Καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται, βρωθήσεται· οὐ καταλείψουσιν ἀπ᾽ αὐτοῦ εἰς τὸ πρωΐ.» Ἐπ᾽ ἄρτοις ζυμίταις τῆς αἰνέσεως τὴν θυσίαν ποιεῖσθαι προστέταχε· καίτοι σαφῶς καὶ ἐναργῶς ἐν ἑτέροις εἰπὼν, ὅτι «Πᾶσαν ζύμην καὶ πᾶν μέλι οὐ προσοίσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν. Δῶρον ἀπαρχῆς προσοίσετε αὐτὰ τῷ Κυρίῳ· ἐπὶ δὲ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναθήσεται εἰς ὀσμὴν εὐωδίας Κυρίῳ.» Ἆρ᾽ οὖν, ὦ Παλλάδιε, τὸ περίεργον ἐν τούτοις, οὐκ ὀνησιφόρον εἶναι φής; ΠΑΛΛ. Καὶ μάλα. ΚΥΡ. Τίς οὖν ἄρα ἔσται τῆς οἰκονομίας ὁ τρόπος, φέρε δὴ λέγωμεν, πολυπραγμονοῦντες ὡς ἔνι, καὶ τρίβον ἱέντες τὴν κεκρυμμένην. Νομικώτατα τοίνυν καὶ ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ τὴν πνευματικὴν ἀνακρούων λύραν, «Ποτήριον,» φησὶ, «σωτηρίου λήψομαι, καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπικαλέσομαι·» τῆς αἰνέσεως τὴν θυσίαν, ποτήριον σωτηρίου διαῤῥήδην ἀποκαλῶν.
Μετάφραση
«Και την ημέρα που προσφέρεται, θα φαγωθεί· δεν θα αφήσουν τίποτα από αυτό για το πρωί.» Πρόσταξε να γίνεται η θυσία της αινέσεως με ένζυμους άρτους· αν και σαφώς και ξεκάθαρα σε άλλα σημεία έχει πει ότι «Καμία ζύμη και κανένα μέλι δεν θα προσφέρετε στον Κύριο τον Θεό σας. Ως δώρο απαρχής θα τα προσφέρετε στον Κύριο· όμως πάνω στο θυσιαστήριο δεν θα τοποθετηθούν ως οσμή ευωδίας στον Κύριο.» Άραγε, λοιπόν, Παλλάδιε, ισχυρίζεσαι ότι η λεπτομερής έρευνα σε αυτά δεν είναι ωφέλιμη; ΠΑΛΛ. Και βέβαια είναι. ΚΥΡ. Ποιος άραγε θα είναι ο τρόπος αυτής της οικονομίας; Έλα λοιπόν να το συζητήσουμε, ερευνώντας όσο είναι δυνατόν, και αναζητώντας την κρυμμένη οδό. Σύμφωνα με τον Νόμο, λοιπόν, και ο θεσπέσιος Δαβίδ, κρούοντας την πνευματική λύρα, λέει: «Ποτήριο σωτηρίου θα λάβω και το όνομα του Κυρίου θα επικαλεστώ»· αποκαλώντας ρητά τη θυσία της αινέσεως, ποτήριο σωτηρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες