Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 6:3

Με ποιον τρόπο λοιπόν θα μπορούσε να τελέσει την ιερουργία απολύτως σύμφωνα με τον νόμο και χωρίς ψεγάδι, θα το μάθεις εντελώς ξεκάθαρα. Διότι είναι γραμμένο στο Λευιτικό: «Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή, λέγοντας: Δώσε εντολή στον Ααρών και στους γιους του, λέγοντας: Αυτός είναι ο νόμος του ολοκαυτώματος, αυτό είναι το ολοκαύτωμα που θα καίγεται πάνω στο θυσιαστήριο όλη τη νύχτα μέχρι το πρωί. Και η φωτιά του θυσιαστηρίου θα καίει πάνω σε αυτό, δεν θα σβήσει. Και ο ιερέας θα ντυθεί λινό χιτώνα, και θα φορέσει λινό περισκελές γύρω από το σώμα του, και θα αφαιρέσει τη στάχτη (κατακάρπωσιν) στην οποία κατανάλωσε η φωτιά το ολοκαύτωμα από το θυσιαστήριο, και θα την εναποθέσει δίπλα στο θυσιαστήριο. Έπειτα θα βγάλει τη στολή του και θα ντυθεί άλλη στολή, και θα βγάλει τη στάχτη έξω από την παρεμβολή σε καθαρό τόπο. Και φωτιά θα καίει πάνω στο θυσιαστήριο, και δεν θα σβήσει. Και θα καίει πάνω σε αυτό ο ιερέας ξύλα κάθε πρωί, και θα στοιβάζει πάνω του το ολοκαύτωμα, και θα τοποθετεί πάνω του το λίπος της θυσίας σωτηρίου (ειρήνης). Και φωτιά διαρκώς θα καίει πάνω στο θυσιαστήριο, δεν θα σβήσει.» Συνεχής λοιπόν και εντελώς ακατάπαυστη είναι η φωτιά του θυσιαστηρίου, και δεν είναι ξένη ούτε προέρχεται απ' έξω, αλλά είναι δική του, δηλαδή προέρχεται άνωθεν και από τον ουρανό. Και τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Διότι το άγιο θυσιαστήριό μας είναι γεμάτο από τη δόξα του Θεού.

Διότι, λέει, τα αγιασμένα δεν πρέπει, ερχόμενα σε επαφή με τα ακάθαρτα και λαμβάνοντας μόλυσμα από τα ξένα, να αδικούν το σέβας της αγίας σκηνής. Γι' αυτό επιτρέπει να μαζεύουν τη στάχτη ντυμένοι ιεροπρεπώς, αλλά να αλλάζουν ρούχα όταν τη μεταφέρουν έξω και απομακρύνονται από τους άγιους τόπους. Κάτι παρόμοιο προφήτευσε και μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ, γράφοντας τα εξής: «Και μου είπε: Οι εξέδρες προς βορράν και οι εξέδρες προς νότον, οι οποίες βρίσκονται απέναντι από τα διαστήματα, αυτές είναι οι εξέδρες του αγίου τόπου, στις οποίες θα τρώνε εκεί οι ιερείς, οι γιοι του Σαδδούκ, αυτοί που πλησιάζουν τον Κύριο στα Άγια των αγίων, και εκεί θα εναποθέτουν τα Άγια των αγίων και τις θυσίες, και τις προσφορές υπέρ αμαρτίας και τις υπέρ αγνοίας, διότι ο τόπος είναι άγιος. Δεν θα εισέλθει κανείς εκτός από τους ιερείς, και δεν θα εξέλθουν από την αυλή του αγίου στην εξωτερική αυλή, ώστε να είναι διαπαντός άγιοι εκείνοι που προσφέρουν, και να μην αγγίζουν τα ενδύματά τους, με τα οποία λειτουργούν, διότι είναι άγια, και θα φορέσουν άλλα ιμάτια όταν έρχονται σε επαφή με τον λαό.» Άγια λοιπόν είναι και αυτά τα ενδύματα των ιερέων, και δεν πρέπει να αναμειγνύονται με τους πολλούς.

«Διότι», λέγει, «εάν κάνεις ένα τάμα στον Κύριο, μην καθυστερήσεις να το εκπληρώσεις· είναι προτιμότερο να μην τάξεις, παρά να τάξεις και να μην εκπληρώσεις». Ψάλλει δε κάπου και ο θεσπέσιος Δαβίδ: «Τάξτε και αποδώστε στον Κύριο τον Θεό σας». Τιμωρούνταν άλλωστε και τα παιδιά του Ηλεί, επειδή έκλεβαν κρυφά ορισμένα από τα ιερά πράγματα και σφετερίζονταν τα του Θεού. Ποια λοιπόν θα μπορούσε να είναι η άφεση και γι' αυτό το σφάλμα; Ή πώς θα μπορούσε κάποιος να ελευθερώσει το πόδι του από την ενοχή και να απαλλαγεί; Πρώτον μεν, εάν έκανε την αποζημίωση μεγαλύτερη από εκείνα που είχαν αφαιρεθεί· διότι θα προσθέσει το ένα πέμπτο, λέγει, και έπειτα θα προσφέρει ως θυσία έναν κριό που έχει αγοράσει. Αυτό το πράγμα θα μπορούσε να αποτελεί τύπο του Χριστού, τον οποίο οι άρχοντες των Ιουδαίων εξαγόρασαν κατά κάποιον τρόπο με τριάντα δηνάρια, τα οποία κατέβαλαν στον προδότη μαθητή. Επομένως, δια του Χριστού παρέχεται η άφεση και για τα σφάλματα έναντι του Θεού. Το ότι δε ο Ίδιος θα μπορούσε να απαλλάξει και από τα αδικήματα εις βάρος των ανθρώπων, είναι εύκολο να το κατανοήσουν όσοι έχουν διαβάσει τον αμέσως επόμενο και παρακείμενο νόμο. Αυτός έχει ως εξής: «Και μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή, λέγοντας: Εάν κάποια ψυχή αμαρτήσει και περιφρονήσει εντελώς τις εντολές του Κυρίου, και πει ψέματα στον πλησίον της σχετικά με κάτι που της εμπιστεύτηκαν, ή σχετικά με κάποια συνεργασία, ή με αρπαγή, ή εάν αδίκησε σε κάτι τον πλησίον, ή βρήκε κάτι που είχε χαθεί και πει ψέματα γι' αυτό, και ορκιστεί άδικα για οποιοδήποτε από όλα αυτά που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος ώστε να αμαρτήσει με αυτά».

ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί ενδυμάτων· και ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πολυτελή ενδύματα, ούτε από άνδρα ούτε από γυναίκα. «Ο ιερέας θα ενδυθεί λινό χιτώνα, και θα φορέσει λινό περισκελές γύρω από το σώμα του.» «Ένδυμα υφασμένο από δύο διαφορετικά υλικά, κίβδηλο, δεν θα βάλεις πάνω σου.» «Δεν θα υπάρχουν ανδρικά είδη σε γυναίκα, ούτε θα ενδυθεί άνδρας γυναικεία στολή, διότι είναι βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου καθένας που τα κάνει αυτά. Δεν θα ενδυθείς κίβδηλο ένδυμα, από μαλλί και λινάρι ταυτόχρονα.» «Σε κάθε καιρό ας είναι τα ενδύματά σου λευκά.» «Να μην καυχάσαι για την περιβολή των ενδυμάτων σου.» «Αυτά λέει ο Κύριος: Επειδή υπερηφανεύθηκαν οι θυγατέρες της Σιών, και περπάτησαν με υψωμένο τον τράχηλο και με νεύματα των οφθαλμών, και με τον τρόπο που βάδιζαν, σέρνοντας ταυτόχρονα τους χιτώνες τους και κάνοντας θόρυβο με τα πόδια τους· ο Θεός θα ταπεινώσει τις άρχουσες θυγατέρες της Σιών. Και ο Κύριος θα αποκαλύψει την εμφάνισή τους εκείνη την ημέρα. Και θα αφαιρέσει ο Κύριος τη δόξα του ιματισμού τους, και τον στολισμό τους, και τα πλέγματα των μαλλιών, και τα δαχτυλίδια, και τα βραχιόλια, και τα σκουλαρίκια, και τα ενδύματα με τις πορφυρές παρυφές, και τα πανωφόρια του σπιτιού, και τα διαφανή λακωνικά ενδύματα, και τα βύσσινα, και τα υακίνθινα, και το βύσσινο ύφασμα που είναι συνυφασμένο με χρυσό και υάκινθο, και τα λεπτά καλοκαιρινά πέπλα, και τα χρυσά περιδέραια.»