Ἔστι δὲ τοῦτο· «Τὸν λόγον ἀπέστειλε τοῖς υἱοῖς Ἰσραήλ, εὐαγγελιζόμενος εἰρήνην διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Οὗτός ἐστι πάντων κύριος». Φασὶ γάρ, ὡς τοῦ λόγου διὰ Χριστοῦ λαλήσαντος, ὣς καὶ ἐπὶ τῶν προφητῶν·» τάδε λέγει κύριος«, ἄλλος μὲν ἦν ὁ προφήτης, ἄλλος δὲ ὁ κύριος. Ἀλλὰ πρὸς τοῦτο ὅμοιόν ἐστιν ἀντιτιθέναι τὸ ἐν τῇ πρώτῃ πρὸς Κορινθίους· »Ἀπεκδεχομένους τὴν ἀποκάλυψιν τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ· ὃς καὶ βεβαιώσει ὑμᾶς ἕως τέλους ἀνεγκλήτους ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ«. Ὡς γὰρ οὐκ ἄλλος Χριστὸς ἑτέρου Χριστοῦ τὴν ἡμέραν βεβαιοῖ, ἀλλ᾽ αὐτὸς ἐν τῇ ἑαυτοῦ ἡμέρᾳ βεβαιοῖ τοὺς ἀπεκδεχομένους, οὕτως τὸν λόγον ἀπέστειλεν ὁ πατὴρ σάρκα γενόμενον, ἵνα δι᾽ ἑαυτοῦ ἄνθρωπος γενόμενος κηρύξῃ. Εὐθέως γοῦν ἐπάγει· »οὗτός ἐστι πάντων κύριος«. Κύριος δὲ πάντων ὁ λόγος ἐστίν. 〈Ἀπὸ τοῦ Λευιτικοῦ.〉 »καὶ εἶπε Μωσῆς πρὸς Ἀαρών· πρόσελθε πρὸς τὸ θυσιαστήριον, καὶ ποίησον τὸ περὶ τῆς ἁμαρτίας σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου, καὶ ἐξίλασαι περὶ σεαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου σου, καὶ ποίησον τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξίλασαι περὶ αὐτῶν, καθάπερ ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωσεῖ«. Ἰδοὺ τοίνυν ἐνταῦθα καίπερ ἑνὸς ὄντος τοῦ Μωσέως ὡς περὶ ἑτέρου Μωσέως αὐτὸς Μωσῆς λέγων ἐστίν· »καθάπερ ἐνετείλατο κύριος τῷ Μωσεῖ«.
Μετάφραση
Και αυτό είναι το εξής: «Απέστειλε τον λόγο στους υιούς του Ισραήλ, ευαγγελιζόμενος ειρήνη διά του Ιησού Χριστού. Αυτός είναι Κύριος των πάντων». Διότι ισχυρίζονται πως, επειδή ο Λόγος μίλησε διά του Χριστού, όπως ακριβώς συνέβη και με τους προφήτες όπου λέγεται: «αυτά λέγει ο Κύριος», άλλος μεν ήταν ο προφήτης και άλλος ο Κύριος. Αλλά σε αυτό ταιριάζει να αντιτάξουμε το χωρίο από την Πρώτη προς Κορινθίους επιστολή: «οι οποίοι απεκδέχεστε την αποκάλυψη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· ο οποίος και θα σας στηρίξει έως το τέλος για να είστε ανέγκλητοι κατά την ημέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού». Διότι, όπως δεν στηρίζει κάποιος άλλος Χριστός για την ημέρα ενός άλλου Χριστού, αλλά ο Ίδιος κατά τη δική Του ημέρα στηρίζει αυτούς που τον προσδοκούν, έτσι απέστειλε τον Λόγο ο Πατέρας αφού έγινε σάρκα, ώστε να κηρύξει ο Ίδιος, αφού έγινε άνθρωπος. Αμέσως λοιπόν προσθέτει: «Αυτός είναι Κύριος των πάντων». Και Κύριος των πάντων είναι ο Λόγος. <Από το Λευιτικό:> «Και είπε ο Μωυσής προς τον Ααρών: Πλησίασε στο θυσιαστήριο, και προσέφερε τη θυσία για την αμαρτία σου και το ολοκαύτωμά σου, και κάνε εξιλέωση για τον εαυτό σου και τον οίκο σου, και προσέφερε τα δώρα του λαού και κάνε εξιλέωση γι' αυτούς, όπως ακριβώς προσέταξε ο Κύριος τον Μωυσή». Ιδού λοιπόν εδώ, αν και ο Μωυσής είναι ένας, ο ίδιος ο Μωυσής ομιλεί σαν να πρόκειται για κάποιον άλλον Μωυσή: «όπως ακριβώς προσέταξε ο Κύριος τον Μωυσή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες