Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 10:24

Τότε λέει: «Κανείς δεν βάζει το χέρι του στο άροτρο και στρέφεται προς τα πίσω». Ανέδειξε εβδομήντα μαθητές και τους στέλνει ανά δύο, προτρέποντάς τους να μην πάρουν τίποτα μαζί τους. Ονειδίζει τις πόλεις. Τότε λέει: «Εκείνος που ακούει εσάς, ακούει εμένα». Έπειτα λέει: «Έβλεπα τον Σατανά να πέφτει σαν αστραπή»· και δίνει στους μαθητές εξουσία εναντίον του, και τους προτρέπει να μη χαίρονται για αυτό. Έπειτα δοξολογεί τον Πατέρα, και λέει στους μαθητές: «Μακάρια τα μάτια που βλέπουν αυτά που βλέπετε. Διότι πολλοί προφήτες επιθύμησαν να δουν αυτά που βλέπετε». Ο νομικός τον πειράζει, και λέγεται η παραβολή εκείνου που κατέβαινε στην Ιεριχώ.

Άλλη ευχή του ασπασμού. Υπερβαίνει κάθε δύναμη του λόγου και κάθε φαντασία του νου η γενναιοδωρία των δωρεών σου, ω Δέσποτα. Διότι όσα απέκρυψας από τους σοφούς και τους συνετούς, αυτά τα αποκάλυψας σε εμάς τα νήπια. Και ενώ προφήτες και βασιλείς επιθύμησαν να τα δουν και δεν τα είδαν, εσύ δώρισες σε εμάς τους αμαρτωλούς να τα διακονούμε και να αγιαζόμαστε με αυτά. Μας παρέστησες την οικονομία του μονογενούς σου Υιού και τη μυσταγωγία αυτής της θυσίας, κατά την οποία δεν υπάρχει αίμα του Νόμου, ούτε σαρκικό δικαίωμα, αλλά το μεν πρόβατο είναι πνευματικό, η δε μάχαιρα λογική και ασώματη. Προσφέροντάς σου, λοιπόν, αυτή τη θυσία, σε παρακαλούμε, Φιλάνθρωπε, καθάρισε τα χείλη μας και ελευθέρωσε τον νου μας από κάθε υλική πρόσμιξη. Στείλε μας ως ανταπόδοση τη χάρη του Αγίου σου Πνεύματος και αξίωσέ μας να ασπαστούμε ο ένας τον άλλον με φίλημα άγιο, ώστε να μετασχούμε ακατακρίτως της αθανάτου και επουρανίου δωρεάς σου, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, δι' ου κ.τ.λ.

Το να αξιωθεί, όμως, κανείς να δει τον ίδιο τον Θεό, δεν έχει άλλον καρπό παρά ακριβώς αυτό το ίδιο, το να αξιωθεί να δει τον Θεό. Διότι αυτό είναι η κορυφή κάθε ελπίδας και η εκπλήρωση κάθε επιθυμίας, και αποτελεί την κατάληξη και το αποκορύφωμα κάθε ευλογίας του Θεού και κάθε επαγγελίας, καθώς και των άρρητων αγαθών για τα οποία πιστεύουμε ότι υπερβαίνουν κάθε αίσθηση και γνώση. Αυτό ακριβώς πόθησε να δει και ο Μωυσής, και πολλοί προφήτες και βασιλείς επιθύμησαν. Το αξιώνονται δε μόνο οι καθαροί στην καρδιά, οι οποίοι για τον λόγο αυτό είναι και ονομάζονται πραγματικά μακάριοι, επειδή αυτοί θα δουν τον Θεό. Ένας από αυτούς επιθυμούμε να γίνεις και εσύ, αφού «συσταυρωθείς με τον Χριστό», παρασταθείς ενώπιον του Θεού ως αγνός ιερέας και γίνεις καθαρό θύμα εν πάση καθαρότητι, έχοντας προετοιμάσει τον εαυτό σου διά της αγνείας για την παρουσία του Θεού, προκειμένου και εσύ να «δεις τον Θεό με καθαρή καρδιά», σύμφωνα με την επαγγελία του Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Διότι όντως μακάριοι είναι, όπως είπε ο Κύριος, οι οφθαλμοί όσων βλέπουν, επειδή βλέπουν, και τα ώτα, επειδή ακούν, εκείνα που πολλοί προφήτες και βασιλείς επιθύμησαν να δουν και να ακούσουν, και δεν πέτυχαν την εκπλήρωση του πόθου τους. Ελάτε, λοιπόν, αναπτύσσοντας όσο είναι δυνατόν τα ρητά των θείων λογίων, ας παραθέσουμε τράπεζα σε εμάς τους καλούς συνδαιτυμόνες, οι οποίοι υψώνουμε κάθε μας επιθυμία προς τα θεία. Ας παραθέσουμε τράπεζα κατάλληλη για αυτόν τον πόθο. Ας παραθέσουμε τράπεζα θείων λογίων, αρτυμένη με τη χάρη του Πνεύματος, η οποία δεν επαίρεται για τη σοφία των ελληνικών λόγων· διότι ούτε είμαστε και ιδιαίτερα μυημένοι στη γνώση αυτών, αλλά στηρίζεται στη χάρη Εκείνου που δίνει καθαρή γλώσσα στους βραδύγλωσσους για να ομιλούν.

Και βέβαια, με τη δήλωσή του ότι δεν μπορεί να εισέλθει στη ζωή όποιος δεν βαπτιστεί με αυτό το λουτρό, υπονοεί ότι αυτό αποτελεί μια είσοδο και πύλη. «Ανοίξτε μου τις πύλες της δικαιοσύνης», λέει ο Δαβίδ, επιθυμώντας, νομίζω, να του ανοιχτούν αυτές οι πύλες. Διότι αυτό είναι εκείνο που «πολλοί προφήτες και βασιλιάδες επιθύμησαν να δουν», δηλαδή να έλθει στη γη ο δημιουργός αυτών των θυρών. Γι' αυτό, λέει, αν του δινόταν η ευκαιρία να πετύχει την είσοδο και να περάσει μέσα από αυτές τις πύλες, θα ευχαριστούσε τον Θεό που γκρέμισε το μεσότοιχο. «Διότι, αφού εισέλθω από αυτές», λέει, «θα δοξολογήσω τον Κύριο»· επειδή, κυρίως μέσα από αυτές τις πύλες, θα μπορούσε να φτάσει στην τελειότατη γνώση της αγαθότητας και της φιλανθρωπίας του Θεού προς το ανθρώπινο γένος.

«Νεάνιδες» δε πάλι, οι οποίες αποτελούν αναρίθμητο πλήθος, ονομάζει τα πλήθη που έπραξαν το δίκαιο υπό την καθοδήγηση των ανωτέρων τους και που με νεανικό σφρίγος και γενναιότητα αγωνίστηκαν ενάντια στην αμαρτία. Αλλά από αυτές ούτε οι βασίλισσες ούτε οι παλλακίδες συγκρίνονται με την Εκκλησία· διότι η τέλεια και εκλεκτή από όλες, η οποία έχει συγκροτηθεί και συνδεθεί από όλους τους Αποστόλους, είναι η νύμφη που υπερτερεί όλων ως προς το κάλλος της ακμής και της παρθενίας της. Γι' αυτό και μακαρίζεται από τις άλλες, επειδή αυτή είδε και άκουσε άφθονα όσα εκείνες πόθησαν να δουν και να ακούσουν, αλλά δεν είδαν ούτε άκουσαν· διότι «Μακάριοι είναι οι οφθαλμοί σας», λέει ο Κύριος στους μαθητές, «που βλέπουν αυτά που βλέπετε. Διότι σας λέω ότι πολλοί Προφήτες επιθύμησαν να δουν αυτά που βλέπετε, και δεν τα είδαν, και να ακούσουν αυτά που ακούτε, και δεν τα άκουσαν». Επομένως, για αυτούς τους λόγους την μακαρίζουν οι Προφήτες, διότι όσα οι ίδιοι δεν επέτυχαν, η Εκκλησία τα μετέλαβε και τα αξιώθηκε.

Όπως για παράδειγμα, σοφός ο Γαμαλιήλ και συνετός ο Παύλος. Διότι ο μεν ήταν δάσκαλος, ο δε κατανοούσε αυτά που έλεγε εκείνος. Νήπια δε ονομάζει ο Κύριος τους δικούς του μαθητές, επειδή δεν ήταν νομομαθείς, αλλά οι περισσότεροι είχαν συναθροιστεί από το πλήθος και από τους ψαράδες. Αλλά βέβαια και ως άκακοι θα μπορούσαν να ονομαστούν νήπια. Εκείνοι όμως φαίνονταν συνετοί και σοφοί, χωρίς να είναι. Αποκρύφτηκαν λοιπόν τα μυστήρια από αυτούς που φαίνονταν σοφοί και συνετοί, ενώ δεν ήταν. Διότι, αν ήταν, θα τους είχαν αποκαλυφθεί. «Ναι, Πατέρα, σε ευχαριστώ, διότι τέτοια ήταν η ευδοκία σου ενώπιόν σου», δηλαδή, επειδή τέτοια ήταν η ευδοκία και η θέλησή σου ενώπιόν σου, και έτσι σου άρεσε. «Και στρεφόμενος προς τους μαθητές, είπε: Όλα μου παραδόθηκαν από τον Πατέρα μου. Και κανείς δεν γνωρίζει ποιος είναι ο Υιός, παρά μόνο ο Πατέρας, και ποιος είναι ο Πατέρας, παρά μόνο ο Υιός, και σε όποιον θέλει ο Υιός να τον αποκαλύψει. Και στρεφόμενος προς τους μαθητές, είπε ιδιαιτέρως: Μακάρια τα μάτια που βλέπουν αυτά που εσείς βλέπετε. Διότι σας λέω ότι πολλοί προφήτες και βασιλιάδες θέλησαν να δουν αυτά που εσείς βλέπετε, και δεν τα είδαν, και να ακούσουν αυτά που ακούτε, και δεν τα άκουσαν». Τα πάντα παραδίδονται στον Υιό από τον Πατέρα, καθόσον έμελλε να υποταχθούν τα πάντα στον Υιό. Διότι υπάρχουν δύο τρόποι με τους οποίους βασιλεύει στα πάντα ο Θεός: ο ένας είναι ακόμη και σε εκείνους που δεν το θέλουν, και ο άλλος, σε εκείνους που το θέλουν.