Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 7:12

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ, λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς (Προοίμιον)
Ἰστέον δὲ ὅτι προφήτης ὑπάρχων ὁ θεσπέσιος Δαυὶδ καὶ εἰδὼς ὅτι ὅρκῳ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ Θεὸς ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας αὐτοῦ καθίσαι ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καθὼς γέγραπται, τοῖς περὶ Χριστοῦ διηγήμασιν ἐμφιλοχωρεῖ. ἐντεῦθεν οἶμαι παρελθεῖν αὐτὸν καὶ εἴς γε τὸ δεῖν ᾠδὰς συντιθέναι καὶ μέλη δοξολογίας. καὶ οὐκ ἀπᾳδόντως τῷ νόμῳ τὸ χρῆμα ἐπράττετο. προστέταχε δὲ μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο, καὶ γοῦν τὸν ἐφ᾽ ἑκάστῃ θυσίᾳ τεθεσμοθέτηκε τρόπον. διαμέμνηται δὲ καὶ θυσίας αἰνέσεως, ἣν καὶ ὀνομάζει σωτηρίου, γέγραπται γὰρ ὅτι «Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι.» ἔφη δὲ οὕτω ὁ Θεὸς πρὸς τὸν ἱεροφάντην Μωϋσέα· «Οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ. ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει περὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως ἄρτους ἐκ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένους ἐν ἐλαίῳ καὶ λάχανα ἄζυμα κεχρισμένα ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ· ἐπ᾽ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου». καίτοι προστέταχεν ἐναργῶς ἐν ἑτέροις ἀπροσκόμιστον εἶναι τῷ Θεῷ τὸ ἐζυμωμένον· ἔφη γὰρ οὕτως, ὅτι «Πᾶσαν ζύμην καὶ πᾶν μέλι οὐ προσοίσετε τῷ Θεῷ. δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτά, ἐπὶ δὲ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναβήσεται εἰς ὀσμὴν εὐωδίας τῷ Κυρίῳ.» εἶτα πῶς ἐπ᾽ ἄρτοις ζυμίταις ἡ τοῦ σωτηρίου καὶ ἡ τῆς αἰνέσεως τελεῖται θυσία;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο θεσπέσιος Δαβίδ, όντας προφήτης και γνωρίζοντας ότι ο Θεός του ορκίστηκε με όρκο να καθίσει στον θρόνο του απόγονος από τον καρπό της κοιλίας του, καθώς είναι γεγραμμένο, ενδιατρίβει στις διηγήσεις περί του Χριστού. Από αυτό νομίζω ότι προχώρησε και στην ανάγκη να συνθέτει ωδές και μέλη δοξολογίας. Και το πράγμα αυτό δεν γινόταν σε ασυμφωνία με τον νόμο. Διότι έχει διατάξει μαζί με τα άλλα και αυτό, και βέβαια έχει νομοθετήσει τον τρόπο για κάθε θυσία. Μνημονεύει δε και θυσία αινέσεως, την οποία ονομάζει και σωτηρίου, διότι έχει γραφτεί: «Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι και το όνομα Κυρίου επικαλέσομαι». Είπε δε ως εξής ο Θεός προς τον ιεροφάντη Μωυσή: «Αυτός είναι ο νόμος της θυσίας σωτηρίου, την οποία θα προσφέρουν στον Κύριο. Εάν την προσφέρει για αίνεση, θα προσφέρει για τη θυσία της αινέσεως άρτους από σεμίδαλι ζυμωμένους με λάδι και άζυμα λάγανα αλειμμένα με λάδι και σεμίδαλι αναμεμειγμένη με λάδι. Μαζί με ένζυμους άρτους θα προσφέρει τα δώρα του για θυσία αινέσεως σωτηρίου». Αν και έχει διατάξει σαφώς σε άλλα σημεία ότι το ένζυμο δεν πρέπει να προσφέρεται στον Θεό. Είπε δηλαδή έτσι: «Καμία ζύμη και κανένα μέλι δεν θα προσφέρετε στον Θεό. Ως δώρο απαρχής θα τα προσφέρετε, αλλά στο θυσιαστήριο δεν θα ανέβουν ως οσμή ευωδίας στον Κύριο». Τότε πώς η θυσία του σωτηρίου και της αινέσεως τελείται μαζί με ένζυμους άρτους;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Καταῤῥυθμίζει δὲ αὖ καὶ τῆς αἰνέσεως τὴν θυσίαν, καὶ ὅπως ἂν γένοιτο παρεγγυᾷ, λέγων· «Οὗτος ὁ νόμος θυσίας σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ· Ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεως προσφέρῃ αὐτὴν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆς θυσίας τῆς αἰνέσεως, ἄρτους ἓξ σεμιδάλεως ἀναπεποιημένης ἐλαίῳ, καὶ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ, καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ. Ἐπ᾽ ἄρτοις ζυμίταις προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεως σωτηρίου· καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. Τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται· καὶ τὰ κρέα θυσίας αἰνέσεως σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ρυθμίζει δε πάλι και τη θυσία της αινέσεως, και παραγγέλλει πώς πρέπει να γίνεται, λέγοντας: «Αυτός είναι ο νόμος της σωτηρίου θυσίας, την οποία θα προσφέρουν στον Κύριο: Εάν την προσφέρει για αίνεση, τότε θα προσφέρει μαζί με τη θυσία της αινέσεως, έξι άρτους από σεμίδαλι ζυμωμένη με λάδι, και άζυμα λάγανα αλειμμένα με λάδι, και σεμίδαλι ανακατεμένη με λάδι. Μαζί με ένζυμους άρτους θα προσφέρει τα δώρα του για τη σωτήρια θυσία αινέσεως και θα προσφέρει ένα από όλα τα δώρα του ως αφιέρωμα στον Κύριο. Στον ιερέα που χύνει το αίμα της σωτηρίου θυσίας, σε αυτόν θα ανήκει και τα κρέατα της σωτηρίου θυσίας αινέσεως θα ανήκουν σε αυτόν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Ἢ οὐκ ἀληθὲς ὅ φημι; ΠΑΛΛ. Πῶς γὰρ οὔ; ΚΥΡ. Ἀλλ᾽ εἴτ᾽ οὖν ἐν ἐκκλησίαις κατὰ πληθὺν προσάγοιτο πρὸς ἡμῶν τὸ θῦμα, εἴτ᾽ οὖν ἐν ἑτέροις πράττοιτο τόποις, καὶ καθ᾽ ἕνα τυχὸν, ἢ καὶ κατὰ δύο που, καὶ τρεῖς, καὶ πλείονας ἔτι, ἀδιάκριτος ἡ παράστασις τῶν ὑμνολογεῖν εἰωθότων, καὶ εἰς τοῦτο συνδεδραμηκότων· ὁμοῦ γὰρ τοῖς ἤδη κεκαθαρμένοις διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, συναναφέρει τὸ θῦμα· καὶ ὁ κατηχούμενος ἔτι, καὶ τοῖς τελείοις συναναθεὶς τὴν αἴνεσιν, τῶν ἔτι μυστικωτέρων ἀποφοιτᾷ, καὶ θυσίας εἴργεται τῆς ἐπὶ Χριστῷ. Ταύτῃτοι καλῶς ὁ νόμος προανεφώνει τὴν οἰκονομίαν, καὶ τῆς αἰνέσεως τὴν θυσίαν, ἐπ᾽ ἄρτοις ζυμίταις, καὶ ἐν ἀζύμοις λαγάνοις ποιεῖσθαι προστέταχεν. Ἑκάστου, καθάπερ ἐγᾦμαι, τῶν ὠνομασμένων, ζωῆς εἶδος ὑποσημαίνοντος· ἄρτος μὲν γὰρ ὁ ἐζυμωμένος, βίου καὶ ζωῆς ἔσται τύπος, τῆς οὔπω κεκαθαρμένης διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, οὔτε μὴν εἰσάπαν ἀπηλλαγμένης κοσμικῆς ἀκαθαρσίας· λάγανον δὲ ἄζυμον, τῆς ἤδη διεσμηγμένης ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως, τῆς τῶν τελείων, φημὶ, οἷς καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος προσεφώνει, λέγων· «Ὥστε ἑορτάζωμεν, μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ, μηδὲ ἐν ζύμῃ κακίας καὶ πονηρίας, ἀλλ᾽ ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας.» Καὶ πάλιν· «Ἐκκαθάρατε οὖν τὴν παλαιὰν ζύμην, ἵνα ἦτε νέον φύραμα, καθώς ἐστε ἄζυμοι.» ΠΑΛΛ. Ἄριστα ἔφης. ΚΥΡ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ή δεν είναι αλήθεια αυτό που λέω; ΠΑΛΛ. Πώς να μην είναι; ΚΥΡ. Αλλά είτε λοιπόν η θυσία προσφέρεται από εμάς στις εκκλησίες παρουσία πλήθους, είτε τελείται σε άλλους τόπους, ίσως από έναν μόνο, ή από δύο κάπου, και τρεις, και ακόμη περισσότερους, η παρουσία εκείνων που συνηθίζουν να υμνολογούν και έχουν συντρέξει για αυτόν τον σκοπό είναι αδιαχώριστη· διότι ο κατηχούμενος ακόμη προσφέρει τη θυσία μαζί με αυτούς που έχουν ήδη καθαρθεί διά του αγίου βαπτίσματος· και αφού προσφέρει μαζί με τους τελείους την αίνεση, αποχωρεί από τα πιο μυστικά, και αποκλείεται από τη θυσία του Χριστού. Γι' αυτόν τον λόγο, ο νόμος ορθώς προανήγγειλε την οικονομία και πρόσταξε η θυσία της αινέσεως να γίνεται με ένζυμους άρτους και με άζυμα λάγανα. Διότι το καθένα από αυτά που ονομάστηκαν, όπως νομίζω, υποδηλώνει ένα είδος ζωής: ο ένζυμος άρτος είναι τύπος του βίου και της ζωής που δεν έχει ακόμη καθαρθεί διά του αγίου βαπτίσματος, ούτε βέβαια έχει απαλλαγεί εντελώς από την κοσμική ακαθαρσία· ενώ το άζυμο λάγανο είναι τύπος της ζωής που έχει ήδη καθαρθεί εν Χριστώ διά της πίστεως, δηλαδή της ζωής των τελείων, στους οποίους και ο θεσπέσιος Παύλος απευθύνεται λέγοντας: «Ώστε, ας εορτάζουμε όχι με παλαιό προζύμι, ούτε με προζύμι κακίας και πονηρίας, αλλά με άζυμα ειλικρίνειας και αλήθειας.» Και πάλι: «Καθαρίστε, λοιπόν, το παλαιό προζύμι, για να είστε νέο φύραμα, καθώς είστε άζυμοι.» ΠΑΛΛ. Άριστα τα είπες. ΚΥΡ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες