Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 10:26

Εις το «Κάποιος άνθρωπος κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ». Προς αυτόν, λοιπόν, λέει: «Στον νόμο τι έχει γραφτεί; Πώς διαβάζεις;», υπενθυμίζοντάς του την αγάπη προς τον Θεό και την αγάπη προς τον πλησίον, λέγοντας σχεδόν: «Αν μεν θεωρείς ότι είμαι Θεός, μου οφείλεις την αγάπη· αν όμως απιστείς και με νομίζεις απλό άνθρωπο όμοιο με εσένα, και πάλι χρωστάς να αγαπάς σύμφωνα με τον νόμο».

Τότε λέει: «Κανείς δεν βάζει το χέρι του στο άροτρο και στρέφεται προς τα πίσω». Ανέδειξε εβδομήντα μαθητές και τους στέλνει ανά δύο, προτρέποντάς τους να μην πάρουν τίποτα μαζί τους. Ονειδίζει τις πόλεις. Τότε λέει: «Εκείνος που ακούει εσάς, ακούει εμένα». Έπειτα λέει: «Έβλεπα τον Σατανά να πέφτει σαν αστραπή»· και δίνει στους μαθητές εξουσία εναντίον του, και τους προτρέπει να μη χαίρονται για αυτό. Έπειτα δοξολογεί τον Πατέρα, και λέει στους μαθητές: «Μακάρια τα μάτια που βλέπουν αυτά που βλέπετε. Διότι πολλοί προφήτες επιθύμησαν να δουν αυτά που βλέπετε». Ο νομικός τον πειράζει, και λέγεται η παραβολή εκείνου που κατέβαινε στην Ιεριχώ.

Κεφάλαιο Δ΄. ΛΟΥΚΑΣ. Και ιδού, σηκώθηκε κάποιος νομικός εκπειράζοντάς τον και λέγοντας: Διδάσκαλε, τι πρέπει να πράξω για να κληρονομήσω αιώνια ζωή; Εκείνος δε του είπε: Στον νόμο τι είναι γεγραμμένο; Πώς διαβάζεις; Εκείνος αποκρίθηκε και είπε: Να αγαπήσεις τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου, και με όλη την ψυχή σου, και με όλη τη διάνοιά σου, και τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. Τότε του είπε: Ορθά αποκρίθηκες. Αυτό να πράττεις, και θα ζήσεις.

Του ιδίου εις το «Άνθρωπός τις κατέβαινε από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ». Τι λέει, λοιπόν, ο Χριστός προς τον νομικό που τον πείραζε; «Τι είναι γραμμένο στον νόμο;», υπενθυμίζοντάς του την αγάπη προς τον Θεό και προς τον πλησίον, λέγοντάς του σχεδόν πως, αν μεν σου φαίνομαι ότι είμαι Θεός, μου οφείλεις την αγάπη· αν πάλι απιστείς και νομίζεις ότι είμαι ένας απλός άνθρωπος όμοιος με εσένα, και πάλι μου χρωστάς την αγάπη σύμφωνα με τον νόμο.

Και όπως κανείς δεν γνωρίζει εκείνον, έτσι δεν γνωρίζει ούτε εμένα, παρά μόνο ο Πατέρας, ώστε δικαιολογημένα μου τα παρέδωσε όλα, ως ομοφυή με αυτόν, και επειδή υπερβαίνω κάθε γνώση, όπως ακριβώς και αυτός βρίσκεται πέρα από κάθε γνώση. Διότι και ο Πατέρας, λέει, γνωρίζεται μόνο από τον Υιό, και σε όποιον θελήσει ο Υιός να τον αποκαλύψει. Πρόσεξε δε πώς ο μεν Υιός δεν γνωρίζει τον Πατέρα μέσω αποκάλυψης, ενώ τα κτιστά όντα τον γνωρίζουν μέσω αποκάλυψης, διότι λαμβάνουν τη γνώση κατά χάριν, επομένως ο Υιός δεν είναι κτιστός. Και αφού στράφηκε προς τους μαθητές, μακαρίζει αυτούς, και γενικώς όλους όσοι τον βλέπουν, με πίστη βεβαίως, να περπατά με σάρκα και να θαυματουργεί. Διότι και οι παλαιοί προφήτες και βασιλείς επιθύμησαν μεν να δουν τον Κύριο εν σαρκί, και να τον ακούσουν, αλλά δεν το κατόρθωσαν αυτό. Αλλά και με άλλον τρόπο, επειδή είπε πιο πάνω, ότι σε όποιον αποκαλύψει ο Υιός, εκείνος γνωρίζει τον Πατέρα, μακαρίζει λοιπόν τους μαθητές επειδή έτυχαν αυτής της αποκάλυψης. Διότι τους αποκάλυπτε τον Πατέρα μέσω του εαυτού του. Διότι όποιος έβλεπε αυτόν, έβλεπε τον Πατέρα. Και αυτό το αγαθό δεν το πέτυχε κανένας από τους αγίους πριν από την ένσαρκη οικονομία, διότι επειδή δεν είδαν τον Κύριο εν σαρκί, μέσω του οποίου γινόταν γνωστός ο Πατέρας, επομένως ούτε τον Πατέρα είδαν έτσι όπως οι απόστολοι. Και ιδού, κάποιος νομικός σηκώθηκε, θέλοντας να τον πειράξει, και λέγοντας: Διδάσκαλε, τι πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω ζωή αιώνια; Ο δε είπε προς αυτόν: Στον νόμο τι έχει γραφτεί;

πώς διαβάζεις; Εκείνος δε απάντησε και είπε: Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη σου την καρδιά, και με όλη σου την ψυχή, και με όλη σου τη δύναμη, και με όλη σου τη διάνοια, και τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. Και του είπε: