Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 10:13

Διότι προ πολλού, λέγει, καθισμένοι σε σάκο και στάχτη, θα είχαν μετανοήσει. Επειδή δε ο Απόστολος με ανακεκαλυμμένο πρόσωπο μεταμορφώνεται στην ίδια εικόνα από δόξα σε δόξα, ονομάζει δική του δόξα τη χάρη που του δόθηκε από τον Κύριο. «Για να σου ψάλει η δόξα μου». Δόξα του δικαίου είναι το πνεύμα που υπάρχει μέσα του. Εκείνος, λοιπόν, που ψάλλει με το πνεύμα, ας λέγει: «Για να σου ψάλει η δόξα μου, και να μην κατανυγώ».

Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι δεν λέει τίποτα το αντιφατικό. Διότι, σε εκείνους μεν που δέχονται τους αποστόλους, η βασιλεία πλησιάζει για ευεργεσία, ενώ σε εκείνους που δεν τους δέχονται, για καταδίκη. Υπόθεσε, για παράδειγμα, ότι σε κάποιο θέατρο υπάρχουν πολλοί καταδικασμένοι και άλλοι ακατάκριτοι, εννοώ δηλαδή συγκλητικούς, στρατηγούς και ενδεχομένως αριστείς. Και έπειτα ένας κήρυκας να λέει προς όλους μαζί, και τους καταδικασμένους και τους εντίμους, ότι «σας πλησίασε ο βασιλιάς». Άραγε δεν λέει ότι ο βασιλιάς πλησιάζει στους μεν για τιμωρία, στους δε για τιμή και ευεργεσία; Έτσι λοιπόν να το κατανοήσεις και εδώ. Και ανεκτότερη θα είναι η κατάσταση για τα Σόδομα, λέει, παρά για την πόλη που δεν σας δέχτηκε. Γιατί; Διότι στα Σόδομα δεν στάλθηκαν απόστολοι· εκείνοι λοιπόν που δεν δέχτηκαν τους αποστόλους, είναι χειρότεροι από τους Σοδομίτες. Παρατήρησε όμως, ότι η πόλη που δεν δέχεται τους αποστόλους έχει πλατείες (πλατείς δρόμους). Διότι πλατιά είναι η οδός που οδηγεί στην απώλεια. Όποιος λοιπόν έχει πλατείς δρόμους που οδηγούν στην απώλεια, εκείνος δεν παραδέχεται τον αποστολικό και θείο λόγο. «Αλίμονό σου, Χοραζίν, αλίμονό σου, Βηθσαϊδά, διότι αν στην Τύρο και τη Σιδώνα είχαν γίνει τα θαύματα που έγιναν σε εσάς, προ πολλού, καθισμένες σε σάκο και στάχτη, θα είχαν μετανοήσει. Όμως για την Τύρο και τη Σιδώνα η κατάσταση θα είναι πιο ανεκτή κατά την κρίση, παρά για εσάς. Και εσύ, Καπερναούμ, που υψώθηκες μέχρι τον ουρανό, μέχρι τον άδη θα καταβιβαστείς».