πᾶς καθαρὸς φάγεται κρέα, ἡ δὲ ”ψυχὴ, ἥτις ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ “σωτηρίου, ὅ ἐστι τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ᾽ ”αὐτῷ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆς. καὶ “ἡ ψυχὴ ἣ ἂν ἅψηται παντὸς πράγματος ἀκαθάρτου, ἢ ἀπὸ ”ἀκαθαρσίας ἀνθρώπου ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων “ἢ παντὸς βδελύγματος ἀκαθάρτου, καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν ”κρεῶν τῆς θυσίας τοῦ σωτηρίου ὅ ἐστι τῷ Κυρίῳ, ἀπο- “λεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆς.” ὁρᾷς ὅπως ἀνόνητον, μᾶλλον δὲ καὶ ὀργῆς καὶ θανάτου πρόξενον τὸ ἀναπονίπτοις χερσὶ προσάγειν θυσίας. ὥσπερ οὖν τὰ τῶν ἱερέων ἐσθήματα, καίτοι καθηγιασμένα διὰ τῶν κρεῶν τῆς θυσίας οὐκ ἂν ἁγιάσαι τι τῶν προσψαυόντων αὐτοῖς· οὕτω, φησὶν, οὐκ ἂν ἁγίους ἀποτελέσῃ τὸ καταθύειν Θεῷ τοὺς καθ᾽ ἕτερον τρόπον λυπεῖν ᾑρημένους, καὶ ἀπρακτεῖν ἐθέλοντας περὶ τὸ ἁνδάνον Θεῷ.
Μετάφραση
«Κάθε καθαρός θα φάει κρέας, αλλά η ψυχή, η οποία αν φάει από τα κρέατα της σωτήριας θυσίας, που ανήκει στον Κύριο, και η ακαθαρσία της είναι πάνω της, θα εξολοθρευτεί η ψυχή εκείνη από τον λαό της. Και η ψυχή που θα αγγίξει οποιοδήποτε ακάθαρτο πράγμα, είτε από ακαθαρσία ανθρώπου είτε από τα ακάθαρτα τετράποδα είτε από οποιοδήποτε ακάθαρτο βδέλυγμα, και φάει από τα κρέατα της σωτήριας θυσίας που ανήκει στον Κύριο, θα εξολοθρευτεί η ψυχή εκείνη από τον λαό της.» Βλέπεις πώς είναι ανώφελο, ή μάλλον και πρόξενο οργής και θανάτου, το να προσφέρει κανείς θυσίες με άπλυτα χέρια. Όπως λοιπόν τα ενδύματα των ιερέων, αν και είναι αγιασμένα μέσω των κρεάτων της θυσίας, δεν θα μπορούσαν να αγιάσουν κάτι από όσα τα αγγίζουν· έτσι, λέει, το να προσφέρουν θυσίες στον Θεό δεν θα μπορούσε να καταστήσει αγίους εκείνους που έχουν επιλέξει με άλλον τρόπο να Τον λυπούν, και που επιθυμούν να μένουν άπρακτοι απέναντι σε ό,τι είναι αρεστό στον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες