Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 1:51

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Εποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Δεῖ δὲ, ὡς ἔφην, τὰς οὕτως εὐήθεις τῶν ἐρωτήσεων καὶ πολὺ ἄτοπον ἐχούσας μηδὲ προσίεσθαι τὴν ἀρχὴν, μηδὲ τὴν θείαν ἀγνοεῖν φύσιν, μᾶλλον δὲ τῆς φύσεως ἐκείνης ἐξαίρετα. <Εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.> (E f. 56, F f. 740) Οὐκ ἀκούεις καὶ τοῦ Δαβὶδ ψάλλοντος· «Ἰδοὺ ἡ κληρονομία Κυρίου, υἱοὶ ὁ μισθὸς τοῦ καρποῦ τῆς γαστρός;» Κληρονομία γὰρ Κυρίου οἱ διὰ πίστεως αὐτῷ υἱοθετηθέντες, οἳ καὶ μισθός εἰσι Χριστοῦ, τοῦ γεγονότος καρποῦ τῆς παρθενικῆς γαστρός· κατὰ τὸ, «Αἴτησαι παρ᾽ ἐμοῦ, καὶ δώσω σοι ἔθνη τὴν κληρονομίαν σου.» <Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὑτοῦ· διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν, κ.τ.λ. (B f. 16, H f. 44 b.) Αἰνίττεται ὁ βραχίων τὸν ἐξ αὐτῆς φύντα Λόγον. Ὑπερηφάνους δὲ λέγει τοὺς πονηροὺς δαίμονας μετὰ τοῦ ἄρχοντος αὐτῶν πεσόντας δι᾽ ἔπαρσιν, καὶ τοὺς Ἑλλήνων σοφοὺς τὴν δοκοῦσαν τοῦ κηρύγματος μωρίαν μὴ προσδεξαμένους, καὶ Ἰουδαίους πιστεῦσαι μὴ βουληθέντας, οἵτινες διεσκορπίσθησαν, ἀνάξια διανοηθέντες περὶ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ· δυνάστας δὲ τοὺς Γραμματεῖς, καὶ Φαρισαίους φησὶ τοὺς τὰς πρωτοκαθεδρίας μεταδιώκοντας.— (A f. 9 b, E f. 59, H f. 48.) Οἰκειότερον δὲ ταῦτα περὶ τῶν ἀλιτηρίων δαιμόνων νοεῖν· τούτους γὰρ καταθρασυνομένους τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν διεσκόρπισεν ἐπιδημήσας ὁ Κύριος, καὶ τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ὑπ᾽ αὐτῶν, πρὸς τὴν ὑπακοὴν ἑαυτοῦ ἀντιμετέστησε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρέπει δε, όπως είπα, τέτοιου είδους αφελείς ερωτήσεις που έχουν πολύ το άτοπο, να μην τις αποδεχόμαστε καθόλου από την αρχή, και να μην αγνοούμε τη θεία φύση, ή μάλλον τα εξαίρετα γνωρίσματα εκείνης της φύσεως. <Ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας σου.> (E f. 56, F f. 740) Δεν ακούς και τον Δαβίδ που ψάλλει: «Ιδού η κληρονομία του Κυρίου, οι υιοί, ο μισθός του καρπού της κοιλίας;» Διότι κληρονομία του Κυρίου είναι εκείνοι που υιοθετήθηκαν από Αυτόν διά της πίστεως, οι οποίοι είναι και ο μισθός του Χριστού, που έγινε ο καρπός της παρθενικής κοιλίας· σύμφωνα με το, «Ζήτησε από εμένα, και θα σου δώσω τα έθνη ως κληρονομία σου.» <Εποίησε κράτος με τον βραχίονά Του· διασκόρπισε τους υπερήφανους κατά τη διάνοια της καρδίας τους, κ.τ.λ.> (B f. 16, H f. 44 b.) Ο βραχίονας υπονοεί τον Λόγο που γεννήθηκε από αυτήν. Υπερήφανους δε ονομάζει τους πονηρούς δαίμονες που έπεσαν μαζί με τον άρχοντά τους εξαιτίας της έπαρσης, και τους σοφούς των Ελλήνων που δεν αποδέχθηκαν τη φαινομενική μωρία του κηρύγματος, και τους Ιουδαίους που δεν θέλησαν να πιστέψουν, οι οποίοι διασκορπίστηκαν, επειδή σκέφθηκαν ανάξια για τον Υιό του Θεού· δυνάστες δε εννοεί τους Γραμματείς και τους Φαρισαίους που επιδιώκουν τις πρωτοκαθεδρίες.— (A f. 9 b, E f. 59, H f. 48.) Είναι δε οικειότερο να τα κατανοούμε αυτά για τους αλιτήριους δαίμονες· διότι αυτούς, που αποθρασύνονταν στην υπ' ουρανόν, τους διασκόρπισε ο Κύριος με την έλευσή Του, και εκείνους που είχαν αιχμαλωτιστεί από αυτούς, τους επανέφερε στη δική Του υπακοή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Καὶ θρόνους μὲν βασιλέων καθελῶ, καὶ πᾶσαν αὐτῶν ἀφανιῶ τὴν δύναμιν, καὶ οἷόν τινας ἱππέας ὅλης καταθέοντας τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν τῆς κατὰ πάντων πλεονεξίας ἐκβαλῶ, ἐγερῶ γεμὴν ἑτέρους ἱππέας, ἤτοι πολεμιστὰς, ῥομφαίαν σπωμένους κατὰ γένους καὶ ἀδελφῶν. ἔοικε δὲ διὰ τούτων ὑποφαίνειν ἡμῖν τὰς διὰ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἰσχύος καθῃρημένας πονηράς τε καὶ ἀντικειμένας δυνάμεις, ἀρχάς τε καὶ ἐξουσίας ἃς τεθριάμβευκε τῷ ἰδίῳ σταυρῷ, καὶ τῆς κατὰ πάντων πλεονεξίας ἐκβαλὼν ἐπήμυνε τοῖς ἠδικημένοις, ἡμῖν δηλονότι. καὶ γοῦν ἡ ἁγία καὶ ἄμωμος παρθένος ἔτι κυοφοροῦσα Χριστὸν, ἅτε δὴ καὶ Ἁγίου Πνεύματος ἀνάπλεων φέρουσα τὸν νοῦν, προανακεκράγει τὰ τοιάδε λέγουσα “Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον καὶ ἠγαλλίασε τὸ ”πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρί μου.” καὶ μεθ᾽ ἕτερα πάλιν “Καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς ”γενεὰν καὶ γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν· ἐποίησε κράτος “ἐν βραχίονι αὐτοῦ, διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρ- ”δίας αὐτῶν· καθεῖλε δυνάστας ἀπο θρόνων καὶ ὕψωσε “ταπεινούς· πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ”ἐξαπέστειλε κενούς. ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ “μνησθῆναι ἐλέους καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν ”τῷ Ἁβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα.” Οὐκοῦν καθῄρηνται μὲν οἱ δυνάσται, καὶ πεπτώκασιν ἐξ ἰδίων θρόνων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θρόνους βασιλέων θα καθαιρέσω, και όλη τους τη δύναμη θα αφανίσω, και σαν κάποιους ιππείς που κατατρέχουν όλη την οικουμένη θα τους εκδιώξω από την πλεονεξία τους εις βάρος όλων, θα εγείρω όμως άλλους ιππείς, δηλαδή πολεμιστές, που θα σύρουν ρομφαία εναντίον του γένους και των αδελφών. Φαίνεται δε ότι μέσα από αυτά μας υποδεικνύει τις πονηρές και ενάντιες δυνάμεις που καθαιρέθηκαν δια της ισχύος του Σωτήρα μας, τις αρχές και τις εξουσίες τις οποίες θριάμβευσε στον δικό του σταυρό, και αφού τις εκδίωξε από την πλεονεξία τους εις βάρος όλων, υπερασπίστηκε τους αδικημένους, δηλαδή εμάς. Γι' αυτό και η αγία και άμωμος παρθένος, ενώ κυοφορούσε ακόμη τον Χριστό, επειδή ακριβώς είχε τον νου της γεμάτο από το Άγιο Πνεύμα, αναφωνούσε από πριν λέγοντας τα εξής: «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο και αγαλλίασε το πνεύμα μου για τον Θεό, τον Σωτήρα μου». Και μετά από άλλα λέει πάλι: «Και άγιο είναι το όνομά του, και το έλεός του σε γενεά και γενεά σε εκείνους που τον φοβούνται· έδειξε δύναμη με τον βραχίονά του, διασκόρπισε τους υπερήφανους στη διάνοια της καρδιάς τους· καθαίρεσε δυνάστες από τους θρόνους και ύψωσε ταπεινούς· αυτούς που πεινούσαν τους γέμισε με αγαθά και τους πλούσιους τους έδιωξε αδειανά. Βοήθησε τον Ισραήλ, τον δούλο του, για να θυμηθεί το έλεός του, όπως ακριβώς μίλησε προς τους πατέρες μας, στον Αβραάμ και στο σπέρμα του εις τον αιώνα». Επομένως, οι δυνάστες έχουν καθαιρεθεί, και έχουν πέσει από τους δικούς τους θρόνους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Καὶ εἶπε Μαριάμ· Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον, καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ. Ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί, ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός». Ὄντως «ἐποίησέ σοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός», χωρηθεὶς ἐν σοὶ ὁ τῶν ὅλων ποιητής· καὶ συλλαμβάνεις παρθένος καὶ τίκτεις παρθένος καὶ θηλάζεις παρθένος καὶ μητρικῶς ἱκετεύεις ὑπὲρ ἡμῶν, τῶν Παρθένον καὶ Θεοτόκον ὁμολογούντων σε· καὶ καθὼς προεφήτευσας, «μακαρίζομέν σε πᾶσαι αἱ γενεαί». «Καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν». Κατὰ γενεὰν δὲ καὶ γενεὰν μὴ ἐλλίπῃς, Πανάχραντε, πρεσβεύειν ὑπὲρ ἡμῶν τῶν σῶν ἱκετῶν· ἐπεὶ γὰρ «τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς τοὺς φοβουμένους αὐτόν» ἐστιν, μὴ ἐλλίπῃς πρεσβεύειν ὑπὲρ ἡμῶν. «Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ»· «ἐποίησε κράτος», ὅτι συνέτριψε τὸν Φαραὼ σὺν τοῖς ἅρμασι καὶ τοῖς ἀναβάταις καὶ αὖθις συνέτριψε τὰς βασιλείας τῶν ἀπίστων ἐθνῶν, καθὼς εἶδε Δανιήλ, τὸ δὲ κράτος τῆς αὐτοῦ βασιλείας οὐκ εἶχε τέλος. «Διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν»· εἰ γὰρ ἡ διάνοια τῶν ὑπερηφάνων διασκορπίζει αὐτούς, τίς δυνήσεται τούτους συνάξαι λοιπόν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και είπε η Μαριάμ: «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο, και αγαλλίασε το πνεύμα μου για τον Θεό, τον σωτήρα μου, διότι επέβλεψε στην ταπείνωση της δούλης του. Ιδού γαρ, από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές, επειδή μου έκανε μεγαλεία ο Δυνατός». Όντως «σου έκανε μεγαλεία ο Δυνατός», εφόσον ο Ποιητής των όλων χώρεσε μέσα σου. Και συλλαμβάνεις ως παρθένος και γεννάς ως παρθένος και θηλάζεις ως παρθένος και ικετεύεις μητρικά υπέρ ημών, οι οποίοι σε ομολογούμε Παρθένο και Θεοτόκο. Και όπως προφήτευσες, «σε μακαρίζουμε όλες οι γενεές». «Και το έλεός του εκτείνεται από γενιά σε γενιά σε εκείνους που τον φοβούνται». Σε κάθε γενιά, λοιπόν, μην παραλείπεις, Πανάχραντε, να πρεσβεύεις υπέρ ημών των ικετών σου. Διότι, επειδή «το έλεός του είναι προς εκείνους που τον φοβούνται», μην παραλείπεις να πρεσβεύεις υπέρ ημών. «Έδειξε δύναμη με τον βραχίονά του». «Έδειξε δύναμη», διότι συνέτριψε τον Φαραώ μαζί με τα άρματα και τους αναβάτες, και έπειτα συνέτριψε τα βασίλεια των άπιστων εθνών, όπως είδε ο Δανιήλ, ενώ η ισχύς της δικής του βασιλείας δεν είχε τέλος. «Διασκόρπισε τους υπερήφανους με τις σκέψεις της καρδιάς τους». Διότι, εάν η ίδια η σκέψη των υπερηφάνων τους διασκορπίζει, ποιος θα μπορέσει πλέον να τους συγκεντρώσει;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
ὡσανεὶ ἔλεγεν ὅτι οἱ ὑπερήφανοι οὐ χρείαν ἔχουσιν ἄλλου τινὸς διασκορπίσαι αὐτούς· ἀρκεῖ γὰρ καὶ μόνη ἡ διάνοια τῆς καρδίας αὐτῶν διασκεδάσαι αὐτούς, κἄντε ἄνθρωποι τύχωσιν εἶναι, κἄντε δαίμονες. «Καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων καὶ ὕψωσε ταπεινούς, πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς». Ἀλλὰ τίνες οἱ καθῃρημένοι ἐκ θρόνων δυνάσται, καὶ τίνες οἱ ἐκ ταπεινώσεως ὑψωθέντες; τίνες τε οἱ ἐκ πλουσίων ἀποσταλέντες κενοί, καὶ τίνες οἱ ἐμπεπλησμένοι τῶν ἀγαθῶν; Τὸν διάβολον καὶ τὸν Φαραὼ σὺν αὐτῷ, οἶμαι, λέγει. Ἐπεὶ ὁ μὲν ἔλεγε· «θήσω τὸν θρόνον μου κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἔσομαι ὅμοιος τῷ Ὑψίστῳ»· καὶ «καθεῖλεν» αὐτὸν ὁ Θεὸς ἄνωθεν κάτω, «καὶ ὕψωσε ταπεινοὺς» ἀνθρώπους καὶ «ἐνέπλησεν ἀγαθῶν» καὶ τοὺς πρὶν «πλουτοῦντας» ἀγγέλους «ἐξαπέστειλε κενούς», δαίμονας γεγονότας, καὶ «διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους», ὡς εἴρηται ἀνωτέρω, «διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν». Ὁ δέ, ὅτι «διώξας καταλήψομαι, μεριῶ σκῦλα, ἐμπλήσω ψυχήν μου, ἀνελῶ τῇ μαχαίρᾳ μου, κυριεύσει ἡ χείρ μου»· καὶ καθεῖλε καὶ αὐτὸν ἐκ τοῦ θρόνου τῆς αὐτοῦ δυναστείας, «ἐν μέσῳ τῆς θαλάσσης», ὁ ταπεινὸς δὲ καὶ πεπεινασμένος λαὸς ὑψώθη ἐκ τοῦ βυθοῦ ᾄδων τῷ Θεῷ· «ᾌσωμεν τῷ Κυρίῳ, ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται». «Ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὐτοῦ» καὶ τὰ ἑξῆς. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαν να έλεγε ότι οι υπερήφανοι δεν έχουν ανάγκη από κάτι άλλο για να διασκορπιστούν· διότι αρκεί και μόνο η σκέψη της καρδιάς τους για να τους διασκορπίσει, είτε τυγχάνει να είναι άνθρωποι είτε δαίμονες. «Καθαίρεσε δυνάστες από θρόνους και ύψωσε ταπεινούς, πεινασμένους ενέπλησε με αγαθά και πλουτούντες εξαπέστειλε κενούς». Αλλά ποιοι είναι οι δυνάστες που καθαιρέθηκαν από τους θρόνους, και ποιοι αυτοί που υψώθηκαν από την ταπείνωση; Και ποιοι είναι οι πλούσιοι που εξαπεστάλησαν κενοί, και ποιοι αυτοί που ενεπλήσθησαν με αγαθά; Τον διάβολο και τον Φαραώ μαζί του, νομίζω, εννοεί. Επειδή ο μεν έλεγε: «Θα στήσω τον θρόνο μου προς ανατολάς και θα γίνω όμοιος με τον Ύψιστο»· και τον «καθαίρεσε» ο Θεός από πάνω προς τα κάτω, και «ύψωσε ταπεινούς» ανθρώπους και τους «ενέπλησε με αγαθά» και τους αγγέλους που πριν «επλούτουν» τους «εξαπέστειλε κενούς», αφού έγιναν δαίμονες, και «διασκόρπισε τους υπερηφάνους», όπως ειπώθηκε ανωτέρω, «με τη σκέψη της καρδιάς τους». Ο δε άλλος έλεγε ότι: «Θα καταδιώξω και θα φτάσω, θα μοιράσω λάφυρα, θα χορτάσω την ψυχή μου, θα αναιρέσω με το μαχαίρι μου, θα κυριαρχήσει το χέρι μου»· και καθαίρεσε και αυτόν από τον θρόνο της δυναστείας του, «στο μέσον της θάλασσας», ενώ ο ταπεινός και πεινασμένος λαός υψώθηκε από τον βυθό ψάλλοντας στον Θεό: «Ας ψάλουμε στον Κύριο, διότι ενδόξως έχει δοξαστεί». «Αντελήφθη τον Ισραήλ τον δούλο του» και τα εξής. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὰς ᾠδάς
ᾨδὴ θʹ Αἴνεσις ἁγνῆς μητρὸς παρθένου κόρης. «Μεγαλύνει ἡ ψυχή μου τὸν Κύριον», ἤτοι, δοξάσει, «καὶ ἠγαλλίασε τὸ πνεῦμά μου», ἡ ψυχή μου, «ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου». Σέσωκε γάρ με ἤδη ἀφ’ ὧν μοι δεδήλωκεν. «Ὅτι ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης αὐτοῦ· ἰδοὺ γὰρ ἀπὸ τοῦ νῦν μακαριοῦσί με πᾶσαι αἱ γενεαί». Καὶ οὐκέτι λοιπὸν ταπεινὴ ὡς μία τῶν γηγενῶν, πῶς γὰρ ταπεινὴ ἡ τοιούτων ὑψηλῶν καταξιωθεῖσα εὐαγγελίων; «Ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ δυνατός». Δυνατὸς γὰρ ὢν καὶ δυνατὰ δρᾷ ἔργα, οἶα καὶ τὰ νῦν νεάνιδα παρθένον εὐδόκησε γενέσθαι Θεοῦ μητέρα, ἁγιασθεῖσαν πρῶτον ἐπελεύσει Πνεύματος ἁγίου καὶ εἶθ’ οὕτως ἐπισκιάσει δυνάμεως τοῦ Ὑψίστου, ἅτινά ἐστιν ὄντως «μεγαλεῖα τοῦ δυνατοῦ καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ», ἤτοι δεδοξασμένον, «καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεὰν τοῖς φοβουμένοις αὐτόν». «Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ». Βραχίων καὶ δύναμις τοῦ Πατρὸς ὁ Υἱός, δι’ οὗ κραταιῶς ἐτροπώθη ὁ τύραννος διάβολος. «Διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν». Ὑψωθέντες τῇ διανοίᾳ καὶ τῇ καρδίᾳ ὁ διάβολος καὶ ἡ αὐτοῦ συμμορία διεσκορπίσθησαν νεύσει Θεοῦ καὶ γεγόνασι δαίμονες. Καὶ οὗτοι μὲν οὐρανόθεν καθαιρεθέντες ἀφ’ ὧν προσεδόκησαν θρόνων γεγόνασι καταχθόνιοι, ὑψοῦνται δὲ εἰς τὸν τόπον αὐτῶν ἄνθρωποι ἔνυλοι καὶ πτωχοί, βροτείαν καὶ πεινῶσαν ἔχοντες φύσιν. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ωδή Θ'. Αίνος της αγνής μητέρας και παρθένου κόρης. «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριο», δηλαδή θα δοξάσει, «και αγαλλίασε το πνεύμα μου», η ψυχή μου, «για τον Θεό, τον Σωτήρα μου». Διότι με έχει ήδη σώσει με όσα μου έχει φανερώσει. «Επειδή επέβλεψε στην ταπείνωση της δούλης του· διότι ιδού, από τώρα θα με μακαρίζουν όλες οι γενεές». Και πλέον δεν είναι ταπεινή ως μία από τις γηγενείς, διότι πώς να είναι ταπεινή αυτή που αξιώθηκε τέτοιων υψηλών ευαγγελισμών; «Επειδή έκανε σε εμένα μεγαλεία ο Δυνατός». Διότι, επειδή είναι δυνατός, πράττει και δυνατά έργα, όπως και τώρα ευδόκησε μια νεαρή παρθένος να γίνει μητέρα του Θεού, αφού πρώτα αγιάστηκε με την έλευση του Αγίου Πνεύματος και έπειτα με την επισκίαση της δύναμης του Υψίστου, τα οποία είναι πράγματι «μεγαλεία του δυνατού και άγιο το όνομά του», δηλαδή δεδοξασμένο, «και το έλεός του παραμένει από γενεά σε γενεά σε αυτούς που τον φοβούνται». «Έδειξε τη δύναμή του με τον βραχίονά του». Βραχίονας και δύναμη του Πατρός είναι ο Υιός, μέσω του οποίου κατατροπώθηκε ισχυρά ο τύραννος διάβολος. «Διασκόρπισε τους υπερήφανους ως προς τις σκέψεις της καρδιάς τους». Ο διάβολος και η συμμορία του, επειδή υπερηφανεύτηκαν στη διάνοια και στην καρδιά, διασκορπίστηκαν με το νεύμα του Θεού και έγιναν δαίμονες. Και αυτοί μεν, αφού καθαιρέθηκαν από τον ουρανό και από τους θρόνους που προσδοκούσαν, έγιναν καταχθόνιοι, ενώ υψώνονται στη θέση τους άνθρωποι υλικοί και φτωχοί, που έχουν φύση θνητή και πεινασμένη. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Εἰς τὰ εὐαγγέλια ἐξηγήσεις
Γίνωσκε δὲ ὅτι ἡ Γραφὴ ἁπλῶς μὲν τὸ αὐτὸ δοκεῖ λέγειν πνεῦμα καὶ ψυχήν, κυρίως δὲ διαστέλλει· ψυχικὸν μὲν γὰρ ἄνθρωπον λέγει τὸν κατὰ φύσιν ζῶντα, καὶ ἀνθρωπίνοις λογισμοῖς διοικούμενον, οἷον ὅταν πεινᾷ, ἐσθίοντα, τὸν ἐχθρὸν μισοῦντα, καὶ ἁπλῶς, μηδὲν ὑπὲρ φύσιν φανταζόμενον· πνευματικὸν δέ, τὸν ὑπεραναβάντα τοὺς τῆς φύσεως νόμους, καὶ μηδὲν ἀνθρώπινον φρονοῦντα· καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ διαφορὰ ψυχῆς καὶ πνεύματος ἐν τῇ Γραφῇ· τάχα δὲ ἰατροὶ ἄλλως ταῦτα διακρίνουσιν· ἀλλ’ ἡμῖν τῆς Γραφῆς μέλει· ἰατροὶ δὲ φθειρέσθωσαν. «Ἐποίησε κράτος ἐν βραχίονι αὐτοῦ· διεσκόρπισεν ὑπερηφάνους διανοίᾳ καρδίας αὐτῶν· καθεῖλε δυνάστας ἀπὸ θρόνων, καὶ ὕψωσε ταπεινούς· πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν, καὶ πλουτοῦντας ἐξαπέστειλε κενούς· ἀντελάβετο Ἰσραὴλ παιδὸς αὑτοῦ, μνησθῆναι ἐλέους, καθὼς ἐλάλησε πρὸς τοὺς πατέρας ἡμῶν τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ, εἰς τὸν αἰῶνα. Ἔμεινε δὲ Μαριὰμ σὺν αὐτῇ ὡσεὶ μῆνας τρεῖς. Καὶ ὑπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.» Βραχίων τοῦ Πατρός, ὁ Υἱός. Ἐποίησεν οὖν κράτος καὶ δύναμιν κατὰ τῆς φύσεως ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ ἐν τῷ Υἱῷ αὐτοῦ. Σαρκωθέντος γὰρ τοῦ Υἱοῦ, ἐνικήθη ἡ φύσις, παρθένου τεκούσης, Θεοῦ ἀνθρωπισθέντος, ἀνθρώπου θεωθέντος· καὶ διεσκόρπισεν ὁ Κύριος τοὺς ὑπερηφάνους δαίμονας, ἐκβαλὼν αὐτοὺς ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν· καὶ οὓς μὲν εἰς τὴν ἄβυσσον πέμψας, οὓς δὲ εἰς τοὺς χοίρους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να γνωρίζεις δε ότι η Γραφή, ενώ με μια απλή ματιά φαίνεται να ταυτίζει το πνεύμα και την ψυχή, στην πραγματικότητα τα διαχωρίζει· διότι ως «ψυχικό» άνθρωπο ονομάζει αυτόν που ζει σύμφωνα με τη φύση και κυβερνάται από ανθρώπινους λογισμούς, όπως, για παράδειγμα, εκείνον που τρώει όταν πεινά, εκείνον που μισεί τον εχθρό του και, γενικά, αυτόν που δεν διανοείται τίποτα πάνω από τη φύση· ως «πνευματικό» δε, ονομάζει εκείνον που έχει υπερβεί τους νόμους της φύσης και δεν έχει κανένα ανθρώπινο φρόνημα. Και αυτή είναι η διαφορά ψυχής και πνεύματος στη Γραφή. Ίσως δε οι ιατροί τα διακρίνουν αυτά διαφορετικά, αλλά εμάς μας ενδιαφέρει η Γραφή· οι ιατροί ας αφεθούν στη φθορά τους. «Έδειξε δύναμη με τον βραχίονά του, διασκόρπισε τους υπερήφανους με τις σκέψεις της καρδιάς τους. Γκρέμισε δυνάστες από τους θρόνους τους και ύψωσε ταπεινούς. Γέμισε με αγαθά αυτούς που πεινούσαν και άφησε τους πλούσιους να φύγουν με άδεια χέρια. Βοήθησε τον Ισραήλ, τον δούλο του, για να θυμηθεί το έλεός του, όπως ακριβώς το είχε υποσχεθεί στους πατέρες μας, στον Αβραάμ και στους απογόνους του, για πάντα. Έμεινε δε η Μαριάμ μαζί της περίπου τρεις μήνες. Και επέστρεψε στο σπίτι της.» Βραχίονας του Πατρός είναι ο Υιός. Έδειξε λοιπόν ο Θεός και Πατέρας κράτος και δύναμη ενάντια στη φύση μέσω του Υιού του. Διότι με τη σάρκωση του Υιού, νικήθηκε η φύση, καθώς παρθένος γέννησε, ο Θεός έγινε άνθρωπος και ο άνθρωπος θεώθηκε. Και διασκόρπισε ο Κύριος τους υπερήφανους δαίμονες, εκδιώκοντάς τους από τις ανθρώπινες ψυχές, και άλλους μεν έστειλε στην άβυσσο, άλλους δε στους χοίρους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες