Ὥσπερ τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας, οὕτω καὶ τὸ περὶ τῆς πλημμελείας· νόμος εἷς αὐτῶν ὁ ἱερεὺς ὅστις ἐξιλάσεται ἐν αὐτῷ, αὐτῷ ἔσται.» Ἀποφάσκει μὲν γὰρ δεῖν ποιεῖσθαι τροφὰς τὰ τῶν ἱερείων ἐνδόσθια. Χρὴ γὰρ μόνῳ, φησὶν, ἀνακεῖσθαι Θεῷ, καὶ αὐτῷ προσάγεσθαι· τουτὶ γὰρ οἶμαι καταδηλοῦν τὸ, «ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται,» τοῦτ᾽ ἔστιν, ἀνακεῖσθαι τὸ ἐν μόνῃ ἐκνενεμήσθω σαφῶς τῇ θείᾳ τε καὶ ὑπὲρ πάντα φύσει, ἧς εἰς τύπον τὸ πῦρ. Καταθυομένου δὲ τοῦ κριοῦ τῆς πλημμελείας, προσχεῖται τὸ αἷμα τῇ βάσει τοῦ θυσιαστηρίου· ἅγιος γὰρ καὶ ἱερὸς ὁ Χριστοῦ θάνατος, καὶ μὴν καὶ εὐώδης. Ἀναφέρεται γὰρ τὰ ἐνδόσθια, πιμελὴ, καὶ νεφροὶ, καὶ λοβὸς τοῦ ἥπατος.
Μετάφραση
«Όπως ακριβώς ισχύει για τη θυσία περί αμαρτίας, έτσι ισχύει και για τη θυσία περί πλημμελείας· ένας νόμος υπάρχει γι' αυτές: το θύμα θα ανήκει στον ιερέα ο οποίος θα τελέσει την εξιλέωση με αυτό.» Διότι ο νόμος απαγορεύει να γίνονται τροφή τα εντόσθια των ιερείων. Διότι πρέπει, λέει, να αφιερώνονται μόνο στον Θεό και σε Αυτόν να προσφέρονται· διότι νομίζω πως αυτό υποδηλώνει η φράση «θα κατακαεί στη φωτιά», δηλαδή το να αφιερώνονται και να αποδίδονται σαφώς αποκλειστικά στη θεία και υπεράνω όλων φύση, της οποίας τύπος είναι το πυρ. Όταν δε θυσιάζεται ο κριός της πλημμελείας, το αίμα χύνεται στη βάση του θυσιαστηρίου· διότι είναι άγιος και ιερός ο θάνατος του Χριστού, και μάλιστα ευώδης. Διότι προσφέρονται ως θυσία τα εντόσθια, το λίπος, οι νεφροί και ο λοβός του ήπατος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες