τούτου μόνου ἕνεκεν εὐθὺς ἀπειλὴν δεχόμενον, εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας οὐκ εἰσελεύσεσθαι, ἥτις ἦν τότε τῶν πρὸς Ἰουδαίους ἐπαγγελιῶν τὸ κεφάλαιον· ὅταν ἴδω τοῦτον παρακαλοῦντα, καὶ μὴ συγχωρούμενον· ὅταν ἴδω μηδεμιᾶς συγγνώμης διὰ τὰ τοσαῦτα κατορθώματα ἐπὶ τῷ βραχεῖ ἐκείνῳ ῥήματι καταξιούμενον, ὄντως μὲν ὁρῶ Θεοῦ ἀποτομίαν, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, ὄντως δὲ ἐκεῖνο ἀληθὲς εἶναι πείθομαι τό· Εἰ ὁ δίκαιος μόλις σώζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ φανεῖται; Καὶ τί ταῦτα λέγω, Ἐκείνης ὅταν ἀκούσω τῆς φοβερᾶς τοῦ Θεοῦ ἀποφάσεως, ἣν καὶ κατὰ τοῦ μίαν ἐντολὴν ἐπ᾽ ἀγνοίᾳ παραβεβηκότος ἀποφαίνεται, οὐκ ἔχω πῶς ἐπαξίως φοβηθῶ τῆς ὀργῆς τὸ μέγεθος. Γέγραπται γάρ· Καὶ ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ, καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ οὐκ ἔγνω, καὶ πλημμελήσῃ, καὶ λάβῃ τὴν ἁμαρτίαν, οἴσει κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆς ἀργυρίου, εἰς πλημμέλειαν πρὸς τὸν ἱερέα.
Μετάφραση
Μόνο και μόνο εξαιτίας αυτού να δέχεται αμέσως την απειλή ότι δεν θα εισέλθει στη γη της επαγγελίας, η οποία αποτελούσε τότε το αποκορύφωμα των υποσχέσεων προς τους Ιουδαίους· όταν τον βλέπω να παρακαλεί και να μη συγχωρείται· όταν τον βλέπω να μην αξιώνεται καμίας συγγνώμης, παρά τα τόσα κατορθώματά του, εξαιτίας εκείνου του σύντομου λόγου, πράγματι βλέπω την αποτομία του Θεού, σύμφωνα με τον Απόστολο, και όντως πείθομαι ότι είναι αληθινό το εξής: «Εάν ο δίκαιος με δυσκολία σώζεται, ο ασεβής και ο αμαρτωλός πού θα φανεί;». Και προς τι τα λέω αυτά; Όταν ακούω εκείνη τη φοβερή απόφαση του Θεού, την οποία εκφέρει ακόμη και εναντίον εκείνου που από άγνοια παρέβη μία μόνο εντολή, αδυνατώ να βρω τον τρόπο να φοβηθώ επάξια το μέγεθος της οργής Του. Διότι είναι γεγραμμένο: «Και εάν μία ψυχή αμαρτήσει και παραβεί μία από όλες τις εντολές του Κυρίου, κάνοντας κάτι που δεν πρέπει να γίνεται, και δεν το εγνώριζε, και σφάλει, και επωμιστεί την αμαρτία, θα προσφέρει προς τον ιερέα για το σφάλμα της ένα άμωμο κριάρι από τα πρόβατα, αξίας αργυρίου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες