε· και για την αμαρτία που έκανε αφαιρώντας από τα άγια, θα το αποζημιώσει, και θα προσθέσει σε αυτό το ένα πέμπτο, και θα το δώσει στον ιερέα, και ο ιερέας θα κάνει εξιλέωση για αυτόν με το κριάρι του παραπτώματος, και θα του συγχωρεθεί.» Διότι είναι αληθινά φοβερό το να υπεξαιρέσει κανείς κάτι από τα αγιασμένα και αφιερωμένα στη δόξα του Θεού. Με τον ίδιο δε τρόπο θα καταδικαστεί, και μάλιστα όχι για μικρές αιτίες, η μη απόδοση των υπεσχημένων. «

«Διότι», λέγει, «εάν κάνεις ένα τάμα στον Κύριο, μην καθυστερήσεις να το εκπληρώσεις· είναι προτιμότερο να μην τάξεις, παρά να τάξεις και να μην εκπληρώσεις». Ψάλλει δε κάπου και ο θεσπέσιος Δαβίδ: «Τάξτε και αποδώστε στον Κύριο τον Θεό σας». Τιμωρούνταν άλλωστε και τα παιδιά του Ηλεί, επειδή έκλεβαν κρυφά ορισμένα από τα ιερά πράγματα και σφετερίζονταν τα του Θεού. Ποια λοιπόν θα μπορούσε να είναι η άφεση και γι' αυτό το σφάλμα; Ή πώς θα μπορούσε κάποιος να ελευθερώσει το πόδι του από την ενοχή και να απαλλαγεί; Πρώτον μεν, εάν έκανε την αποζημίωση μεγαλύτερη από εκείνα που είχαν αφαιρεθεί· διότι θα προσθέσει το ένα πέμπτο, λέγει, και έπειτα θα προσφέρει ως θυσία έναν κριό που έχει αγοράσει. Αυτό το πράγμα θα μπορούσε να αποτελεί τύπο του Χριστού, τον οποίο οι άρχοντες των Ιουδαίων εξαγόρασαν κατά κάποιον τρόπο με τριάντα δηνάρια, τα οποία κατέβαλαν στον προδότη μαθητή. Επομένως, δια του Χριστού παρέχεται η άφεση και για τα σφάλματα έναντι του Θεού. Το ότι δε ο Ίδιος θα μπορούσε να απαλλάξει και από τα αδικήματα εις βάρος των ανθρώπων, είναι εύκολο να το κατανοήσουν όσοι έχουν διαβάσει τον αμέσως επόμενο και παρακείμενο νόμο. Αυτός έχει ως εξής: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Εάν κάποια ψυχή αμαρτήσει και περιφρονήσει εντελώς τις εντολές του Κυρίου, και πει ψέματα στον πλησίον της σχετικά με κάτι που της εμπιστεύτηκαν, ή σχετικά με κάποια συνεργασία, ή με αρπαγή, ή εάν αδίκησε σε κάτι τον πλησίον, ή βρήκε κάτι που είχε χαθεί και πει ψέματα γι' αυτό, και ορκιστεί άδικα για οποιοδήποτε από όλα αυτά που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος ώστε να αμαρτήσει με αυτά».