Ἐν δὲ τῷ Λευιτικῷ σαφεστέραν ποιεῖται τοῦ νόμου τὴν δήλωσιν, καὶ τὸ χρῆμα ἐναργὲς καθίστησι λέγων περὶ τοῦ προσάγοντος θῦμα· «Κἂν εὐχὴν, ἢ ἑκούσιον θυσιάσῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσενέγκῃ τὴν θυσίαν, βρωθήσεται, καὶ τῇ αὔριον· τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας, ἕως ἡμέρας τρίτης, ἐν πυρὶ καυθήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στο δε Λευιτικό κάνει σαφέστερη τη διατύπωση του νόμου και καθιστά το ζήτημα ολοκάθαρο, λέγοντας σχετικά με εκείνον που προσφέρει θυσία: «Και αν προσφέρει το δώρο του ως τάμα ή ως εκούσια θυσία, την ημέρα που θα προσφέρει τη θυσία θα καταναλωθεί, καθώς και την επομένη. Ό,τι όμως απομείνει από τα κρέατα της θυσίας μέχρι την τρίτη ημέρα, θα καεί στη φωτιά».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες