εἶτα πῶς οὐκ ἄτοπον, μᾶλλον δὲ ἤδη καὶ ἀσεβὲς, Ἰωάννην μὲν “ἐκ κοιλίας ἔτι μητρὸς αὐτοῦ,” Πνεύματος ἀναπεπλῆσθαι τοῦ Ἁγίου πιστεύειν, διὰ τὸ οὕτω γεγράφθαι περὶ αὐτοῦ· τὸν δὲ τούτου, μᾶλλον δὲ ἁπάντων, Δεσπότην καὶ Κύριον τότε πρῶτον οἴεσθαι τὸ Πνεῦμα λαβεῖν, ὅτε καὶ ἐβαπτίζετο, καίτοι τοῦ ἁγίου λέγοντος Γαβριὴλ πρὸς τὴν ἁγίαν παρθένον “Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύ- ”σεται ἐπὶ σὲ, καὶ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι, διὸ “καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται Υἱὸς Θεοῦ.” καὶ ὁράτω μοι πάλιν ὁ φιλομαθὴς, ὅσην ὁ λόγος ὠδίνει τὴν ἔννοιαν. περὶ μὲν γὰρ Ἰωάννου, φησὶν, ὅτι “Πνεύματος ”Ἁγίου πλησθήσεται·” δοτὸν γὰρ ἦν ἐν αὐτῷ καὶ οὐκ οὐσιῶδες τὸ Ἅγιον Πνεῦμα· περὶ δὲ τοῦ Σωτῆρος, οὐκέτι τό Πλησθήσεται λέγει· καλῶς γε σφόδρα νοῶν· ἀλλ᾽ ὅτι τὸ γεννώμενον ἅγιον, οὐδὲ τό Ἔσται προστεθεικὼς, ἦν γὰρ ἀεὶ τοῦτο κατὰ φύσιν ὡς Θεός.
Μετάφραση
Έπειτα πώς δεν είναι παράλογο, ή μάλλον και ασεβές, να πιστεύουμε ότι ο Ιωάννης είχε γεμίσει με το Άγιο Πνεύμα «από την κοιλιά ακόμη της μητέρας του», επειδή έτσι έχει γραφτεί γι' αυτόν, ενώ για τον Δεσπότη και Κύριο αυτού, ή μάλλον όλων, να νομίζουμε ότι τότε για πρώτη φορά έλαβε το Πνεύμα, όταν βαπτιζόταν, αν και ο άγιος Γαβριήλ είπε προς την αγία Παρθένο: «Πνεύμα Άγιο θα επέλθει σε εσένα, και δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει, γι' αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός Θεού». Και ας παρατηρήσει πάλι ο φιλομαθής, πόσο βαθύ νόημα κρύβει ο λόγος. Διότι για τον Ιωάννη, λέει, ότι «θα γεμίσει από Πνεύμα Άγιο», επειδή το Άγιο Πνεύμα του δόθηκε και δεν ανήκε στην ουσία του. Αλλά για τον Σωτήρα, δεν λέει πλέον το «θα γεμίσει», διατυπώνοντας πάρα πολύ σωστά το νόημα, αλλά ότι το γεννώμενο είναι άγιο, χωρίς να προσθέσει καν το «θα είναι», διότι ήταν πάντοτε αυτό κατά φύση ως Θεός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες