Πᾶς ἄρσην ἐν τοῖς ἱερεῦσι φάγεται αὐτά· Ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ.» Ἱερεῖον μὲν οὖν τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας εἴη ἂν ἕτερον οὐδὲν παρὰ τὸν Ἐμμανουὴλ, ὅς ἐστιν ἀμνὸς ὁ ἀληθινὸς ὁ αἴρων τὰς ἁμαρτίας τοῦ κόσμου. Σφάζεται δὲ ἐν τόπῳ τοῦ ὁλοκαυτώματος· οὐ γάρ τοι μερικῶς τε καὶ καθ᾽ ἡμᾶς ἅγιος ὁ Χριστὸς (οὐ γὰρ ἐποίησεν ἁμαρτίαν), εὐώδης δὲ ὅλος καὶ ἱερὸς, καὶ ἁγιασμοῦ τοῖς ἄλλοις ἅπασι χορηγός. Εἰ γὰρ καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη καὶ τοῖς κατακεκριμένοις ἐναρίθμιος γέγονεν οἰκονομικῶς· ἀλλ᾽ οἶδεν ἅγιον ὄντα καὶ ἱερὸν τὸν τοῦ Υἱοῦ θάνατον ὁ Πατήρ.
Μετάφραση
«Κάθε αρσενικό μεταξύ των ιερέων θα τα φάει· είναι άγια των αγίων στον Κύριο.» Επομένως, θυσία για την αμαρτία δεν θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο παρά ο Εμμανουήλ, ο οποίος είναι ο αληθινός αμνός που αίρει τις αμαρτίες του κόσμου. Σφαγιάζεται δε στον τόπο του ολοκαυτώματος· διότι βέβαια ο Χριστός δεν είναι άγιος μερικώς και με τον δικό μας τρόπο (αφού δεν διέπραξε αμαρτία), αλλά είναι εξ ολοκλήρου ευωδιαστός και ιερός, και χορηγός αγιασμού σε όλους τους άλλους. Διότι, αν και συγκαταλέχθηκε μεταξύ των ανόμων και αριθμήθηκε μαζί με τους καταδικασμένους κατά θεία οικονομία, εντούτοις ο Πατέρας γνωρίζει ότι ο θάνατος του Υιού είναι άγιος και ιερός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες