Ἐν νυκτὶ δὲ καὶ ἡμέρᾳ τὸ ὁλοκαυτούμενον· ἀκατάληκτος γὰρ ἡ εὐωδία Χριστοῦ· καὶ αὐτὸς δὲ τῶν ἀγίων ὁ βίος, εἰ ὡς ἐν τρόπῳ νοοῖτο τῷ καθ᾽ ὁλοκαύτωσιν, ἄπαυστον ἔχει τὴν εὐοσμίαν· Χριστὸν γὰρ εὐωδιάζουσιν, τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ἱερουργοῦντες Θεῷ τὰ ὡς ἐξ ἔργων αὐχήματα. ΠΑΛΛ. Ἀληθὴς ὁ λόγος. ΚΥΡ. Τίνα μὲν οὖν τρόπον τὸ τῆς ὁλοκαυτώσεως ἔσται χρῆμα, δι᾽ ὧν ἔφαμεν, οὐκ ἀσυμφανές. Πῶς δ᾽ ἂν γένοιτο καὶ λίαν ὀρθῶς καὶ ὁ τῆς θυσίας τρόπος, ἐπιτάττει λέγων· «Οὗτος ὁ νόμος τῆς θυσίας, ἣν προσάξουσιν αὐτὴν, οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν ἔναντι Κυρίου, ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου· καὶ ἀφελεῖ ἀπ᾽ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆς σεμιδάλεως τῆς θυσίας σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆς, καὶ σὺν παντὶ τῷ λιβάνῳ αὐτῆς τὰ ὄντα ἐπὶ τῆς θυσίας. Καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα ὀσμὴν εὐωδίας, τὸ μνημόσυνον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ. Τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ᾽ αὐτῆς ἔδεται Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. Ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ· ἐν αὐλῇ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν· οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη· μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖς ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. Ἅγια ἁγίων ἐστὶν, ὥσπερ τὸ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ὥσπερ τὸ τῆς πλημμελείας. Πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν. Νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου· πᾶς ὃς ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἁγιασθήσεται.»
Μετάφραση
Νύχτα και μέρα προσφέρεται το ολοκαύτωμα· διότι ακατάπαυστη είναι η ευωδία του Χριστού. Και ο ίδιος ο βίος των αγίων, αν νοηθεί με τον τρόπο του ολοκαυτώματος, έχει αδιάκοπη ευωδία· διότι αναδίδουν την ευωδία του Χριστού, ιερουργώντας στον Θεό τα καυχήματα των έργων της ευαγγελικής πολιτείας. ΠΑΛΛ. Αληθινός είναι ο λόγος. ΚΥΡ. Με ποιον τρόπο λοιπόν θα τελεστεί το ζήτημα της ολοκαύτωσης, μέσα από όσα είπαμε, είναι σαφές. Το πώς όμως θα μπορούσε να γίνει με τον πιο ορθό τρόπο και η τέλεση της θυσίας, το διατάζει λέγοντας: «Αυτός είναι ο νόμος της θυσίας, την οποία θα προσφέρουν οι γιοι του Ααρών ενώπιον του Κυρίου, απέναντι από το θυσιαστήριο· και θα αφαιρέσει από αυτήν μια χούφτα από το σιμιγδάλι της θυσίας μαζί με το λάδι της, και μαζί με όλο το λιβάνι της που βρίσκεται πάνω στη θυσία. Και θα το προσφέρει στο θυσιαστήριο ως κάρπωμα, οσμή ευωδίας, ως ανάμνησή της προς τον Κύριο. Και ό,τι απομείνει από αυτήν θα το φάει ο Ααρών και οι γιοι του. Ως άζυμα θα φαγωθεί σε άγιο τόπο· στην αυλή της Σκηνής του Μαρτυρίου θα τη φάνε· δεν θα ψηθεί με προζύμι· την έδωσα σε αυτούς ως μερίδιο από τα καρπώματα του Κυρίου. Είναι άγια των αγίων, όπως η θυσία για την αμαρτία και όπως η θυσία για το παράπτωμα. Κάθε αρσενικό από τους ιερείς θα τη φάει. Θα είναι αιώνιος νόμος για τις γενιές σας από τα καρπώματα του Κυρίου· καθένας που θα τα αγγίξει θα αγιαστεί.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες