Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 1:38

26 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἶπε δὲ Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–26 από 26

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς θεοτόκου
Ἀλλ᾽ εἰπὲ, ὦ ἄγγελε, καὶ διερμήνευσον, «πῶς ἔσται τοῦτο;» Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἄγγελος, εἶπεν αὐτῇ· «Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ, καὶ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι.» Οὗτος, φησὶν, ὁ τρόπος τῆς συλλήψεως, οὕτως συλλήψῃ ἐν γαστρὶ, Πνεύματος ἁγίου ἐπερχομένου σοι, καὶ δυνάμεως Ὑψίστου ἐπισκιαζούσης σοι. «Διὸ, φησὶ, καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον Υἱὸς Ὑψίστου κληθήσεται.» Ἡ δὲ καὶ ἔτι διαποροῦσα, πλὴν ἐπευχομένη ἑαυτῇ, φησί· «Γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾽ αὐτῆς ὁ ἄγγελος. Ἐπισημαίνεται γὰρ τοῦτο ὁ εὐαγγελιστὴς, ὅτι ἀπῆλθεν ἀπ᾽ αὐτῆς ὁ ἄγγελος, ἵνα μὴ καταλείψῃ ἀφορμὴν τοῖς ἐθέλουσι λέγειν, ὅτι αὐτὸς ὁ ἄγγελος ἐνοικήσας ἐν τῇ Παρθένῳ ἐσαρκώθη, οὐδὲ ὅτι ὁ λόγος αὐτοῦ κατὰ προφορὰν ἀπηχήσεως ἐνήργησε τὴν ἐνανθρώπησιν· ἀλλ᾽ ὅτι ἀπελθόντος τοῦ ἀγγέλου ἐπῆλθεν ἐπὶ τὴν Παρθένον τὸ ἅγιον Πνεῦμα, καὶ ἐπεσκίασεν αὐτῇ ἡ δύναμις Ὑψίστου· καὶ οὕτως ὕστερον ἐτελέσθη τὸ σωτήριον κύημα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά πες, ω άγγελε, και ερμήνευσε, «πώς θα γίνει αυτό;» Ο άγγελος τότε αποκρίθηκε και της είπε: «Πνεύμα Άγιο θα επέλθει σε σένα, και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει». Αυτός, λέει, είναι ο τρόπος της συλλήψεως, έτσι θα συλλάβεις στη μήτρα, με την επέλευση του Αγίου Πνεύματος και την επισκίαση της δυνάμεως του Υψίστου σε εσένα. «Γι’ αυτό, λέει, και το άγιο που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός του Υψίστου». Εκείνη δε, αν και απορούσε ακόμη, προσευχόμενη για τον εαυτό της, λέει: «Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου». Και απήλθε από αυτήν ο άγγελος. Διότι ο ευαγγελιστής επισημαίνει αυτό ακριβώς το γεγονός, ότι δηλαδή ο άγγελος απήλθε από αυτήν, για να μην αφήσει αφορμή σε όσους θέλουν να ισχυρίζονται ότι ο ίδιος ο άγγελος κατοίκησε στην Παρθένο και σαρκώθηκε, ούτε ότι ο λόγος του, μέσω της προφορικής του απήχησης, ενέργησε την ενανθρώπηση· αντίθετα, ότι, αφού αναχώρησε ο άγγελος, επήλθε στην Παρθένο το Άγιο Πνεύμα, και την επισκίασε η δύναμη του Υψίστου· και με αυτόν τον τρόπο στη συνέχεια τελέστηκε το σωτήριο κύημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἀπόσπασμα)
Εἶπε Μαριάμ· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, κ. τ. λ. Δούλη εἰμὶ Κυρίου· πίναξ εἰμὶ γραφόμενος· ὃ βούλεται ὁ γραφεὺς, γραφέτω· ποιείτω ὃ ἐθέλει ὁ τοῦ παντὸς Κύριος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε η Μαριάμ: Ιδού η δούλη του Κυρίου, κ.τ.λ. Είμαι δούλη του Κυρίου· είμαι πίνακας πάνω στον οποίο γράφουν· ό,τι επιθυμεί ο γραφέας, ας το γράψει· ας πράξει ό,τι θέλει ο Κύριος των πάντων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς ὑπεραγίας θε
Ὅτι ἐξ αὐτῆς προῆλθε τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, τὸ φωτίζον ἡμᾶς τῇ αὐτοῦ ἀγαθότητι· ἱερὸν γὰρ ἡγιασμένον καὶ ναὸς θεοῦ ἀκραιφνὴς ἐτύγχανε, τὸ χρυσοῦν τῶν θυμιαμάτων θυσιαστήριον, διὰ τὴν ἀνυπέρβλητον αὐτῆς καθαρότητα, τὸ θεῖον θυμίαμα τῆς συνθέσεως καὶ τὸ ἅγιον ἔλαιον τῆς χρήσεως, τὸ πολύτιμον τῆς πιστικῆς νάρδου ἀλάβαστρον, τὸ ἱερατικὸν διάδημα, τὴν ἀπόῤῥητον τοῦ θεοῦ μηνύουσα βούλησιν, ἡ μόνη σώματι καὶ πνεύματι ἁγία ὑπάρχουσα, ἡ πύλη ἡ κατὰ ἀνατολὰς βλέπουσα καὶ διὰ τῆς δεσποτικῆς εἰσόδου τε καὶ ἐξόδου τὸν κόσμον φωτίσασα, ἡ κατάκαρπος ἐλαία, ἐξ ἧς τὸ μυστικὸν τοῦ κυρίου λαβὸν κάρφος τὸ ἅγιον πνεῦμα τὸ χειμαζόμενον τῶν ἀνθρώπων γένος διεκόσμησεν. Αὕτη τῶν παρθένων καύχημα καὶ τῶν μητέρων ἀγαλλίαμα, τὸ ἀρχαγγελικὸν μήνυμα καὶ θεῖον εὐαγγέλιον [δεχομένη·] “χαῖρε κεχαριτωμένη, ὁ κύριος μετά σου καὶ πάλιν ἐκ σοῦ”, κυοφορηθῆναι γὰρ ἐκ τῆς ἁγίας παρθένου εὐδοκήσας ὁ κύριος τὸν ἀρχάγγελον εὐαγγελιζόμενον προσαπέστειλε. Ὁ δὲ ἐκ τῶν ἄνω ἀφράστων δυνάμεων πρὸς τὴν Μαρίαμ παραγενόμενος, πρώην τὸ “χαῖρε κεχαριτωμένη” αὐτῇ προσεκήρυξεν καὶ εὐθέως πάλιν ἐπήγαγεν· “Ὁ κύριος μετά σου, εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξί, καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου”. Ἡ δὲ διεταράχθη καὶ διελογίζετο ποταπὸς εἴη ὁ ἀσπασμὸς οὗτος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι από αυτήν προήλθε το αληθινό φως, το οποίο μας φωτίζει με την αγαθότητά του· διότι υπήρξε αγιασμένο ιερό και αμόλυντος ναός του Θεού, το χρυσό θυσιαστήριο των θυμιαμάτων εξαιτίας της ανυπέρβλητης καθαρότητάς της, το θείο θυμίαμα της συνθέσεως και το άγιο έλαιο της χρίσεως, το πολύτιμο αλάβαστρο του γνήσιου νάρδου, το ιερατικό διάδημα που φανερώνει την απόρρητη βούληση του Θεού, αυτή που είναι η μόνη άγια κατά το σώμα και το πνεύμα, η πύλη που βλέπει προς τα ανατολικά και η οποία διά της δεσποτικής εισόδου και εξόδου φώτισε τον κόσμο, η κατάκαρπη ελιά, από την οποία το Άγιο Πνεύμα, αφού έλαβε τον μυστικό κλάδο του Κυρίου, διεκόσμησε το χειμαζόμενο γένος των ανθρώπων. Αυτή είναι το καύχημα των παρθένων και η αγαλλίαση των μητέρων, η οποία δεχόμενη το αρχαγγελικό μήνυμα και το θείο ευαγγέλιο άκουσε: «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου και πάλι από εσένα»· διότι ο Κύριος, αφού ευδόκησε να κυοφορηθεί από την αγία Παρθένο, απέστειλε τον αρχάγγελο για να φέρει το χαρμόσυνο μήνυμα. Αυτός δε, αφού προσήλθε στη Μαρία από τις άνω άφραστες δυνάμεις, πρώτα της ανήγγειλε το «Χαίρε, κεχαριτωμένη» και αμέσως πάλι πρόσθεσε: «Ο Κύριος είναι μαζί σου, ευλογημένη εσύ μεταξύ των γυναικών, και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου». Εκείνη δε ταράχθηκε και διαλογιζόταν τι είδους να ήταν άραγε αυτός ο χαιρετισμός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες Α΄–Κ΄
Τί οὖν ἡ κεχαριτωμένη πρὸς ταῦτα Παρθένος; καὶ τὴν σύνεσιν θεία καὶ ἀπαράμιλλος; Πάλιν πρὸς τὸν Θεὸν τρέχει καὶ δι’ εὐχῆς πρὸς αὐτὸν ἀνατείνεται, πρὸς τὸν ἀρχάγγελον λέγουσα· εἰ Πνεῦμα καθὰ φῂς ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπ’ ἐμέ, τὴν ἐμὴν φύσιν ἔτι καθαῖρον καὶ ἐνισχύον δέξασθαί με τὸ σωτήριον κύημα, εἰ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει μοι, μορφοῦσα κατ’ ἄνθρωπον ἐν ἐμοὶ τὸν ἐν μορφῇ Θεοῦ ὄντα καὶ δημιουργοῦσα λοχείαν ἄσπορον, εἰ τὸ γεννώμενον ἅγιον καὶ Υἱὸς Θεοῦ καὶ Θεὸς καὶ βασιλεὺς αἰώνιος, οὐ γὰρ ἀδυνατεῖ παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ρῆμα, «ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα σου». Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος, λιπὼν ἐν τῇ γαστρὶ ταύτης σώματι συνημμένον τὸν τοῦ παντὸς ποιητὴν καὶ διὰ τῆς ἐν αὐτῇ ταύτης συναφείας, ᾗ διηκόνησε, προξενήσας τῷ κόσμῳ τὴν σωτηρίαν. Οὕτω δὲ καὶ Ἠσαΐας δι’ ὧν ἤδη καὶ μακαρίως ἠξιώθη παθεῖν ἐναργῶς προϋπέγραψεν. Οὐ γὰρ ἀμέσως ἑώρακε τὸν Σεραφεὶμ ἐκ τοῦ κατ’ οὐρανὸν νοητοῦ θυσιαστηρίου τὸν ἄνθρακα λαβόντα· διὰ γὰρ τῆς λαβίδος τοῦτον ἔλαβεν ὁ Σεραφείμ, δι’ ἧς καὶ τῶν αὐτοῦ χειλέων ἥψατο, τὴν κάθαρσιν διδούς. Τοῦτο δ’ ἦν τὸ τῆς λαβίδος ἐκείνῳ τῷ μεγάλῳ θεάματι ταὐτόν, ὃ Μωσῆς ἑώρακε, βάτον ἐκ πυρὸς ἡμμένην καὶ μὴ κατακαιομένην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι έκανε λοιπόν η κεχαριτωμένη Παρθένος απέναντι σε αυτά, η οποία και στη σύνεση είναι θεία και απαράμιλλη; Πάλι προς τον Θεό καταφεύγει και μέσω της προσευχής υψώνεται προς Αυτόν, λέγοντας προς τον αρχάγγελο: εάν Άγιο Πνεύμα, καθώς λες, θα επέλθει σε εμένα, καθαρίζοντας περαιτέρω τη φύση μου και ενισχύοντάς με για να δεχθώ το σωτήριο κύημα, εάν η δύναμη του Υψίστου θα με επισκιάσει, μορφοποιώντας μέσα μου ως άνθρωπο Εκείνον που υπάρχει σε μορφή Θεού και δημιουργώντας άσπορη λοχεία, εάν το γεννώμενο είναι άγιο και Υιός Θεού και Θεός και αιώνιος βασιλιάς, διότι κανένας λόγος δεν είναι αδύνατος για τον Θεό, «ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου». Και αναχώρησε από αυτήν ο άγγελος, αφήνοντας στην κοιλιά της ενωμένο με σώμα τον ποιητή των πάντων και μέσω αυτής της ένωσης μέσα της, την οποία διακόνησε, προσφέροντας στον κόσμο τη σωτηρία. Έτσι και ο Ησαΐας, μέσα από όσα ήδη και μακαρίως αξιώθηκε να βιώσει, το προεικόνισε ολοκάθαρα. Διότι δεν είδε το Σεραφείμ να παίρνει τον άνθρακα απευθείας από το νοητό θυσιαστήριο στον ουρανό· αλλά το Σεραφείμ τον πήρε μέσω της λαβίδας, με την οποία και άγγιξε τα χείλη του, δίνοντάς του την κάθαρση. Αυτή δε η λαβίδα ταυτιζόταν με εκείνο το μεγάλο θέαμα που είδε ο Μωυσής, δηλαδή τη βάτο που φλεγόταν από φωτιά αλλά δεν κατακαιγόταν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες Α΄–Κ΄
Διὰ τοῦτο οὐ μόνον Θεὸς ἐν ἀνθρώποις, ἀλλὰ καὶ ἐκ Παρθένου ἁγίας καὶ μεμολυσμένων λογισμῶν τῶν ἐκ τῆς σαρκὸς ἀνωτέρας κατὰ τοὺς προφήτας γεννᾶται, Παρθένου ἧς τὴν σύλληψιν ἁγίου Πνεύματος ἐπέλευσις, οὐ σαρκὸς ἐπήνεγκεν ὄρεξις, εὐαγγελισμὸς καὶ πίστις Θεοῦ ἐνδημίας, ἀλλ’ οὐ συγκατάθεσις καὶ πεῖρα ἐμπαθοῦς ἐπιθυμίας προείληφε· ταύτης γὰρ παντελῶς ἀπῳκισμένης, προσευχῇ καὶ θυμηδίᾳ πνευματικῇ «ἰδοὺ γὰρ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμα σου» πρὸς τὸν εὐαγγελιστὴν ἄγγελον ἡ ἄσπιλος Παρθένος ἔφη, συλλαβοῦσά τε γεγέννηκεν, ὡς ἂν ὁ τοῦ διαβόλου νικητής, ἄνθρωπος θεάνθρωπος ὤν, τοῦ γένους μόνον, ἀλλ’ οὐχὶ καὶ τῆς ἁμαρτίας ἕλκῃ τὴν ρίζαν· μόνος ἁπάντων οὐκ ἐν ἀνομίαις συλληφθείς, οὐδ’ ἐν ἁμαρτίαις κυηθείς, ἡδονῇ δηλαδὴ σαρκὸς καὶ πάθει καὶ ρυπαροῖς λογισμοῖς τῆς ἐκ τῆς παραβάσεως μεμιασμένης φύσεως· ὡς ἂν ᾖ καὶ κατὰ τὸ πρόσλημα τελέως καθαρὸς καὶ ἀμόλυντος καὶ μὴ κατ’ αὐτὸ δι’ αὑτὸν καθαρσίων δεόμενος, ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς τὰ πάντα σοφῶς δεχόμενος, καὶ οὕτω νέος ὄντως Ἀδὰμ χρηματίσῃ καὶ διαμείνῃ νέος ὄντως καὶ εὐσθενής, μηδαμῶς παλαιούμενος, καὶ τὸν παλαιὸν Ἀδὰμ ἐν ἑαυτῷ καὶ δι’ ἑαυτοῦ ἀνακτίσῃ καὶ εἰς ἀεὶ συντηρήσῃ νέον, δυνατὸς ὢν εἰς ἅπαν ἀποσείσασθαι τὴν παλαίωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο, όχι μόνο γεννιέται ως Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και από Παρθένο αγία, η οποία είναι ανώτερη από τους μολυσμένους λογισμούς της σάρκας, σύμφωνα με τους προφήτες· Παρθένο της οποίας τη σύλληψη επέφερε η έλευση του Αγίου Πνεύματος και όχι η όρεξη της σάρκας, και της οποίας προηγήθηκε ο ευαγγελισμός και η πίστη στην παρουσία του Θεού, και όχι η συγκατάθεση και η εμπειρία της εμπαθούς επιθυμίας. Διότι, έχοντας απομακρυνθεί παντελώς από αυτήν, με προσευχή και πνευματική αγαλλίαση η άσπιλος Παρθένος είπε προς τον άγγελο του ευαγγελισμού: «Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου», και αφού συνέλαβε, γέννησε, ώστε ο νικητής του διαβόλου, όντας άνθρωπος θεάνθρωπος, να έλκει την καταγωγή του μόνο από το ανθρώπινο γένος, αλλά όχι και από την αμαρτία· καθώς είναι ο μόνος από όλους που δεν συνελήφθη μέσα σε ανομίες, ούτε κυοφορήθηκε μέσα σε αμαρτίες, δηλαδή με την ηδονή της σάρκας, το πάθος και τους ρυπαρούς λογισμούς της φύσης που έχει μιανθεί από την παράβαση· ώστε να είναι και ως προς το πρόσλημμα τελείως καθαρός και αμόλυντος, και να μην έχει ο ίδιος εξαιτίας του προσλήμματος ανάγκη από καθαρμούς, αλλά για χάρη μας να τα δέχεται όλα με σοφία, και έτσι να αναδειχθεί όντως νέος Αδάμ και να παραμείνει όντως νέος και ρωμαλέος, χωρίς να παλαιώνεται καθόλου, και να αναδημιουργήσει τον παλαιό Αδάμ μέσα στον εαυτό του και δι' αυτού, και να τον διατηρήσει για πάντα νέο, όντας ικανός να αποτινάξει πλήρως την παλαιότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Διὰ τοῦτο οὐ μόνον Θεὸν ἐν ἀνθρώποις, ἀλλὰ καὶ ἐκ παρθένου ἁγνῆς καὶ ἁγίας, μᾶλλον δὲ πανυπεράγνου τε καὶ ὑπεραγίας, ὡς μολυσμοῦ μὴ μόνον σαρκὸς ὑπερτέρας, ἀλλὰ καὶ μεμολυσμένων λογισμῶν τῶν ἐκ τῆς σαρκὸς ἀνωτέρας παρθένου, ἧς τὴν σύλληψιν παναγίου Πνεύματος ἐπέλευσις οὐ σαρκὸς ἐπήνεγκεν ὄρεξις, εὐαγγελισμὸς καὶ πίστις ἐνδημίας Θεοῦ πάντα λόγον νικώσης ὡς ἐξαισίας καὶ ὑπὲρ λόγον, ἀλλ’ οὐ συγκατάθεσις καὶ πεῖρα ἐμπαθοῦς ἐπιθυμίας προείληφε· ταύτης γὰρ παντελῶς ἀπῳκισμένης προσευχῇ καὶ θυμηδίᾳ πνευματικῇ («ἰδοὺ γὰρ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμά σου» πρὸς τὸν εὐαγγελιστὴν ἄγγελον ἡ Παρθένος ἔφη) συλλαβοῦσα γεγέννηκεν. Ἵν’ οὖν ἱκανὴ πρὸς τοῦτο εὑρεθῇ παρθένος, ταύτην τὴν παρ’ ἡμῶν ὑμνουμένην ἀρτίως ἀειπάρθενον κόρην πρὸ αἰώνων ὁ Θεὸς προορίζει καὶ τῶν ἀπ’ αἰῶνος ἐξειλεγμένων ἐκλέγεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο, όχι μόνο εμφανίστηκε ως Θεός ανάμεσα στους ανθρώπους, αλλά και γεννήθηκε από παρθένο αγνή και αγία, ή μάλλον πανυπέραγνη και υπεραγία, εφόσον στάθηκε ανώτερη όχι μόνο από τον μολυσμό της σάρκας, αλλά και από τους μολυσμένους λογισμούς που προέρχονται από τη σάρκα· της οποίας τη σύλληψη επέφερε η έλευση του Παναγίου Πνεύματος και όχι η επιθυμία της σάρκας, ενώ είχε προηγηθεί ο ευαγγελισμός και η πίστη στην παρουσία του Θεού, που νικά κάθε λογική ως εξαιρετική και υπέρλογη, και όχι η συγκατάθεση και η εμπειρία κάποιας εμπαθούς επιθυμίας. Διότι, αφού έμεινε παντελώς μακριά από αυτήν, με προσευχή και πνευματική αγαλλίαση («ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου» είπε η Παρθένος στον άγγελο που την ευαγγελιζόταν) συνέλαβε και γέννησε. Για να βρεθεί λοιπόν παρθένος ικανή για αυτό, ο Θεός προορίζει προ των αιώνων αυτήν την αειπάρθενο κόρη, την οποία εμείς τώρα υμνούμε, και την επιλέγει ανάμεσα στους εκλεκτούς όλων των αιώνων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὴν ἁγίαν Θεοτόκον (Νόθος)
Τί οὖν ὁ Γαβριὴλ πρὸς αὐτὴν δυσπιστοῦσαν; — «Ὅπερ ἔμαθον εἶπον, ὅπερ ἤκουσα λέγω· “Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς θεοῦ”, ὥσπερ ὑπάρχων πρὸς οὗ, ὡς πρὸς ὃν πάσης κτίσεως, ὡς κτίστης καὶ δημιουργὸς τῶν ἁπάντων, ὡς τῶν αἰώνων πατήρ, ὡς τοῦ κόσμου γεννήτωρ, ὡς τοῦ παντὸς ποιητής, ὡς τῶν οὐρανῶν ἀρχαιότερος, ὡς τῶν ἀγγέλων δημιουργός, ὡς τῆς ἀνθρωπότητος πλάστης, ὡς “τῶν ἀπολλυμένων σωτήρ”. Οὐδὲν πλέον τούτων ἀπαγγέλλειν ἰσχύω· οὐ γὰρ τὸ πῶς λέγειν προσετάχθην, παρθένε, ἀλλὰ τοῦ εὐαγγελισμοῦ πρὸς σὲ διακονῆσαι τὰ πράγματα. Θαύμαζε οὖν σὺν ἐμοὶ τὸ μυστήριον καὶ ἀνενδοιάστως δέχου τὰ εὐαγγέλια.» Ἡ δέ φησιν· «Ἰδοὺ ἡ δούλη κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» Τοῖς ἀρχαγγελικοῖς τοίνυν καὶ ἡμεῖς μαθητεύσωμεν λόγοις τοῦ Γαβριὴλ περὶ τῆς δεσποτικῆς γεννήσεως, ταῖς ἐκείνου τρίβοις κατόπιν ὁδεύσωμεν, ὡς ἐκεῖνος ἐκθειάζωμεν ἀπεριέργως τοῦ τόκου τὴν δύναμιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι απάντησε λοιπόν ο Γαβριήλ σε εκείνη που δυσπιστούσε; — «Ό,τι έμαθα είπα, ό,τι άκουσα λέω: "Πνεύμα Άγιο θα επέλθει σε σένα, και δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει· γι' αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός Θεού", καθώς προϋπάρχει, καθώς προς αυτόν αποβλέπει όλη η κτίση, ως κτίστης και δημιουργός των πάντων, ως πατέρας των αιώνων, ως γεννήτορας του κόσμου, ως ποιητής του σύμπαντος, ως παλαιότερος των ουρανών, ως δημιουργός των αγγέλων, ως πλάστης της ανθρωπότητας, ως "σωτήρας αυτών που χάνονται". Δεν μπορώ να αναγγείλω τίποτα περισσότερο από αυτά· διότι δεν πήρα εντολή να σου εξηγήσω το πώς, Παρθένε, αλλά να διακονήσω σε σένα τα γεγονότα του ευαγγελισμού. Θαύμαζε λοιπόν μαζί μου το μυστήριο και δέξου χωρίς δισταγμό τα χαρμόσυνα νέα.» Και εκείνη λέει: «Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου.» Ας γίνουμε λοιπόν και εμείς μαθητές των αρχαγγελικών λόγων του Γαβριήλ σχετικά με τη δεσποτική γέννηση, ας βαδίσουμε ακολουθώντας τα δικά του ίχνη, και όπως εκείνος, ας δοξάσουμε χωρίς αδιάκριτη περιέργεια τη δύναμη της γέννησης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν ἅγιον Λογγῖνον τὸν ἑκατόνταρχον (Νόθος)
Ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ νυκτί, ἐφάνη τῇ Χρηστῇ ὁ ἅγιος Λογγῖνος, λέγων· «Ἀναπέπαυμαι νῦν, ὅτι παρέσχες μοι τὴν κεφαλήν, καὶ σὺ ἰαθήσῃ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης. Ἐρωτῶ δὲ τοῦτο· τὸν υἱόν σου στρατεύσω ἐν τῇ ἐπουρανίῳ στρατιᾷ, ἢ ἐν τῇ ἐπιγείῳ;» Ἡ δὲ μετὰ φόβου ἀποκριθεῖσα εἶπεν· «Δέομαί σου, ἐν τῇ ἐπουρανίῳ στρατιᾷ αὐτὸν στράτευσον.» Ἀκούσας δὲ ταῦτα, ἀπέστη ἀπ᾽ αὐτῆς. Ἐν δὲ τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ, ὁ νεανίσκος ἐπορεύθη ἐν τῷ ἀμπελῶνι πρὸς ἐπιμέλειαν τῆς ἀμπέλου. Ἐργαζομένου δὲ αὐτοῦ μέχρις ὥρας πέμπτης, ἐφάνη αὐτῷ ὁ ἅγιος Λογγῖνος καὶ εἶπεν· «Νεανίσκε Χρηστίων, θέλεις στρατεύσασθαι κατὰ τὸ ὄνομά σου εἰς Χριστόν;» Ὁ δὲ ἀναβλέψας εἶδεν αὐτὸν ὡς ἀστραπὴν καὶ εἶπεν αὐτῷ· «Τίς εἶ, κύριε, ὁ στρατεῦσαί με βουλόμενος;» Ὁ δὲ εἶπεν· «Ἐγώ εἰμι Λογγῖνος, ὁ διὰ τῆς μητρός σου δωρηθεὶς τὴν κεφαλήν, ἀλλ᾽ ὥσπερ αὐτὴ ἐκόμισέν μου τὴν κεφαλήν, οὕτως κἀγὼ βούλομαί σε τῷ θεῷ προσκομίσαι.» Καὶ ὁ Χρηστίων εἶπεν πρὸς αὐτόν· «Εἰ ταῦτα οὕτως ἔχει, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» Καὶ παραχρῆμα ἀπέδωκεν τὸ πνεῦμα ὁ νεανίσκος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τη δεύτερη νύχτα, εμφανίστηκε στη Χρηστή ο άγιος Λογγίνος, λέγοντας: «Αναπαύθηκα πλέον, επειδή μου παρέδωσες το κεφάλι μου, και εσύ θα θεραπευτείς από αυτή την ημέρα. Σε ρωτώ όμως το εξής: να στρατολογήσω τον γιο σου στην επουράνια στρατιά ή στην επίγεια;» Εκείνη, αποκρινόμενη με φόβο, είπε: «Σε παρακαλώ, στρατολόγησέ τον στην επουράνια στρατιά.» Ακούγοντας αυτά, έφυγε από κοντά της. Την επόμενη ημέρα, ο νεανίσκος πήγε στον αμπελώνα για τη φροντίδα του αμπελιού. Και ενώ εργαζόταν μέχρι την πέμπτη ώρα, του εμφανίστηκε ο άγιος Λογγίνος και του είπε: «Νεανίσκε Χρηστίων, θέλεις να στρατευτείς, σύμφωνα με το όνομά σου, στον Χριστό;» Εκείνος, κοιτάζοντας πάνω, τον είδε σαν αστραπή και του είπε: «Ποιος είσαι, κύριε, εσύ που θέλεις να με στρατολογήσεις;» Και εκείνος είπε: «Εγώ είμαι ο Λογγίνος, στον οποίο μέσω της μητέρας σου δωρήθηκε το κεφάλι, αλλά όπως εκείνη μου έφερε το κεφάλι μου, έτσι και εγώ θέλω να σε προσφέρω στον Θεό.» Και ο Χρηστίων του είπε: «Αν αυτά έχουν έτσι, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου.» Και αμέσως ο νεανίσκος παρέδωσε το πνεύμα του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς θεοτόκου
Θέλεις τοῦ μυστηρίου τῆς σῆς γεννήσεως τὴν εἰκόνα θεάσασθαι; γείτονά σου καὶ συγγενῆ τὴν Ἐλισάβετ θέασαι. Ἰδοὺ γὰρ, φησὶν, Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου, καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν τῷ γήρᾳ αὐτῆς· καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ· ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα. Ἐλύθη παρ᾽ ἐλπίδα τῆς Ἐλισάβετ ἡ στείρωσις, ἵνα τῆς σῆς παρθενίας τῆς μὴ λυομένης ἡ λύσις τοῦ πάθους διδάσκαλος γένηται. Συνέλαβεν ἡ στεῖρα καὶ γραῦς τοῦ παρὰ σοῦ τεχθησομένου βασιλέως τὸν πρόδρομον, ἵνα πιστεύσῃς ὅτι σὺ τὸν Κύριον ἔχεις ἐπὶ τῆς σῆς γαστρός. Ἄπελθε, κατάμαθε τὴν Ἐλισάβετ· καὶ ἐὰν μὴ οὕτως αὐτὴν εὑρήσῃς, ὡς εἶπον, μὴ πιστεύσῃς μου τῷ κηρύγματι. Τί οὖν μετὰ τοὺς λόγους τούτους ἡ ἁγία Μαρία, ἡ παρθένος τῷ σώματι καὶ τῇ ψυχῇ, ἡ εὐσεβὴς καὶ εὐλαβὴς καὶ εὐπειθὴς, ἡ φιλοτιμία τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ἡ πύλη τῆς ἡμετέρας ζωῆς, ἡ πρόξενος τῆς σωτηρίας ἡμῶν; Τὴν τοῦ ἀγγέλου φωνὴν εὐμενῶς δεξαμένη, λέγει πρὸς αὐτόν· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Ὡς δούλη τῷ δεσποτικῷ πρόκειμαι νεύματι· ὡς πηλὸς ὑπόκειμαι ταῖς τοῦ κεραμέως χερσίν· ὡς θέλει μετ᾽ ἐξουσίας ὁ πλάστης, ἐν ἐμοὶ πραττέτω τὸ βούλημα· ὡς θέλει μετὰ φιλανθρωπίας, ἐν ἐμοὶ θαυματουργείτω τὴν παράδοξον κύησιν. Γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου· γένοιτό μοι τὰ ῥήματά σου ταῦτα, καὶ πράγματα ἐναργέστατα καὶ ἀληθινά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θέλεις να δεις την εικόνα του μυστηρίου της δικής σου γέννησης; Δες τη γειτόνισσα και συγγενή σου, την Ελισάβετ. Διότι ιδού, λέει, η Ελισάβετ η συγγενής σου έχει συλλάβει και αυτή υιό στα γηρατειά της· και αυτός είναι ο έκτος μήνας για αυτήν που αποκαλούνταν στείρα· διότι κανένας λόγος δεν θα είναι αδύνατος για τον Θεό. Λύθηκε, παρά κάθε ελπίδα, η στειρότητα της Ελισάβετ, ώστε η λύση αυτού του πάθους να γίνει δάσκαλος για τη δική σου παρθενία, η οποία δεν θα λυθεί. Συνέλαβε η στείρα και ηλικιωμένη τον πρόδρομο του βασιλέως που πρόκειται να γεννηθεί από εσένα, για να πιστέψεις ότι εσύ φέρεις τον Κύριο στη γαστέρα σου. Πήγαινε, διαπίστωσε τα σχετικά με την Ελισάβετ· και εάν δεν τη βρεις έτσι, όπως σου είπα, μην πιστέψεις στο κήρυγμά μου. Τι απαντά λοιπόν μετά από αυτά τα λόγια η αγία Μαρία, η παρθένος στο σώμα και στην ψυχή, η ευσεβής και ευλαβής και ευπειθής, το καύχημα της ανθρώπινης φύσεως, η πύλη της ζωής μας, η πρόξενος της σωτηρίας μας; Αφού δέχθηκε ευμενώς τη φωνή του αγγέλου, λέει προς αυτόν: Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με το ρήμα σου. Ως δούλη βρίσκομαι στη διάθεση του δεσποτικού νεύματος· ως πηλός υποτάσσομαι στα χέρια του κεραμέα· όπως θέλει με εξουσία ο πλάστης, ας εκτελέσει σε εμένα το βούλημά του· όπως θέλει με φιλανθρωπία, ας θαυματουργήσει σε εμένα την παράδοξη κύηση. Ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με το ρήμα σου· ας γίνουν τα ρήματά σου αυτά πράγματα ολοφάνερα και αληθινά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς θεοτόκου
Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾽ αὐτῆς ὁ ἄγγελος, ὁ κατελθὼν οὐρανόθεν, κατήχησε, προκατήρτισε τὴν παρθένον, ἐδίδαξεν αὐτὴν, ὅσον ἐχώρησεν· ἤκουσε καὶ αὐτὸς παρ᾽ αὐτῆς, ἅπερ ἐσπούδαζε μαθεῖν· καὶ πάλιν ἀνῆλθεν ὅθεν κατῆλθε, κάτω καταλιπὼν τὸν ἀποστείλαντα, καὶ πάλιν ἄνω εὑρὼν αὐτὸν ἐν οὐρανοῖς προσκυνούμενον ὑπὸ πάσης ἀγγελικῆς στρατολογίας. Τί οὖν πρὸς ταῦτα λέγεις, ὦ Ἄρειε; εἰπέ μοι, ὦ ἄθλιε, πῶς ἐχωρήθη ὁ ἀχώρητος ἐν μήτρᾳ παρθενικῇ, πῶς παρθένος οὖσα συνέλαβε, καὶ παρθένος πάλιν διεφυλάχθη, καὶ τοῦ Σωτῆρος τὸν τόκον ἐπλούτησε, καὶ αὐτὴ συνεπλουτίσθη τῇ χάριτι. Ἀλλ᾽ οὐκ ἂν ἔχοις εἰπεῖν. Εἰ γὰρ ἡ μήτηρ τοῦ μυστηρίου τὸ μυστήριον, ὃ ἔτεκεν, οὐ κατέλαβε, πῶς σὺ δυνήσῃ τοῦτο καταλαβεῖν; εἰ Γαβριὴλ ὁ ἀρχάγγελος ἐρωτηθεὶς παρὰ τῆς μητρὸς τοῦ Κυρίου, Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω, πλεῖον εἰπεῖν οὐκ ἐδυνήθη, ἀλλὰ κατέφυγεν ἐπὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ὡς οὐδὲν ἕτερον δυνάμενος ἀποφήνασθαι ἰσχυρότερον, σὺ πῶς εὑρήσεις εἰπεῖν, ὅπερ ὁ Γαβριὴλ οὐκ ἴσχυσεν ἑρμηνεῦσαι; εἰ δὲ τὴν κατὰ σάρκα γέννησιν τοῦ Χριστοῦ, τὴν γενομένην ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν, οὐδεὶς κατ᾽ ἀξίαν δύναται διηγήσασθαι, ἐκείνην τὴν γέννησιν, τὴν οὐράνιον, τὴν ἄχρονον, τὴν ἀσώματον, τὴν ἀόρατον, τὴν ἀπαθῆ, τὴν παντελῶς ἀνέκφραστον καὶ ἀκατάληπτον, πῶς τολμᾷς πολυπραγμονεῖν; τίς παρέσχε σοι τῆς τοιαύτης τόλμης τὰ σπέρματα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και απήλθε από αυτήν ο άγγελος, ο οποίος κατέβηκε από τον ουρανό· κατήχησε, προετοίμασε την παρθένο, την δίδαξε στον βαθμό που μπορούσε να κατανοήσει· άκουσε και ο ίδιος από εκείνη αυτά που επιθυμούσε διακαώς να μάθει· και ανέβηκε πάλι εκεί απ' όπου είχε κατέβει, αφήνοντας κάτω Εκείνον που τον απέστειλε, και βρίσκοντάς Τον πάλι επάνω στους ουρανούς να προσκυνείται από ολόκληρη την αγγελική στρατιά. Τι έχεις λοιπόν να πεις σε αυτά, ω Άρειε; Πες μου, ω άθλιε, πώς χώρεσε ο αχώρητος σε παρθενική μήτρα, πώς συνέλαβε ενώ ήταν παρθένος, και πάλι διαφυλάχθηκε παρθένος, και πλούτισε με τη γέννηση του Σωτήρα, και η ίδια έγινε πάμπλουτη με τη χάρη; Αλλά δεν θα έχεις τι να πεις. Διότι, εάν η μητέρα του μυστηρίου δεν κατανόησε το μυστήριο που γέννησε, πώς εσύ θα μπορέσεις να το κατανοήσεις; Εάν ο αρχάγγελος Γαβριήλ, όταν ρωτήθηκε από τη μητέρα του Κυρίου «Πώς θα μου συμβεί αυτό, αφού δεν γνωρίζω άνδρα;», δεν μπόρεσε να πει κάτι περισσότερο, αλλά κατέφυγε στο Άγιο Πνεύμα, καθώς δεν μπορούσε να προβάλει τίποτα άλλο ισχυρότερο, εσύ πώς θα βρεις λόγια να πεις αυτό που ο Γαβριήλ δεν στάθηκε ικανός να ερμηνεύσει; Και εάν την κατά σάρκα γέννηση του Χριστού, η οποία συνέβη κατά τις έσχατες ημέρες, κανείς δεν μπορεί να τη διηγηθεί επάξια, εκείνη τη γέννηση, την ουράνια, την άχρονη, την ασώματη, την αόρατη, την απαθή, την παντελώς ανέκφραστη και ακατάληπτη, πώς τολμάς να την περιεργάζεσαι; Ποιος σου παρείχε τα σπέρματα μιας τέτοιας τόλμης;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὴν κοίμησιν τῆς θεοτόκου λόγος α'
Καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν—Ἰησοῦς δὲ σωτὴρ ἑρμηνεύεται—· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐκ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν. Τί πρὸς ταῦτα τῆς ἀληθοῦς σοφίας ὁ θησαυρός; Τὴν μὲν Εὔαν οὐ μιμεῖται, τὴν προμήτορα, ἐπανορθοῦται δὲ μᾶλλον τὸ ταύτης ἀφύλακτον καὶ συνήγορον τὴν φύσιν προβάλλεται ὧδέ πως τοῖς τοῦ ἀγγέλου ἀντιρρητορεύουσα ῥήμασι· Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω; Ἀδύνατα φθέγγῃ, φησίν. Ὅ γε σὸς λόγος τοὺς ὅρους λύει τῆς φύσεως, οὓς ὁ πλαστουργήσας ἐπήξατο. Οὐκ ἀνέχομαι Εὔα χρηματίσαι δευτέρα καὶ τὸ τοῦ ποιήσαντος παρακρούσασθαι βούλημα. Εἰ δὲ μὴ λέγεις ἀντίθεα, τὸν τρόπον εἰπὼν τῆς συλλήψεως λῦσον τὴν ἀπορίαν. Πρὸς ἣν ὁ τῆς ἀληθείας ἄγγελος· Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι. Διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς θεοῦ. Οὐ δουλεύει νόμῳ φύσεως τὸ τελούμενον· ὁ γὰρ δημιουργὸς καὶ δεσπότης τῆς φύσεως κατ’ ἐξουσίαν τοὺς ὅρους ἀμείβει τῆς φύσεως. Ἡ δὲ τὸ ἀεὶ ποθούμενον ὄνομα καὶ μεθ’ ἱερᾶς εὐλαβείας τιμώμενον ἀκούσασα τῆς παρακοῆς ἐδεδίει τὸ ἐπιτίμιον καί φησι φόβου καὶ χαρᾶς γέμοντα ῥήματα· Ἰδοὺ ἡ δούλη κυρίου. Γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και θα γεννήσεις υιό και θα καλέσεις το όνομά του Ιησού —και Ιησούς ερμηνεύεται σωτήρας— διότι αυτός θα σώσει τον λαό του από τις ανομίες τους». Τι απαντά σε αυτά ο θησαυρός της αληθινής σοφίας; Δεν μιμείται την προμήτορα Εύα, αλλά μάλλον επανορθώνει την απροσεξία εκείνης και προβάλλει ως συνήγορο τη φύση, αντικρούοντας τα λόγια του αγγέλου περίπου ως εξής: «Πώς θα μου συμβεί αυτό, αφού δεν γνωρίζω άνδρα; Λες αδύνατα πράγματα», του λέει. «Ο λόγος σου καταλύει τους όρους της φύσεως, τους οποίους καθόρισε ο Πλάστης. Δεν ανέχομαι να γίνω δεύτερη Εύα και να παραβώ το θέλημα του Δημιουργού. Εάν όμως δεν λες πράγματα ενάντια στον Θεό, εξήγησέ μου τον τρόπο της συλλήψεως και λύσε την απορία μου». Στην οποία ο άγγελος της αληθείας απάντησε: «Πνεύμα Άγιο θα επέλθει σε σένα, και δύναμη Υψίστου θα σε επισκιάσει. Γι' αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός Θεού. Δεν υποτάσσεται στον νόμο της φύσεως αυτό που τελείται· διότι ο δημιουργός και δεσπότης της φύσεως, έχοντας την εξουσία, μεταβάλλει τους όρους της φύσεως». Εκείνη δε, ακούγοντας το πάντοτε ποθούμενο και με ιερή ευλάβεια τιμώμενο όνομα, επειδή φοβόταν την τιμωρία της παρακοής, προφέρει λόγια γεμάτα φόβο και χαρά: «Ιδού η δούλη του Κυρίου. Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἔκθεσις πίστεως
Περὶ τοῦ τρόπου τῆς συλλήψεως τοῦ θεοῦ λόγου καὶ τῆς θείας αὐτοῦ σαρκώσεως Ἄγγελος γὰρ κυρίου ἀπεστάλη πρὸς τὴν ἁγίαν παρθένον ἐκ δαυιτικοῦ φύλου καταγομένην· «πρόδηλον γὰρ ὡς ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ κύριος», «ἐξ ἧς φυλῆς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ», ὡς ὁ θεῖος ἔφη ἀπόστολος· περὶ οὗ ὕστερον ἐροῦμεν ἀκριβέστερον. Ἣν εὐαγγελιζόμενος ἔλεγε· «Χαῖρε, κεχαριτωμένη, ὁ κύριος μετὰ σοῦ. Ἡ δὲ διεταράχθη ἐπὶ τῷ λόγῳ» καί φησι πρὸς αὐτὴν ὁ ἄγγελος· «Μὴ φοβοῦ, Μαριάμ· εὗρες γὰρ χάριν παρὰ κυρίῳ καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. Αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.» Ὅθεν τὸ «Ἰησοῦς» σωτὴρ ἑρμηνεύεται. Τῆς δὲ διαπορούσης· «Πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω;» Πάλιν φησὶ πρὸς αὐτὴν ὁ ἄγγελος· «Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σέ, καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι. Διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς θεοῦ». Ἡ δὲ πρὸς αὐτόν· «Ἰδοὺ ἡ δούλη κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Περί του τρόπου της συλλήψεως του Θεού Λόγου και της θείας αυτού σαρκώσεως Διότι άγγελος Κυρίου απεστάλη προς την αγία Παρθένο, η οποία καταγόταν από τη γενιά του Δαβίδ· «επειδή είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριος έχει ανατείλει από τη φυλή Ιούδα», «από την οποία φυλή κανείς δεν έχει υπηρετήσει στο θυσιαστήριο», όπως είπε ο θείος απόστολος· για το οποίο ζήτημα θα μιλήσουμε αργότερα με μεγαλύτερη ακρίβεια. Φέρνοντάς της το χαρμόσυνο μήνυμα, της έλεγε: «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου. Εκείνη όμως ταράχθηκε από αυτά τα λόγια», και της λέει ο άγγελος: «Μη φοβάσαι, Μαριάμ· διότι βρήκες χάρη ενώπιον του Κυρίου και θα γεννήσεις Υιό και θα τον ονομάσεις Ιησού. Διότι αυτός θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους.» Γι' αυτό το όνομα «Ιησούς» ερμηνεύεται ως «Σωτήρας». Όταν δε εκείνη απόρησε: «Πώς θα μου συμβεί αυτό, αφού δεν γνωρίζω άνδρα;» Πάλι της λέει ο άγγελος: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει επάνω σου, και δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει. Γι' αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός Θεού». Και εκείνη του αποκρίθηκε: «Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
καὶ υἱὸν θεοῦ γεγραμμένον αὐτὸν ἐν τοῖς ἀπομνημονεύμασι τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ ἔχοντες καὶ υἱὸν αὐτὸν λέγοντες νενοήκαμεν ὄντα καὶ πρὸ πάντων ποιημάτων ἀπὸ τοῦ πατρὸς δυνάμει αὐτοῦ καὶ βουλῇ προελθόντα, ὃς καὶ σοφία καὶ ἡμέρα καὶ ἀνατολὴ καὶ μάχαιρα καὶ λίθος καὶ ῥάβδος καὶ Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ κατ᾽ ἄλλον καὶ ἄλλον τρόπον ἐν τοῖς τῶν προφητῶν λόγοις προσηγόρευται, καὶ διὰ τῆς παρθένου ἄνθρωπος γεγονέναι, ἵνα καὶ δι᾽ ἧς ὁδοῦ ἡ ἀπὸ τοῦ ὄφεως παρακοὴ τὴν ἀρχὴν ἔλαβε, διὰ ταύτης τῆς ὁδοῦ καὶ κατάλυσιν λάβῃ. παρθένος γὰρ οὖσα Εὔα καὶ ἄφθορος, τὸν λόγον τὸν ἀπὸ τοῦ ὄφεως συλλαβοῦσα, παρακοὴν καὶ θάνατον ἔτεκε· πίστιν δὲ καὶ χαρὰν λαβοῦσα Μαρία ἡ παρθένος, εὐαγγελιζομένου αὐτῇ Γαβριὴλ ἀγγέλου ὅτι πνεῦμα κυρίου ἐπ᾽ αὐτὴν ἐπελεύσεται καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει αὐτήν, διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἐξ αὐτῆς ἅγιόν ἐστιν υἱὸς θεοῦ, ἀπεκρίνατο· Γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. καὶ διὰ ταύτης γεγέννηται οὗτος, περὶ οὗ τὰς τοσαύτας γραφὰς ἀπεδείξαμεν εἰρῆσθαι, δι᾽ οὗ ὁ θεὸς τόν τε ὄφιν καὶ τοὺς ὁμοιωθέντας ἀγγέλους καὶ ἀνθρώπους καταλύει, ἀπαλλαγὴν δὲ τοῦ θανάτου τοῖς μεταγινώσκουσιν ἀπὸ τῶν φαύλων καὶ πιστεύουσιν εἰς αὐτὸν ἐργάζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και έχοντας στα απομνημονεύματα των αποστόλων του γραμμένο ότι αυτός είναι Υιός Θεού, και ονομάζοντάς τον Υιό, έχουμε κατανοήσει ότι είναι, και ότι προήλθε από τον Πατέρα πριν από όλα τα δημιουργήματα με τη δύναμη και τη βουλή Του, ο οποίος έχει ονομαστεί και Σοφία και Ημέρα και Ανατολή και Μάχαιρα και Λίθος και Ράβδος και Ιακώβ και Ισραήλ, με διάφορους τρόπους στα λόγια των προφητών. Έχουμε κατανοήσει επίσης ότι έγινε άνθρωπος μέσω της Παρθένου, ώστε με τον ίδιο τρόπο που πήρε την αρχή της η παρακοή από το φίδι, με τον ίδιο τρόπο να λάβει και την κατάλυσή της. Διότι, ενώ η Εύα ήταν παρθένος και άφθορη, συλλαμβάνοντας τον λόγο από το φίδι, γέννησε την παρακοή και τον θάνατο. Η δε παρθένος Μαρία, λαμβάνοντας πίστη και χαρά, όταν ο άγγελος Γαβριήλ τής έφερε τη χαρμόσυνη είδηση ότι Πνεύμα Κυρίου θα επέλθει επάνω της και δύναμη του Υψίστου θα την επισκιάσει, και γι' αυτό το άγιο που θα γεννηθεί από αυτήν είναι Υιός Θεού, αποκρίθηκε: Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου. Και μέσω αυτής γεννήθηκε αυτός, για τον οποίο αποδείξαμε ότι έχουν ειπωθεί τόσες Γραφές, μέσω του οποίου ο Θεός καταλύει και το φίδι και τους αγγέλους και ανθρώπους που εξομοιώθηκαν με αυτό, ενώ απεργάζεται την απαλλαγή από τον θάνατο για όσους μετανοούν από τα φαύλα έργα και πιστεύουν σε αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Βλέπε, φησί, τὸ ὑπόδειγμα, πῶς ἡ συγγενής σου, στεῖρα οὖσα καὶ ἄκαρπος, παρ’ ἐλπίδα συνέλαβε, καὶ οὐ τὰ δεσμὰ τῆς στειρώσεως, οὐ τῶν σωμάτων ἡ νέκρωσις, οὐκ ἄλλο τι τὸ τοῦ Θεοῦ ῥῆμα κωλῦσαι δεδύνηται· καὶ μηθὲν τούτων λαβὼν κατὰ διάνοιαν Ζαχαρίας ὁ ἱερεὺς ἠθέτει μου τὰ εὐαγγέλια τὸ αὑτοῦ γῆρας καὶ <τὸ> προβεβηκὸς τῆς συζύγου προβαλλόμενος, διὸ καὶ τὸ τῆς σιωπῆς αὐτῷ ἐπήγαγον πρόστιμον, ἕως οὗ ἐν τοῖς καιροῖς αὐτῶν πληρωθῶσιν οἱ λόγοι μου. Καὶ ἰδοὺ ἐκεῖνος διέμεινε κωφεύων, ἡ δὲ στεῖρα συνέλαβε τὸν τῆς χάριτος πρόδρομον, «ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα». «Καὶ εἶπε Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος». Ἐπεὶ οὕτως ἔχει, φησίν, ὥστε μεγάλα καὶ ξένα μοι ἐπαγγέλλῃ, οἷα οὐ γεγόνασιν οὐδ’ οὐ μὴ γένωνται πλὴν ἐμοῦ πώποτε, «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου». Ἐπεὶ γὰρ «κεχαριτωμένην» προσηγόρευσας, καὶ «χάριν εὗρον παρὰ τῷ Θεῷ» ἡ νεᾶνις ἐγώ, καὶ «Πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπ’ ἐμέ, καὶ δύναμις Ὑψίστου ἐπισκιάσει μοι», καὶ τὸν υἱὸν τοῦ Ὑψίστου, ὡς λέγεις, συλλήψομαι καὶ μήτηρ Θεοῦ γενέσθαι ἀξιωθήσομαι, «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δες, λέει, το παράδειγμα, πώς η συγγενής σου, που ήταν στείρα και άκαρπη, συνέλαβε παρά κάθε ελπίδα, και ούτε τα δεσμά της στειρότητας, ούτε η νέκρωση των σωμάτων, ούτε κανένα άλλο πράγμα μπόρεσε να εμποδίσει τον λόγο του Θεού. Και επειδή ο ιερέας Ζαχαρίας δεν αναλογίστηκε τίποτα από αυτά, αθέτησε τα χαρμόσυνα μηνύματά μου, προβάλλοντας ως δικαιολογία τα δικά του γηρατειά και την προχωρημένη ηλικία της συζύγου του, γι' αυτό και του επέβαλα την ποινή της σιωπής, μέχρις ότου εκπληρωθούν τα λόγια μου στον κατάλληλο καιρό. Και ιδού, εκείνος παρέμεινε βωβός, ενώ η στείρα συνέλαβε τον πρόδρομο της χάριτος, «διότι κανένας λόγος δεν είναι αδύνατος για τον Θεό». «Και είπε η Μαριάμ: Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου. Και απήλθε από αυτήν ο άγγελος». Επειδή έτσι έχουν τα πράγματα, λέει, και μου υπόσχεσαι μεγάλα και παράδοξα, τέτοια που δεν έχουν γίνει ούτε πρόκειται να γίνουν ποτέ παρά μόνο σε εμένα, «ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου». Διότι, αφού με προσφώνησες «κεχαριτωμένη», και «βρήκα χάρη ενώπιον του Θεού» εγώ η νεάνιδα, και «Πνεύμα Άγιο θα επέλθει σε μένα, και δύναμη Υψίστου θα με επισκιάσει», και θα συλλάβω τον Υιό του Υψίστου, όπως λες, και θα αξιωθώ να γίνω Μητέρα του Θεού, «ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου. Και απήλθε από αυτήν ο άγγελος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Εἶπε τὰ προσταχθέντα, ἔσπειρεν ὥσπερ δρόσον τὰ ῥήματα, κατὰ τὸ φάσκον λόγιον· «καὶ καταβήτω ὡς δρόσος τὰ ῥήματά μου», «καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος»· ἡ δὲ Παρθένος συνέλαβε «τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε τα προσταχθέντα, έσπειρε σαν δροσιά τα λόγια του, σύμφωνα με τον προφητικό λόγο που αναφέρει: «και ας κατέβουν σαν δροσιά τα λόγια μου», «και απήλθε από αυτήν ο άγγελος»· η δε Παρθένος συνέλαβε «αυτόν που αίρει την αμαρτία του κόσμου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Ἀλλὰ πρὸς τὴν ἁγίαν Παρθένον καὶ τὸ ἱερὸν εὐαγγέλιον καὶ αὖθις τὸν λόγον συνάψωμεν, ἵνα τῆς ῥυπώδους ἁμαρτίας τὴν {μὲν} μνήμην καὶ τοὺς λόγους ἀποσεισάμενοι τὰ καθαρὰ καὶ ἄμωμα τῆς παναμώμου ἐξυφαίνοντες ῥήματα χαρμονικῶς ἑορτάσωμεν. «Καὶ εἶπε», φησί, «Μαριάμ· ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ας στρέψουμε και πάλι τον λόγο μας στην αγία Παρθένο και στο ιερό Ευαγγέλιο, ώστε, αφού αποτινάξουμε τη μνήμη και τους λόγους της ρυπαρής αμαρτίας, και συνθέτοντας τα καθαρά και άμωμα λόγια της παναμώμου, να εορτάσουμε χαρμόσυνα. «Και είπε», αναφέρει, «η Μαριάμ: Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου. Και απήλθε από αυτήν ο άγγελος».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Ἐνηχηθεῖσα τῷ Πνεύματι καὶ τὴν αὐτῆς πρὸς αὐτὴν παρουσίαν εὐλαβουμένη μεγάλῃ φωνῇ ἐβόησε· «πόθεν μοι τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με», πρὸς δούλην καὶ δοῦλον βαστάζουσαν; καὶ «πόθεν μοι τοῦτο;» Γινώσκεις, ὦ θεία Ἐλισάβετ, ὅτι παρθένος οὖσα μήτηρ γέγονα τοῦ Κυρίου σου; τίς πρὸ ἐμοῦ ἐλθὼν ἀνήγγειλέ σοι τὰ ἐμοὶ μεγαλεῖα Θεοῦ; Ἐγὼ γὰρ παρεγενόμην μετὰ σπουδῆς ἅμα τῷ τὸν ἄγγελον ἀπελθεῖν ἀπ’ ἐμοῦ, καὶ πρὸ ἐμοῦ οὐδεὶς παρεγένετο τὰ κατ’ ἐμὲ ἀπαγγεῖλαί σοι· οὐκ εἶπόν σοι τὰ εἰς ἐμὲ γεγονότα· καὶ πόθεν τοῦ Κυρίου με γινώσκεις μητέρα; φωνῆς γὰρ καὶ μόνης ἤκουσας· καὶ πῶς με οἶδας ἐν κοιλίᾳ εὐλογημένον ἔχειν καρπόν; Τῷ Πνεύματι, φησί, πλησθεῖσα τῷ ἁγίῳ εἶδόν σε μητέρα Θεοῦ καὶ εὐλογημένον τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας σου· καὶ «ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου», ὡς ἤκουσα τῆς φωνῆς σου, «ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου. Καὶ μακαρία ἡ πιστεύσασα ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου». Οὐ γὰρ ἠπίστησας κατὰ τὸν ἱερὸν Ζαχαρίαν, ὃς καὶ διαμένει σιωπῶν, ἀλλὰ καὶ ἐπίστευσας καὶ ηὔξω τὸ «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου», ὥσπερ καὶ ὁ πατὴρ ἡμῶν «Ἀβραὰμ ἐπίστευσε τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰς δικαιοσύνην». Καὶ διὰ τοῦτο μακαρία εἶ ὡς πιστεύσασα τὰ μηνυθέντα σοι παρὰ Κυρίου. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έχοντας πληροφορηθεί από το Πνεύμα και νιώθοντας ευλάβεια για την παρουσία της σε αυτήν, φώναξε με μεγάλη φωνή: «από πού μου δόθηκε αυτή η τιμή, να έρθει η μητέρα του Κυρίου μου σε εμένα», σε μια δούλη που κυοφορεί δούλο; και «από πού μου δόθηκε αυτή η τιμή;» Γνωρίζεις, ω θεία Ελισάβετ, ότι, αν και παρθένος, έγινα μητέρα του Κυρίου σου; Ποιος ήρθε πριν από εμένα και σου ανήγγειλε τα μεγαλεία του Θεού που συντελέστηκαν σε εμένα; Διότι εγώ κατέφθασα βιαστικά αμέσως μόλις έφυγε ο άγγελος από εμένα, και πριν από εμένα κανείς δεν παρουσιάστηκε για να σου αναγγείλει τα σχετικά με εμένα· δεν σου είπα τα όσα συνέβησαν σε εμένα· πώς λοιπόν γνωρίζεις ότι είμαι μητέρα του Κυρίου; Διότι άκουσες μόνο τη φωνή μου· και πώς γνωρίζεις ότι έχω ευλογημένο καρπό στην κοιλιά μου; Επειδή πληρώθηκα από το Άγιο Πνεύμα, λέει, σε είδα ως μητέρα του Θεού και ευλογημένο τον καρπό της κοιλίας σου· και «μόλις έφτασε η φωνή του χαιρετισμού σου στα αυτιά μου», μόλις δηλαδή άκουσα τη φωνή σου, «σκίρτησε το βρέφος με αγαλλίαση μέσα στην κοιλιά μου. Και μακάρια είναι εκείνη που πίστεψε ότι θα εκπληρωθούν όσα της ειπώθηκαν από τον Κύριο». Διότι εσύ δεν απίστησες όπως ο ιερός Ζαχαρίας, ο οποίος και παραμένει σιωπηλός, αλλά και πίστεψες και ευχήθηκες το «ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου», όπως ακριβώς και ο πατέρας μας «Αβραάμ πίστεψε στον Θεό, και του υπολογίστηκε ως δικαιοσύνη». Και για τον λόγο αυτό είσαι μακάρια, επειδή πίστεψες όσα σου μηνύθηκαν από τον Κύριο. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Νῦν μὲν «ποταπὸς ᾖ ὁ ἀσπασμὸς οὗτος», φησί, «καὶ πῶς ἔσται μοι τοῦτο, ἐπεὶ ἄνδρα οὐ γινώσκω», καὶ «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου»· νῦν δὲ «μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρί μου, ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ», καὶ «ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός», καὶ «ἰδοὺ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί», καὶ ὅσα ἑξῆς ἡ Πανάμωμος προφητεύει σαφέστατα. Εἰ δέ που φαίη τις ὅτι δωδεκαετοῦς καὶ οὐ τριετοῦς τῆς Πανάγνου ταῦτα τὰ ῥήματα, φημὶ κἀγὼ ὅτι καὶ τριετὴς οὖσα ἡ παῖς ἀπηρτισμένον εἶχε τὸ φρόνημα· καὶ εἰ μὴ οὕτως εἶχεν, οὐκ ἂν τοὺς γονεῖς ἐν ἡλικίᾳ τοιαύτῃ παρῆκε καὶ εἰς τὰ τῶν ἁγίων ἅγια εὐλαβῶς ἀνετρέφετο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τώρα μεν λέγει: «τι είδους να είναι άραγε αυτός ο χαιρετισμός;», και «πώς θα μου γίνει αυτό, αφού δεν γνωρίζω άνδρα;», και «ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου»· τώρα δε «μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο και αγαλλίασε το πνεύμα μου για τον Θεό τον Σωτήρα μου, διότι επέβλεψε στην ταπείνωση της δούλης του», και «έκανε σε μένα μεγαλεία ο Δυνατός», και «ιδού, από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές», και όσα στη συνέχεια η Πανάμωμος προφητεύει σαφέστατα. Εάν δε κάποιος έλεγε ότι αυτά τα λόγια ανήκουν στην Πάναγνο όταν ήταν δώδεκα ετών και όχι τριών, λέω και εγώ ότι και ως τριετής η παιδίσκη είχε ολοκληρωμένο το φρόνημά της· και αν δεν ήταν έτσι, δεν θα εγκατέλειπε τους γονείς της σε τέτοια ηλικία και δεν θα ανατρεφόταν με ευλάβεια στα Άγια των Αγίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Καβάσιλας Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου
Ὅτι γὰρ οὐκ εὐκολίας ταῦτα ἦν. ἀλλὰ τῆς τελεωτάτης φιλοσοφίας καὶ πίστεως καὶ καθαρότητος θαυμαστόν τινα καὶ ἀπόρρητον ἐμήνυσε θησαυρὸν, ἔδειξε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐν οἷς, ὅτι παρεδέξατο τὸν λόγον, καὶ τοῖς εὐαγγελίοις ἐπείσθη ῥᾳδίως, μακαρίαν αὐτὴν προσεῖπε. Καὶ γὰρ τὴν Ἰωάννου μητέρα, Πνεύματος ἁγίου πληρωθεῖσαν εὐδαιμονίζουσαν ἔσχε· μακαρία γὰρ, φησίν, ἡ πιστεύσασα, ὅτι ἔσται τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου. Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, φησίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι αυτά δεν ήταν αποτέλεσμα αφέλειας, αλλά φανέρωσαν κάποιον θαυμαστό και απόρρητο θησαυρό της τελειότατης φιλοσοφίας, πίστεως και καθαρότητας. Αυτό το απέδειξε το Άγιο Πνεύμα με το ότι την ονόμασε μακαρία, επειδή αποδέχθηκε τον λόγο και πείσθηκε πρόθυμα στο χαρμόσυνο άγγελμα. Γι' αυτό άλλωστε και η μητέρα του Ιωάννη, αφού πληρώθηκε από το Άγιο Πνεύμα, την μακάρισε λέγοντας: Μακαρία είναι εκείνη που πίστεψε ότι θα εκπληρωθούν όσα της ειπώθηκαν από τον Κύριο. Ιδού η δούλη του Κυρίου, λέει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόλαος Καβάσιλας Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς Θεοτόκου
Οὕτως οἰκεῖον ἦν καὶ συμβαῖνον τῇ μακαρίᾳ τοῖς ὅλοις τοῦτο τὸ δῶρον. Διὰ ταῦτα, τοῦ Γαβριὴλ ὡς αὐτὸν τὸν Θεὸν τέξει σαφῶς εἰπόντος· βασιλεύσει γὰρ, φησὶν, ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος· ὥσπερ τι πυθομένη τῶν εἰωθότων, καὶ τῶν τρόπων οὐδὲν ἀλλότριον, οὐδ’ ἀπᾷδον, χαρᾷ δέχεται τὸν λόγον. Καὶ οὕτω μακαρίᾳ γλώσσῃ, ψυχῇ καθαρᾷ θορύβων, καὶ γαλήνης γέμουσι λογισμοῖς· Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, φησί· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τόσο οικείο και απόλυτα ταιριαστό ήταν αυτό το δώρο για τη μακάρια. Γι' αυτό, όταν ο Γαβριήλ τής είπε ξεκάθαρα ότι θα γεννήσει τον ίδιο τον Θεό, λέγοντας «διότι θα βασιλεύσει στον οίκο του Ιακώβ στους αιώνες, και η βασιλεία του δεν θα έχει τέλος», εκείνη, σαν να άκουγε κάτι συνηθισμένο και καθόλου ξένο ή παράταιρο προς το ήθος της, δέχτηκε τον λόγο με χαρά. Και έτσι, με μακάρια γλώσσα, με ψυχή καθαρή από ταραχές και με λογισμούς γεμάτους γαλήνη, λέει: «Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ὁμιλίαι
Ἀλλὰ ταῦτα μὲν ὁ ἀρχάγγελος εἰς συγκατάθεσιν ἕλκων τὴν ἄσπιλον κόρην ἐφθέγγετο. Τί δὲ πρὸς ταῦτα ἡ σεβασμία παρθένος, ἡ παστὰς ἡ οὐράνιος, τὸ ὄρος τὸ ἅγιον, ἡ πηγὴ ἡ ἐσφραγισμένη καὶ μόνῳ τῷ σφραγίσαντι τηρουμένη; Ἐπεί μοι, φησί, πνεῦμα ἅγιον ἐπελεύσεσθαι διετράνωσας, οὐκέτι ἀντιπίπτω, οὐκέτι ἀντιλέγω· γενηθήτω μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου. Εἰ ἀξία τῷ δεσπότῃ κρίνομαι, ὑπουργήσω χαίρουσα τῷ θελήματι· εἰ ἐρᾷ ὁ κτίστης τοῦ κτίσματος εἰς ναὸν γενέσθαι τῷ κτίσαντι, οἰκοδομείτω τὸν οἶκον αὐτὸς ἑαυτῷ ὡς ηὐδόκησεν· εἰ ὁ πλάστης τῷ πλάσματι ἀναπαύεται, ζωοπλαστείτω ἐν ἐμοὶ τὴν σάρκα τὴν ἑαυτοῦ, ὡς οἶδεν αὐτός, καὶ ὡς βούλεται. Ἰδοὺ ἡ δούλη κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου· γένοιτό μοι τὰ σὰ ῥήματα περατούμενα πράγματι· γένοιτό μοι τὰ σὰ ῥήματα τοῖς ἔργοις συνᾴδοντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά αυτά βέβαια τα έλεγε ο αρχάγγελος, προσπαθώντας να ελκύσει την άσπιλη κόρη σε συγκατάθεση. Τι αποκρίθηκε όμως σε αυτά η σεβάσμια παρθένος, η ουράνια παστάδα, το άγιο όρος, η σφραγισμένη πηγή που φυλάσσεται μόνο για εκείνον που την εσφράγισε; «Επειδή μου διεσαφήνισες», λέει, «ότι το Άγιο Πνεύμα θα επέλθει, δεν φέρνω πλέον αντίρρηση, δεν αντιλέγω πια. Ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου. Αν κρίνομαι άξια από τον Δεσπότη, θα υπηρετήσω με χαρά το θέλημά Του. Αν ο Κτίστης αγαπά το κτίσμα Του ώστε να γίνει ναός για εκείνον που το έκτισε, ας οικοδομήσει ο ίδιος τον οίκο για τον εαυτό Του όπως ευδόκησε. Αν ο Πλάστης αναπαύεται στο πλάσμα Του, ας ζωοπλαστήσει μέσα μου τη δική Του σάρκα, όπως γνωρίζει ο Ίδιος και όπως βούλεται. Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου. Ας γίνουν τα λόγια σου πραγματικότητα. Ας γίνουν τα λόγια σου σε αρμονία με τα έργα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Σωφρόνιος Ἱεροσολύμων Εἰς τὸν εὐαγγελισμὸν τῆς θεοτόκου
Σὺ οὖν χαῖρε, ὦ κεχαριτωμένη παρθένε καὶ ἔνθεε, ἐφ’ οἷς σοι Θεὸς ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης κεχάρισται, καὶ ἐφ’ οἷς Θεοῦ τὸν Υἱὸν, τὸν πάντων χαρὰν γενησόμενον τῶν ἀνθρώπων τῷ γένει, γεννήσειας. ΜΕʹ.Πρὸς ὃν ἡ Θεομήτωρ Παρθένος πιστεύσασα, καὶ ὡς ἔσται πάντως τελείωσις τοῖς λελαλημένοις αὐτῇ παρὰ Κυρίου, θαρσήσασα, πράως ὁμοῦ καὶ ταπεινῶς, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ παρθενικῶς ἀποκρίνεται· τὸν «πρᾶον γὰρ καὶ ταπεινὸν τῇ καρδίᾳ» Χριστὸν γεννᾷν ἡ πάναγνος ἔμελλε, καὶ πλουτεῖν αὐτὴν ἔδει τὴν αὐτοῦ ταπεινότητα καὶ πραότητα· «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» ΜϚʹ. Γαβριὴλ μὲν οὖν ὁ ἀρχάγγελος ταῦτα πρὸς τῆς Θεοτόκου Παρθένου πυθόμενος, εἰς οὐρανὸν ἀνελήλυθεν, ὅθεν πρὸς αὐτὴν καὶ ἀπέσταλτο. Ἡ δὲ Θεὸν ἐκυοφόρει τὸν στείλαντα, τὸν ἄνω μὲν σὺν Πατρὶ δοξαζόμενον, κάτω δὲ καὶ ἐξ αὐτῆς, σαρκικῆς κυοφορίας ἀνεχόμενον. Ἅμα γὰρ ὁ Λόγος καὶ Θεὸς πρὸς αὐτὴν παραγέγονε, καὶ διὰ τῆς τοῦ ἀγγέλου φωνῆς, εἰς τὴν θείαν αὐτῆς νηδὺν εἰσελήλυθε καὶ σεσάρκωτο, καὶ ἄνευ τροπῆς σεσωμάτωτο, σάρκα προσλαβὼν ἐξ αὐτῆς τὴν ἀνήροτον, καὶ ταύτην ἑνώσας ἑαυτῷ κατ’ ἀλήθειαν, λογικῶς μὲν ἐμψυχωμένην, οὐ προϋποστᾶσαν δὲ τῆς πρὸς αὐτὸν ἀνεκφράστου συνθέσεως. Ἄμα γὰρ σὰρξ, ἅμα Θεοῦ Λόγου σάρξ· ἅμα σὰρξ ἔμψυχος λογική· ἐν αὐτῷ γὰρ τὴν ὑπόστασιν, καὶ οὐ πρὸ αὐτοῦ τὴν σύστασιν ἔσχηκεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσύ, λοιπόν, χαίρε, ω κεχαριτωμένη παρθένε και ένθεη, για όσα σου χάρισε ο Θεός, ο Δεσπότης των όλων, και για το ότι θα γεννήσεις τον Υιό του Θεού, ο οποίος θα γίνει η χαρά όλων για το γένος των ανθρώπων. ΜΕʹ. Προς αυτόν η Θεομήτωρ Παρθένος, αφού πίστεψε και βεβαιώθηκε ότι θα υπάρξει απόλυτη εκπλήρωση σε όσα της ειπώθηκαν από τον Κύριο, αποκρίνεται ταυτόχρονα με πραότητα και ταπείνωση, αλλά και με παρθενική σεμνότητα· διότι η Πανάγνη επρόκειτο να γεννήσει τον Χριστό που είναι «πράος και ταπεινός τη καρδία», και έπρεπε αυτή να κατέχει πλούσια τη δική Του ταπείνωση και πραότητα: «Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου.» ΜΣΤʹ. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ, λοιπόν, αφού άκουσε αυτά από την Παρθένο Θεοτόκο, ανέβηκε στον ουρανό, από όπου και είχε σταλεί σε αυτήν. Αυτή δε κυοφορούσε τον Θεό που τον είχε στείλει, αυτόν που επάνω δοξάζεται μαζί με τον Πατέρα, ενώ κάτω και από αυτήν καταδέχεται τη σαρκική κυοφορία. Διότι, μόλις ο Λόγος και Θεός ήρθε σε αυτήν, και μέσω της φωνής του αγγέλου, εισήλθε στη θεία της μήτρα και σαρκώθηκε, και έλαβε σώμα χωρίς καμία τροπή, λαμβάνοντας από αυτήν σάρκα χωρίς ανδρική σπορά, και ενώνοντας αυτήν αληθινά με τον εαυτό Του, σάρκα η οποία ήταν εμψυχωμένη με λογική ψυχή, αλλά δεν προϋπήρχε της ανέκφραστης ενώσεώς της με Αυτόν. Διότι ταυτόχρονα με τη δημιουργία της σάρκας, υπήρξε και σάρκα του Θεού Λόγου· ταυτόχρονα σάρκα έμψυχη και λογική· διότι σε Αυτόν έλαβε την υπόσταση, και δεν είχε σύσταση πριν από Αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος Ἠθικαὶ ὁμιλίαι
Πρῶτον ἡ Εὔα ἠπατήθη, λαλήσαντος αὐτῇ τοῦ ὄφεως, καὶ ἀπὸ τοῦ ξύλου ἔφαγε καὶ τὴν ἐντολὴν παρέβη καὶ τὸν θάνατον ἀπέθανε τῆς ψυχῆς· πρώτη ἡ θεοτόκος Μαρία ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου εὐαγγελίζεται καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ βουλὴν ἀπαγγελθεῖσαν πιστεύει καὶ πείθεται λέγουσα· «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» Καὶ οὕτως τὸν τοῦ Θεοῦ Λόγον οὐσιωδῶς ἐν ἑαυτῇ ὑπεδέξατο πρώτη, τὴν ψυχὴν αὐτῆς δηλαδὴ τοῦ αἰωνίου ἐκείνου θανάτου ἐκλυτρωσάμενον. Καὶ τηνικαῦτα σαρκωθεὶς τὸ τοῦ Ἀδὰμ ἀνέπλασε σῶμα, ᾧ τὴν πνοὴν εὐθὺς εἰς ζῶσαν ψυχὴν ἐνεφύσησεν· ἐψυχωμένην γὰρ λαβὼν τὴν πλευρὰν αὐτοῦ ὕστερον καὶ οἰκοδομήσας αὐτὴν εἰς γυναῖκα, οὐχὶ οἰκοδομῆσαι καὶ τὴν πνοὴν γέγραπται. Καὶ ἵνα σαφέστερον εἴπωμεν, οὕτως ἐπεργασώμεθα τοῦτο αὐτὸ τὸ ῥηθέν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρώτα η Εύα εξαπατήθηκε, όταν της μίλησε ο όφις, και έφαγε από το ξύλο και παρέβη την εντολή και υπέστη τον θάνατο της ψυχής· πρώτη η Θεοτόκος Μαρία ευαγγελίζεται από τον άγγελο και πιστεύει στην αναγγελθείσα βουλή του Θεού και υπακούει λέγοντας: «Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου.» Και έτσι, πρώτη αυτή υποδέχθηκε ουσιωδώς μέσα της τον Λόγο του Θεού, ο οποίος λύτρωσε δηλαδή την ψυχή της από εκείνον τον αιώνιο θάνατο. Και τότε, αφού σαρκώθηκε, ανέπλασε το σώμα του Αδάμ, στο οποίο εμφύσησε αμέσως την πνοή ώστε να γίνει ζωντανή ψυχή· διότι, αφού έλαβε αργότερα την πλευρά του εμψυχωμένη και την οικοδόμησε σε γυναίκα, δεν έχει γραφτεί ότι οικοδόμησε μαζί και την πνοή. Και για να μιλήσουμε σαφέστερα, ας επεξεργαστούμε το ίδιο αυτό λεχθέν με τον ακόλουθο τρόπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἀκουέτω οὖν ὅτι τὸ γεννώμενον ἐν τῇ μήτρᾳ, ἐκεῖνο ἦν Υἱὸς Θεοῦ· ἀλλ’ οὐκ ἄλλο μὲν ἐκυοφορεῖτο ἐν τῇ μήτρᾳ, ἄλλος δὲ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ· ἀλλὰ εἷς καὶ ὁ αὐτὸς ἦν, ὁ τῆς Παρθένου τε καὶ τοῦ Θεοῦ Υἱός. Ὅρα δὲ πῶς τὴν ἁγίαν Τριάδα ἐξέφηνε, Πνεῦμα ἅγιον, δύναμιν τὸν Υἱόν, Ὕψιστον, τὸν Πατέρα ὀνομάσας. «Καὶ ἰδοὺ Ἐλισάβετ ἡ συγγενής σου, καὶ αὐτὴ συνειληφυῖα υἱὸν ἐν γήρᾳ αὐτῆς· καὶ οὗτος μὴν ἕκτος ἐστὶν αὐτῇ τῇ καλουμένῃ στείρᾳ, ὅτι οὐκ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ πᾶν ῥῆμα. Εἶπε δὲ Μαριάμ·
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας ακούσει λοιπόν ότι αυτό που γεννιόταν στη μήτρα, εκείνο ήταν Υιός Θεού· διότι δεν κυοφορούνταν άλλος στη μήτρα, και άλλος ήταν ο Υιός του Θεού· αλλά ένας και ο αυτός ήταν, ο Υιός της Παρθένου και του Θεού. Πρόσεξε δε πώς φανέρωσε την Αγία Τριάδα, ονομάζοντας Άγιο Πνεύμα, δύναμη τον Υιό, Ύψιστο τον Πατέρα. «Και ιδού, η Ελισάβετ η συγγενής σου, συνέλαβε και αυτή υιό στα γηρατειά της· και αυτός είναι ο έκτος μήνας για αυτήν που αποκαλείται στείρα, διότι τίποτε δεν θα είναι αδύνατο για τον Θεό». Είπε τότε η Μαριάμ:
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου· καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ αὐτῆς ὁ ἄγγελος.» Ἀπορήσειεν ἄν τις πῶς ἦν συγγενὴς τῆς Παρθένου ἡ Ἐλισάβετ, εἴγε ἡ μὲν Παρθένος ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἦν, ἡ δὲ Ἐλισάβετ, ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών· ὁ γὰρ νόμος ἐκέλευεν ἀπὸ τῆς αὐτῆς φυλῆς τοὺς γάμους γίνεσθαι· ὥστε καὶ αἱ συγγένειαι ἐν τοῖς ἀπὸ τῆς αὐτῆς φυλῆς οὖσιν εὑρίσκονται. Ἔστι μὲν οὖν εἰπεῖν καὶ ὅτι ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας συνεχέθησαν τὰ γένη· τὸ δὲ κρεῖττον, τοῦτο. Ἀαρὼν γυναῖκα ἠγάγετο Ἐλισάβετ, θυγατέρα οὖσαν τοῦ Ἀμιναδάβ, ὃς ἦν ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς. Ὁρᾷς ὅτι ἄνωθεν καὶ ἀπὸ Ἀαρών, συγγενὴς ἦν ἡ Θεοτόκος τῆς Ἐλισάβετ; Ἐπεὶ γὰρ ἡ τοῦ Ἀαρὼν γυνὴ ἐκ τῆς Ἰούδα κατήγετο φυλῆς, ἀφ’ ἧς ἦν καὶ ἡ Θεοτόκος, ἡ δὲ Ἐλισάβετ ἐκ τῶν θυγατέρων Ἀαρών, εἰκότως συγγενὴς τῆς Θεοτόκου ἡ Ἐλισάβετ· ἡ γὰρ προμήτωρ αὐτῆς, τουτέστιν, ἡ τοῦ Ἀαρὼν γυνή, ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἦν. Σκόπει δὲ καὶ τὸ τῆς συγγενείας παρακολούθημα· Ἐλισάβετ, ἡ τοῦ Ἀαρὼν γυνή· Ἐλισάβετ, καὶ ἡ τοῦ Ζαχαρίου, ὡς ἐξ ἐκείνης καταγομένη. Ἀλλ’ ἴδωμεν τί φησιν ἡ Παρθένος· «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» Πίναξ εἰμὶ ζωγραφικός· ὃ βούλεται ὁ γραφεύς, γραφέτω ὃ θέλει, ποιείτω ὁ Κύριος· ὥστε καὶ ὃ εἶπε πρότερον, Πῶς ἔσται μοι τοῦτο;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου· και αναχώρησε από αυτήν ο άγγελος.» Θα μπορούσε κάποιος να απορήσει πώς ήταν συγγενής της Παρθένου η Ελισάβετ, εφόσον η μεν Παρθένος καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα, ενώ η Ελισάβετ από τις θυγατέρες του Ααρών. Διότι ο νόμος πρόσταζε οι γάμοι να γίνονται μέσα από την ίδια φυλή, επομένως και οι συγγένειες να εντοπίζονται μεταξύ εκείνων που ανήκαν στην ίδια φυλή. Είναι βέβαια δυνατόν να πει κανείς ότι από την εποχή της αιχμαλωσίας αναμείχθηκαν οι γενεές. Το ορθότερο όμως είναι το εξής: Ο Ααρών πήρε για γυναίκα του την Ελισάβετ, η οποία ήταν θυγατέρα του Αμιναδάβ, ο οποίος προερχόταν από τη φυλή του Ιούδα. Βλέπεις ότι εξ αρχής, ήδη από την εποχή του Ααρών, η Θεοτόκος ήταν συγγενής με την Ελισάβετ; Διότι, επειδή η γυναίκα του Ααρών καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα, από την οποία προερχόταν και η Θεοτόκος, ενώ η Ελισάβετ από τις θυγατέρες του Ααρών, εύλογα η Ελισάβετ ήταν συγγενής της Θεοτόκου· διότι η προμήτορά της, δηλαδή η γυναίκα του Ααρών, ανήκε στη φυλή του Ιούδα. Παρατήρησε μάλιστα και την ακολουθία λόγω της συγγένειας: Ελισάβετ ονομαζόταν η γυναίκα του Ααρών, Ελισάβετ και η γυναίκα του Ζαχαρία, καθώς καταγόταν από εκείνη. Αλλά ας δούμε τι λέει η Παρθένος: «Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με τον λόγο σου.» Είμαι ένας ζωγραφικός πίνακας· ό,τι επιθυμεί ο ζωγράφος, ας ζωγραφίσει ό,τι θέλει, ας πράξει ο Κύριος. Ώστε και το γεγονός ότι ρώτησε προηγουμένως, «Πώς θα μου συμβεί αυτό;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
οὐκ ἀπιστίας ἦν, ἀλλ’ ἐπιθυμίας τοῦ μαθεῖν τὸν τρόπον· εἰ γὰρ ἠπίστει, οὐκ ἂν εἶπεν, «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου.» Μάνθανε δὲ ὅτι Γαβριὴλ μὲν ἐρμηνεύεται, ἄνθρωπος Θεός· Μαριὰμ δέ, κυρία· Ναζαρὲτ δέ, ἁγιασμός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν οφειλόταν σε απιστία, αλλά στην επιθυμία της να μάθει τον τρόπο· διότι, εάν απιστούσε, δεν θα έλεγε: «Ιδού η δούλη του Κυρίου, ας γίνει σε μένα σύμφωνα με το ρήμα σου.» Μάθε δε ότι το μεν όνομα Γαβριήλ ερμηνεύεται «άνθρωπος Θεός», το Μαριάμ «κυρία», και το Ναζαρέτ «αγιασμός».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες