Πατερικές αναφορές στο ΛΕΥΙΤΙΚΟΝ 8:10

Ο δε Κύριός μας Ιησούς Χριστός, στα μέσα ήδη της εορτής, καθώς έχει γραφτεί, αφού προσήλθε ως Θεός στους ιερούς και αφιερωμένους στον Θεό τόπους, εκεί μιλούσε στα πλήθη, αν και είχε ανεβεί στα κρυφά. Όπως ακριβώς και στο ιλαστήριο της σκηνής, η κάθοδος του Θεού ήταν μεν αθέατη, και γινόταν αντιληπτή μόνο τότε, όταν έφτανε η ώρα να μιλήσει· και τότε ο Θεός συνομιλούσε μόνο με τον μακάριο Μωυσή, χωρίς να απευθύνεται σε άλλον· έτσι και ο Χριστός, παιδαγωγούσε ακόμη μόνο το γένος των Ιουδαίων και με έναν μόνο λαό συνομιλούσε, μη έχοντας ακόμη απλώσει την κοινή χάρη στα έθνη. Και πολύ ορθά ο μακάριος Ευαγγελιστής δεν λέει απλώς ότι εισήλθε, αλλά ότι ανέβηκε στο ιερό· διότι είναι κάτι το υψηλό και ξεπερνά κατά πολύ τη χαμερπή φαυλότητα το να εισέρχεται κανείς σε ένα θείο εκπαιδευτήριο και να διατρίβει στους άγιους τόπους. Και ο τύπος αυτού του γεγονότος είναι αληθινός σε εμάς. Διότι ο Χριστός ήταν αυτός που αγίαζε το ιερό, και τύπος Του κατά το παρελθόν ήταν ο Μωυσής, ο οποίος με το αγιασμένο έλαιο έχριε τη σκηνή και την αγίαζε, όπως είναι γραμμένο· αν και το φυσιολογικό θα ήταν ο άνθρωπος να αγιάζεται από τους άγιους τόπους, παρά να τους αγιάζει αυτός. Αλλά δεν γίνεται κανένας λόγος για όσα τελούνταν ως τύποι εξαιτίας της αλήθειας, χάριν της οποίας πλάθονταν τα όσα προτυπώνονταν ως σκιές· όπως ακριβώς μπορεί να δει κανείς και στην περίπτωση των αγίων προφητών.

Ένας άλλος λοιπόν τρόπος αγιασμού, που να αρμόζει στην κατάσταση των καιρών, θα επινοηθεί, εφόσον ο Χριστός είναι μαζί μας. Αφού λοιπόν εκθέσουμε αυτό που ήρθε στον νου μας, θα παραχωρήσουμε τη θέση μας σε εκείνους που κατανοούν τα ανώτερα. Και ίσως κάτι τέτοιο υποδηλώνει ο θεσπέσιος Παύλος λέγοντας: «Όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί», δηλαδή, θα λάβει τέλος και θα παύσει. ΠΑΛΛ. Έτσι φαίνεται. ΚΥΡ. Αυτά λοιπόν είπε ότι πρέπει να επιτελούνται για την τελείωση των ιερών τελετών. Και αφού συγκεντρώθηκαν οι ιερείς του Ισραήλ, και συνάχθηκαν σε συνέλευση, καθόρισε τη φανερή ανάδειξή τους λέγοντας: «Πάρε τον Ααρών και τους υιούς του, και το έλαιο της χρίσεως, και τον μόσχο της αμαρτίας, και τους δύο κριούς, και το καλάθι των αζύμων, και συγκέντρωσε όλη τη συναγωγή στη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου. Και είπε ο Μωυσής στη συναγωγή: [και έπραξε με τον τρόπο που του συνέταξε ο Κύριος και συγκέντρωσε τη συναγωγή στη θύρα της σκηνής του μαρτυρίου. Και είπε ο Μωυσής:] Αυτός είναι ο λόγος που ενετείλατο ο Κύριος να πράξουμε. Και ενδύει με ιερή μεγαλοπρέπεια τον Ααρών, καθώς βέβαια και τους ιερείς. Και θα ραντίσει με το έλαιο της χρίσεως το θυσιαστήριο επτά φορές, και όλα τα σκεύη του, και τον λουτήρα, λέει, και τη σκηνή, και όλα όσα είναι μέσα σε αυτήν, και τα αγίασε.»

Και αφού τους προσήγαγε (διότι πρέπει να συντομεύουμε), τους έλουσε με νερό, του φόρεσε τον χιτώνα, τον έζωσε με τη ζώνη, του φόρεσε τον επενδύτη, του έβαλε την επωμίδα, τον έζωσε και την έσφιξε, του τοποθέτησε το λογείο, και πάνω στο λογείο τη δήλωση και την αλήθεια, και τη μίτρα στο κεφάλι του, και πάνω στη μίτρα το χρυσό πέταλο· έπειτα, αφού πήρε από το λάδι, ράντισε με αυτό το θυσιαστήριο και το αγίασε, όπως και τα σκεύη, και τον λουτήρα, και τη βάση, και τα αγίασε, και έχυσε από αυτό πάνω στο κεφάλι του Ααρών· και στους γιους του έπραξε ομοίως, και προσκόμισε τον μόσχο. Και όταν τον θυσίασε, αφού προηγουμένως ο Ααρών και οι γιοι του επέθεσαν τα χέρια τους, πήρε από το αίμα, το τοποθέτησε στα κέρατα του θυσιαστηρίου και καθάρισε το θυσιαστήριο, και έχυσε το αίμα στη βάση του θυσιαστηρίου, και το αγίασε για να γίνεται εξιλέωση πάνω σε αυτό. Έπειτα, αφού κατέκαψε κάποια μέρη του, άλλα στο εσωτερικό και άλλα στο εξωτερικό, έφερε πάλι ένα κριάρι και το προσέφερε ως ολοκαύτωμα· και προσκόμισε πάλι ένα άλλο κριάρι, αυτό της τελειώσεως, και πάλι, αφού ο Ααρών και οι γιοι του επέθεσαν τα χέρια τους, το έσφαξε· και παίρνοντας από το αίμα του, το τοποθέτησε στον λοβό του δεξιού αυτιού του Ααρών, και στο άκρο του δεξιού του χεριού, και στο άκρο του δεξιού του ποδιού, και στους γιους του έπραξε με τον ίδιο τρόπο.

Διότι και εδώ, πρώτα βαπτιζόμαστε, έπειτα χριόμαστε με το μύρο, και κατόπιν αξιωνόμαστε το τίμιο αίμα. Έτσι λοιπόν και ο Μωυσής, σκιαγραφώντας αυτά, λούζει πρώτα με νερό αυτούς που τελειώνονται, έπειτα τους ντύνει και τους περιζώνει, ύστερα επιτελεί τη χρίση με το έλαιο, και έτσι τους ραντίζει με το αίμα και τους οδηγεί στη μετάληψη των άρτων.