Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:11

Υπάρχει λοιπόν ανάγκη συχνής και αδιάλειπτης προσευχής. Διότι τα όπλα μας δεν είναι σαρκικά, σύμφωνα με το γεγραμμένο, αλλά δυνατά στον Θεό. Ποιον πατέρα από εσάς, εάν ο γιος του ζητήσει άρτο, μήπως θα του δώσει λίθο; (A f. 155) Μας διδάσκει πάλι ο Σωτήρας κάτι άλλο από τα αναγκαία για την ωφέλειά μας. Διότι προσερχόμαστε κάποιες φορές στον φιλάγαθο Θεό, κάνοντας τις ικεσίες μας για κάθε πράγμα, σύμφωνα με αυτό που νομίζει ο καθένας, αλλά χωρίς να διακρίνουμε κάποιες φορές ή να εξετάζουμε προσεκτικά τι είναι το αληθινά συμφέρον και αυτό που μας ωφελεί αν δοθεί από τον Θεό, και τι είναι αυτό που μας βλάπτει αν το λάβουμε. Απεναντίας, με απερίσκεπτες ορμές των θελημάτων μας, πέφτουμε σε επιθυμίες γεμάτες όλεθρο. Όταν λοιπόν ζητάμε κάτι τέτοιο από τον Θεό, σε καμία περίπτωση δεν θα το λάβουμε, αλλά μάλλον κάνουμε την ικεσία μας άξια περίγελου. Και ποια είναι η αιτία γι' αυτό, ας το μάθουμε από τον Ίδιο. Ποιος άνθρωπος από εσάς υπάρχει, που αν ο γιος του του ζητήσει άρτο, μήπως θα του δώσει λίθο; Σαν από εικόνα, λέει, δηλαδή από ένα ξεκάθαρο παράδειγμα βγαλμένο από εσάς τους ίδιους, κατανοήστε τη δύναμη αυτών που λέω. Έχεις γίνει πατέρας παιδιών, και με κάθε τρόπο, από πάρα πολλή φιλοστοργία, θέλεις να τα ωφελείς. Όταν λοιπόν ζητήσει άρτο, του τον προσφέρεις πρόθυμα και με χαρά, γνωρίζοντας καλά ότι ζητά τροφή που είναι ωφέλιμη.

Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και τα λοιπά, «ζητάτε και θα σας δοθεί. Διότι, ποιον πατέρα από εσάς θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό θα του δώσει σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;». 〈κε〉. Έχει περικοπεί το τμήμα περί του προφήτη Ιωνά. Διότι είχε τη φράση: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Δεν είχε όμως τα περί της Νινευή και της βασίλισσας του Νότου και του Σολομώντα. 〈κστ〉. Αντί του «παραβλέπετε την κρίση του Θεού» είχε «παραβλέπετε την κλήση του Θεού». 〈κζ〉. «Ουαί σε εσάς, διότι οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών και οι πατέρες σας τους σκότωσαν». 〈κη〉. Δεν είχε το: «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από αυτή τη γενεά. 〈κθ〉. «Λέγω στους φίλους μου: μην φοβηθείτε από εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, αφού σκοτώσει, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν είχε όμως το: «δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και κανένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού». 〈λ〉. Αντί του «θα ομολογήσει ενώπιον των αγγέλων του Θεού», λέει «ενώπιον του Θεού». 〈λα〉. Δεν έχει το «ο Θεός ενδύει το χορτάρι». 〈λβ〉. «Ο Πατέρας σας όμως γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από αυτά», δηλαδή από τα σαρκικά. 〈λγ〉. «

αυτό να κάνεις, και θα ζήσεις». ⟨Έλεγχος⟩ ⟨κγ'⟩. Όντας η Αλήθεια ο Υιός του Θεού δεν παραπλανούσε κανέναν από εκείνους που τον ρωτούσαν για τη ζωή· διότι για τη ζωή των ανθρώπων ήλθε. Εφόσον λοιπόν αυτός μεριμνά για τη ζωή και υποδεικνύει ότι ο νόμος αποτελεί ζωή για εκείνον που τον τηρεί [που τον εφαρμόζει] και εφόσον είπε σε αυτόν που απάντησε σύμφωνα με τον νόμο ότι μίλησε σωστά, προσθέτοντας «έτσι να κάνεις και θα ζήσεις», ποιος θα ήταν τόσο ανόητος ώστε να πείθεται από τη μια στον Μαρκίωνα, ο οποίος βλασφημεί τον Θεό που χάρισε στους ανθρώπους και τον νόμο και τη χάρη του ευαγγελίου, και να παρασύρεται από την άλλη από αυτόν που δεν αντλεί τίποτα για τη διδασκαλία του ούτε από τον νόμο ούτε από το Άγιο Πνεύμα; ⟨Σχόλιο⟩ ⟨κδ'⟩. Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει έναν φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και στη συνέχεια: «Ζητάτε, και θα σας δοθεί. Διότι, από ποιον από εσάς που είναι πατέρας θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό, σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;» ⟨Έλεγχος⟩ ⟨κδ'⟩. Από αυτό το ρητό έχει ελεγχθεί η εθελοθρησκεία του τρόπου ζωής του απατηλού (Μαρκίωνα). Διότι ο τρόπος ζωής του δεν οφείλεται σε εγκράτεια, ούτε σε κάποια αγαθή ανταμοιβή και ελπίδα πνευματικού αγώνα, αλλά σε ασέβεια και κακοήθεια μιας κακής προκατάληψης. Επειδή αυτός διδάσκει να μην καταναλώνουν τίποτα το έμψυχο, ισχυριζόμενος ότι αυτοί που τρώνε κρέας είναι ένοχοι ενώπιον της κρίσεως, ωσάν να έτρωγαν ψυχές. Όλο αυτό, όμως, είναι εντελώς ανόητο.

Κατέρρευσε η διδασκαλία σου περί ψυχής, ω Μαρκίων, καθώς και όσων προέρχονται από εσένα και τις άλλες αιρέσεις. Και πάλι θα μιλήσω για τον υποκριτικό τρόπο ζωής σου, επειδή λες ότι το να τρώει κανείς κρέας είναι πονηρό και αθέμιτο. Σε ελέγχει όμως ο Σωτήρας, που γνωρίζει περισσότερα από εσένα και διδάσκει το καλύτερο μέσω αυτού του λόγου· διότι λέει: «από ποιον θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, μήπως θα του δώσει φίδι, ή αντί για αυγό σκορπιό;» Και ύστερα λέει: «εάν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο επουράνιος;» Εάν λοιπόν ονόμασε αγαθά δώρα το ψάρι και το αυγό, δεν είναι κακό αυτό που λαμβάνεται ως τροφή με ευχαριστία και έχει δωρηθεί από τον Θεό, και έτσι έχει ελεγχθεί από παντού η διεστραμμένη σου νοοτροπία. 〈Σχόλιο〉 〈κε΄〉. Έχει περικοπεί το χωρίο για τον προφήτη Ιωνά. Διότι έγραφε: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Αλλά δεν είχε τα λόγια για τη Νινευή, τη βασίλισσα του Νότου και τον Σολομώντα. 〈Έλεγχος〉 〈κε΄〉. Και σε αυτά ακριβώς που νομίζεις ότι περικόπτεις δεν μπορείς, ω Μαρκίων, να κρυφτείς από την αλήθεια. Διότι, ακόμη κι αν αφαιρέσεις το χωρίο για τον προφήτη Ιωνά, το οποίο υποδηλώνει την οικονομία του Σωτήρα, και αν αφαιρέσεις και το χωρίο για τη βασίλισσα του Νότου και τον Σολομώντα, καθώς και τη σωτηριώδη υπόθεση της Νινευή και το κήρυγμα του Ιωνά, αυτός ο ίδιος ο προκείμενος λόγος του Σωτήρα σε ελέγχει.

Δεν ακούς αυτόν που λέει ότι «κανένας πατέρας δεν θα έδινε στο παιδί που του ζητάει φίδι αντί για ψάρι ή σκορπιό αντί για αυγό», και ο οποίος προσθέτει, «αν λοιπόν εσείς γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο επουράνιος»;

Το να κλείσει όμως η θύρα σημαίνει τούτο, ότι πρέπει πριν από τους πειρασμούς να είμαστε εμείς προετοιμασμένοι, διότι όταν περιπέσουμε σε αυτούς, η θύρα της προετοιμασίας έχει πλέον κλείσει, και αν βρεθούμε απροετοίμαστοι, εάν δεν μας βοηθήσει ο Θεός, θα κινδυνεύσουμε. Τα δε παιδιά, όπως ερμηνεύθηκαν προηγουμένως, θα μπορούσαν να είναι αυτοί που έγιναν υιοί του Θεού διαμέσου της αρετής, οι οποίοι ανακλίνονται και αναπαύονται εν τω Θεώ. «Και εγώ σας λέγω: Αιτείτε, και θα σας δοθεί, ζητείτε, και θα βρείτε, κρούετε, και θα σας ανοιχθεί. Διότι καθένας που αιτεί λαμβάνει, και όποιος ζητεί βρίσκει, και σε όποιον κρούει θα ανοιχθεί. Σε ποιον πατέρα από εσάς, εάν ο υιός του ζητήσει άρτο, μήπως θα του δώσει πέτρα; Ή εάν του ζητήσει ψάρι, μήπως αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή ακόμη, εάν του ζητήσει αυγό, μήπως θα του δώσει σκορπιό; Εάν λοιπόν εσείς, παρότι είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατήρ ο εξ ουρανού θα δώσει Πνεύμα Άγιον σε όσους του το ζητούν!» Πρόσεξε την ακρίβεια της λέξεως. Δεν είπε «Αιτήσασθε» και θα δοθεί, αλλά «Αιτείτε», που σημαίνει να ζητάτε συνεχώς. Διότι καθένας που ζητά λαμβάνει.