Zu Lk 9, 49f Ἆρα φθόνου κέντρον τοὺς ἁγίους ἔτυψε μαθητάς; ἆρα τοῖς εὐδοκιμοῦσι βασκαίνουσι; 〈κωλύεις,〉 εἰπέ μοι, τὸν ἐν 〈ὀνόματι〉 Χριστοῦ συντρίβοντα πονηρὰ 〈δαιμόνια;〉 καίτοι πῶς οὐκ ἔδει μᾶλλον ἐννοεῖν ὡς οὐκ αὐτὸς ἐκεῖνος ἦν ὁ τῶν παραδόξων ἐργάτης, ἀλλ᾽ ἡ ἐν αὐτῷ χάρις ἀποπεραίνουσα τὸ παράδοξον ἐν δυνάμει δηλονότι Χριστοῦ; πῶς οὖν ἄρα κωλύεις τὸν ἐν Χριστῷ διαπρέποντα; Ναί, φησίν· οὐ γὰρ 〈ἀκολουθεῖ μεθ᾽ ἡμῶν.〉 τί γάρ, εἰ μὴ γέγονεν ἐναρίθμιος τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις ὁ τῇ παρὰ Χριστοῦ χάριτι στεφανούμενος; πλεῖσται τῶν παρὰ Χριστοῦ χαρισμάτων εἰσὶν αἱ διαφοραί. καὶ τοῦτο διδάξει λέγων ὁ μακάριος Παῦλος ὅτι 〈Ὧι μὲν δίδοται λόγος σοφίας, ἄλλῳ δὲ λόγος γνώσεως, ἄλλῳ δὲ πίστις, ἑτέρῳ δὲ χαρίσματα ἰαμάτων.〉 τί οὖν ἐστι τὸ Οὐ περιπατεῖ μεθ᾽ ἡμῶν; 〈δέδωκε〉 τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις 〈ἐξουσίαν〉 ὁ σωτὴρ κατὰ 〈πνευμάτων ἀκαθάρτων, ὥστε ἐκβάλλειν αὐτὰ καὶ θεραπεύειν πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν〉 ἐν τῷ λαῷ· καὶ δὴ καὶ ἐνηργήκασιν. 〈ὑπέστρεψαν γοῦν χαίροντες〉 καὶ 〈λέγοντες· Κύριε, καὶ τὰ δαιμόνια ἡμῖν ὑποτάσσεται ἐν τῷ ὀνόματί σου.〉 ᾠήθησαν τοίνυν οὐδενὶ μὲν τῶν ἄλλων, αὐτοῖς δὲ μόνοις ἐξεῖναι φέρειν τὸ δοθὲν ἀξίωμα. διὰ τοῦτο προσίασιν ἀξιοῦντες μαθεῖν, εἰ καὶ ἕτερον ἔξεστι τοῦτο δρᾶν. ἔχομέν τι τοιοῦτον καὶ ἐν τοῖς ἀρχαιοτέροις γράμμασιν.
Μετάφραση
Στο Λουκ. 9, 49 κ.ε. Άραγε το κεντρί του φθόνου χτύπησε τους αγίους μαθητές; Άραγε φθονούν εκείνους που προκόβουν; «Εμποδίζεις», πες μου, «αυτόν που στο όνομα του Χριστού συντρίβει τα πονηρά δαιμόνια;» Και όμως, πώς δεν έπρεπε μάλλον να κατανοήσουν ότι δεν ήταν ο ίδιος ο εργάτης αυτών των παραδόξων έργων, αλλά η χάρη που βρισκόταν μέσα του η οποία επιτελούσε το παράδοξο, προφανώς με τη δύναμη του Χριστού; Πώς λοιπόν εμποδίζεις αυτόν που διαπρέπει εν Χριστώ; «Ναι», λέει, «διότι δεν μας ακολουθεί». Και τι πειράζει, εάν δεν έχει συγκαταλεχθεί μεταξύ των αγίων αποστόλων εκείνος που στεφανώνεται από τη χάρη του Χριστού; Πάρα πολλές είναι οι διαφορές των χαρισμάτων που προέρχονται από τον Χριστό. Και αυτό το διδάσκει ο μακάριος Παύλος λέγοντας ότι σε άλλον μεν δίνεται λόγος σοφίας, σε άλλον δε λόγος γνώσης, σε άλλον πίστη, και σε έτερον χαρίσματα ιαμάτων. Τι σημαίνει λοιπόν το «Δεν συμπορεύεται μαζί μας»; Ο Σωτήρας έδωσε στους αγίους αποστόλους εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, ώστε να τα εκβάλλουν και να θεραπεύουν κάθε νόσο και κάθε αδυναμία μέσα στον λαό· και πράγματι ενήργησαν. Επέστρεψαν λοιπόν χαίροντες και λέγοντας: «Κύριε, και τα δαιμόνια υποτάσσονται σε εμάς στο όνομά σου». Νόμισαν, επομένως, ότι σε κανέναν άλλον, παρά μόνο σε αυτούς επιτρεπόταν να φέρουν το αξίωμα που τους δόθηκε. Γι' αυτό προσέρχονται ζητώντας να μάθουν, εάν επιτρέπεται και σε άλλον να πράττει κάτι τέτοιο. Έχουμε κάτι παρόμοιο και στα αρχαιότερα κείμενα των Γραφών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες