Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:13

Πράγματι, ο μεν ευαγγελιστής Ματθαίος αναφέρει ότι ο Κύριος είπε: «Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;», ο δε Λουκάς: «Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο ουράνιος θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε εκείνους που του το ζητούν;». Ακούς, εάν έχεις αυτιά, ότι οι ευαγγελιστές, γνωρίζοντας πως το Πνεύμα είναι ταυτόσημο με την αγαθότητα και η αγαθότητα ταυτόσημη με το Πνεύμα· ο μεν αποκάλεσε «τα αγαθά» το ίδιο το Πνεύμα, ο δε το Πνεύμα τα ίδια «τα αγαθά». Ανόμ. Επομένως, είναι και Θεός το Πνεύμα; Ορθ.

Όταν όμως, λόγω έλλειψης λογικής, το μικρό παιδί, μη γνωρίζοντας ακόμη να διακρίνει αυτά που βλέπει, ζητήσει μια πέτρα για να φάει, άραγε του τη δίνεις, λέει, ή μάλλον το αποτρέπεις από αυτή τη βλαβερή επιθυμία του; Το ίδιο ας ισχύει και για το φίδι και το ψάρι, το αυγό και τον σκορπιό. Αφού λοιπόν, λέει, εσείς που είστε πονηροί, δηλαδή που έχετε νου δεκτικό στην κακία και όχι αποκλειστικά προσανατολισμένο προς το αγαθό, όπως ο Θεός των όλων, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει αγαθό πνεύμα σε αυτούς που του το ζητούν; Δηλαδή πνευματική χάρη, η οποία είναι πάντως αγαθή· την οποία, αν κάποιος λάβει, θα είναι τρισμακάριος. Επομένως, εάν θελήσεις να λάβεις κάτι από αυτά, πλησίασε με χαρά· διότι θα συγκατανεύσει πρόθυμα, καθώς είναι φιλάρετος ο Πατέρας που βρίσκεται στους ουρανούς. <Και εξέβαλλε ένα δαιμόνιο, και αυτό ήταν κωφό.> (A f. 155, C f. 131 b) Σε αυτά, λέμε ότι ονομάστηκε κωφός ο άφωνος· το πάθος αυτό δεν προερχόταν από τη φύση, αλλά από την επιβουλή του δαίμονα που είχε δέσει τη γλώσσα. Γι' αυτό και έχει ανάγκη άλλους για να τον οδηγήσουν σε Αυτόν· διότι δεν μπορούσε να παρακαλέσει από μόνος του, εφόσον ήταν άφωνος. Για τον λόγο αυτόν ο Κύριος δεν απαιτεί πίστη από αυτόν, αλλά θεραπεύει αμέσως την ασθένεια. «Και θαύμασαν τα πλήθη.» Αφού λοιπόν καθαρίστηκε αυτός και συντελέστηκε το θαύμα, το πλήθος τον επιδοκίμαζε με επευφημίες, και έσπευδε να στεφανώσει τον θαυματουργό με θεοπρεπή δόξα.

Και γι' αυτά βέβαια ίσως πρέπει να ερμηνεύσουμε και διαφορετικά. Πρέπει όμως να ακούσουμε τώρα τα λόγια του ίδιου του Σωτήρα περί του Αγίου Πνεύματος. Διότι λέει: εάν κάποιος δεν γεννηθεί από ύδωρ και Πνεύμα, δεν πρόκειται να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού. Και ότι η χάρη προέρχεται από τον Πατέρα, λέει: πόσο μάλλον ο Πατέρας εξ ουρανού θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε όσους το ζητούν από αυτόν. Και ότι πρέπει να προσκυνούμε τον Θεό εν πνεύματι, λέει: αλλά έρχεται ώρα, και ήδη είναι, που οι αληθινοί προσκυνητές θα προσκυνήσουν τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία. Διότι ο Πατέρας τέτοιους αναζητά αυτούς που τον προσκυνούν. Πνεύμα είναι ο Θεός, και εκείνοι που τον προσκυνούν πρέπει να προσκυνούν εν πνεύματι και αληθεία. Και πάλι: εάν όμως εγώ εν πνεύματι Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια. Και αμέσως στη συνέχεια: γι' αυτό σας λέω, κάθε αμαρτία και βλασφημία θα συγχωρεθεί στους ανθρώπους, αλλά η βλασφημία κατά του Πνεύματος δεν θα συγχωρεθεί. Και όποιος πει λόγο κατά του Υιού του ανθρώπου, θα του συγχωρεθεί, όποιος όμως πει λόγο κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν θα του συγχωρεθεί ούτε σε αυτόν τον αιώνα ούτε στον μέλλοντα.

Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και τα λοιπά, «ζητάτε και θα σας δοθεί. Διότι, ποιον πατέρα από εσάς θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό θα του δώσει σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;». 〈κε〉. Έχει περικοπεί το τμήμα περί του προφήτη Ιωνά. Διότι είχε τη φράση: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Δεν είχε όμως τα περί της Νινευή και της βασίλισσας του Νότου και του Σολομώντα. 〈κστ〉. Αντί του «παραβλέπετε την κρίση του Θεού» είχε «παραβλέπετε την κλήση του Θεού». 〈κζ〉. «Ουαί σε εσάς, διότι οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών και οι πατέρες σας τους σκότωσαν». 〈κη〉. Δεν είχε το: «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από αυτή τη γενεά. 〈κθ〉. «Λέγω στους φίλους μου: μην φοβηθείτε από εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, αφού σκοτώσει, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν είχε όμως το: «δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και κανένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού». 〈λ〉. Αντί του «θα ομολογήσει ενώπιον των αγγέλων του Θεού», λέει «ενώπιον του Θεού». 〈λα〉. Δεν έχει το «ο Θεός ενδύει το χορτάρι». 〈λβ〉. «Ο Πατέρας σας όμως γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από αυτά», δηλαδή από τα σαρκικά. 〈λγ〉. «

αυτό να κάνεις, και θα ζήσεις». ⟨Έλεγχος⟩ ⟨κγ'⟩. Όντας η Αλήθεια ο Υιός του Θεού δεν παραπλανούσε κανέναν από εκείνους που τον ρωτούσαν για τη ζωή· διότι για τη ζωή των ανθρώπων ήλθε. Εφόσον λοιπόν αυτός μεριμνά για τη ζωή και υποδεικνύει ότι ο νόμος αποτελεί ζωή για εκείνον που τον τηρεί [που τον εφαρμόζει] και εφόσον είπε σε αυτόν που απάντησε σύμφωνα με τον νόμο ότι μίλησε σωστά, προσθέτοντας «έτσι να κάνεις και θα ζήσεις», ποιος θα ήταν τόσο ανόητος ώστε να πείθεται από τη μια στον Μαρκίωνα, ο οποίος βλασφημεί τον Θεό που χάρισε στους ανθρώπους και τον νόμο και τη χάρη του ευαγγελίου, και να παρασύρεται από την άλλη από αυτόν που δεν αντλεί τίποτα για τη διδασκαλία του ούτε από τον νόμο ούτε από το Άγιο Πνεύμα; ⟨Σχόλιο⟩ ⟨κδ'⟩. Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει έναν φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και στη συνέχεια: «Ζητάτε, και θα σας δοθεί. Διότι, από ποιον από εσάς που είναι πατέρας θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό, σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;» ⟨Έλεγχος⟩ ⟨κδ'⟩. Από αυτό το ρητό έχει ελεγχθεί η εθελοθρησκεία του τρόπου ζωής του απατηλού (Μαρκίωνα). Διότι ο τρόπος ζωής του δεν οφείλεται σε εγκράτεια, ούτε σε κάποια αγαθή ανταμοιβή και ελπίδα πνευματικού αγώνα, αλλά σε ασέβεια και κακοήθεια μιας κακής προκατάληψης. Επειδή αυτός διδάσκει να μην καταναλώνουν τίποτα το έμψυχο, ισχυριζόμενος ότι αυτοί που τρώνε κρέας είναι ένοχοι ενώπιον της κρίσεως, ωσάν να έτρωγαν ψυχές. Όλο αυτό, όμως, είναι εντελώς ανόητο.

Κατέρρευσε η διδασκαλία σου περί ψυχής, ω Μαρκίων, καθώς και όσων προέρχονται από εσένα και τις άλλες αιρέσεις. Και πάλι θα μιλήσω για τον υποκριτικό τρόπο ζωής σου, επειδή λες ότι το να τρώει κανείς κρέας είναι πονηρό και αθέμιτο. Σε ελέγχει όμως ο Σωτήρας, που γνωρίζει περισσότερα από εσένα και διδάσκει το καλύτερο μέσω αυτού του λόγου· διότι λέει: «από ποιον θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, μήπως θα του δώσει φίδι, ή αντί για αυγό σκορπιό;» Και ύστερα λέει: «εάν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο επουράνιος;» Εάν λοιπόν ονόμασε αγαθά δώρα το ψάρι και το αυγό, δεν είναι κακό αυτό που λαμβάνεται ως τροφή με ευχαριστία και έχει δωρηθεί από τον Θεό, και έτσι έχει ελεγχθεί από παντού η διεστραμμένη σου νοοτροπία. 〈Σχόλιο〉 〈κε΄〉. Έχει περικοπεί το χωρίο για τον προφήτη Ιωνά. Διότι έγραφε: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Αλλά δεν είχε τα λόγια για τη Νινευή, τη βασίλισσα του Νότου και τον Σολομώντα. 〈Έλεγχος〉 〈κε΄〉. Και σε αυτά ακριβώς που νομίζεις ότι περικόπτεις δεν μπορείς, ω Μαρκίων, να κρυφτείς από την αλήθεια. Διότι, ακόμη κι αν αφαιρέσεις το χωρίο για τον προφήτη Ιωνά, το οποίο υποδηλώνει την οικονομία του Σωτήρα, και αν αφαιρέσεις και το χωρίο για τη βασίλισσα του Νότου και τον Σολομώντα, καθώς και τη σωτηριώδη υπόθεση της Νινευή και το κήρυγμα του Ιωνά, αυτός ο ίδιος ο προκείμενος λόγος του Σωτήρα σε ελέγχει.

Δεν ακούς αυτόν που λέει ότι «κανένας πατέρας δεν θα έδινε στο παιδί που του ζητάει φίδι αντί για ψάρι ή σκορπιό αντί για αυγό», και ο οποίος προσθέτει, «αν λοιπόν εσείς γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο επουράνιος»;

Αν και η θεοποιός δωρεά του Πνεύματος είναι εκείνο το φως, αυτή η λαμπρότητα της θείας φύσεως, μέσω της οποίας ο Θεός κοινωνεί με τους αξίους, η οποία, ενώ δεν χωρίζεται καθόλου από Εκείνον, θεώνει και ενώνει με τον Θεό εκείνους που καταυγάζονται από αυτήν, οι οποίοι είδαν και βίωσαν τη λαμπρότητα του Θεού, σύμφωνα με τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο. Διότι «επειδή και φως», λέει, «είναι η από εκεί λαμπρότητα για εκείνους που έχουν καθαρθεί εδώ, όταν οι δίκαιοι θα εκλάμψουν σαν τον ήλιο, ανάμεσα στους οποίους θα είναι ο Θεός εν μέσω θεών. Διότι το έπαθλο της αρετής είναι να γίνει κανείς θεός και να καταυγάζεται από το αγνότατο φως, έχοντας γίνει υιός εκείνης της ημέρας, η οποία δεν διακόπτεται από το σκοτάδι. Διότι αυτήν τη δημιουργεί άλλος ήλιος, ο οποίος εκπέμπει το αληθινό φως». Θα μπορούσε να ονομαστεί θεοποιός και η αρετή, αλλά με την έννοια ότι μας κάνει δεκτικούς εκείνης της λαμπρότητας. Επειδή και η μνήμη του Θεού μέσω της αδιάλειπτης προσευχής προς τον Θεό θα μπορούσε να ονομαστεί ενοίκηση του Θεού, αλλά με την έννοια ότι παρέχει την καταλληλότητα για υποδοχή και, μέσω της συνεχούς αιτήσεως, προξενεί εκείνη την ενοίκηση. Διότι «θα δώσει», λέει ο Κύριος για τον Πατέρα, «Πνεύμα Άγιο σε εκείνους που του το ζητούν ημέρα και νύχτα».

Σε αυτόν δε που θα ρωτήσει «ποια είναι η θέρμη που γεννιέται από την προσευχή», θα του υποδείξουν τη φωτιά, την οποία αναφέρει πάλι ο ίδιος ο Ηλίας, η οποία είναι μεν σημείο του Θεού που δεν έχει ακόμη εμφανιστεί, και η οποία χρειάζεται ακόμη να μεταποιηθεί σε λεπτή αύρα, αν πρόκειται, αφού δεχθεί μέσα της τη θεία ακτίνα, να δείξει σε αυτόν που κοιτάζει τον Αόρατο, αλλά θα του υποδείξουν και τον ίδιο τον Ηλία που και ήταν και φαινόταν ως φωτιά και ανέβαινε με το σώμα του σε πύρινο άρμα, καθώς και τον άλλον προφήτη που φλεγόταν στα σπλάχνα του σαν από φωτιά, και μάλιστα επειδή ο λόγος του Θεού είχε γίνει μέσα του σαν φωτιά. Και αν εξετάσεις οτιδήποτε άλλο από όσα ενεργούνται μυστικά μέσα τους, εκείνοι, συγκρίνοντάς τα με παρόμοια πνευματικά γεγονότα, όπως είπαμε, θα σου υποδείξουν τα παραπλήσια και από κοινού για όλα θα πουν: «Δεν ακούς, άνθρωπε, ότι ο άνθρωπος έφαγε άρτο αγγέλων; Δεν ακούς τον Κύριο που λέει ότι θα δώσει Πνεύμα άγιο σε όσους του το ζητούν ημέρα και νύχτα;» Ποιος είναι, λοιπόν, ο άρτος των αγγέλων; Δεν είναι το θείο και υπερουράνιο φως, με το οποίο, είτε κατά επιβολή είτε κατά αποδοχή, οι νόες ενώνονται με τρόπο που υπερβαίνει τον νου, σύμφωνα με τον μέγα Διονύσιο;

Αλλά η παραβολή δεν δείχνει αυτό, αλλά την επίμονη αίτηση και το να μην αποκάμνουμε, δηλαδή να μην εγκαταλείπουμε την προσκαρτέρηση από ραθυμία· δείχνει ότι η προτροπή δεν αφορά την έξη, και μάλιστα αυτήν για την οποία μιλάει αυτός ο σοφός, αλλά την ίδια την ενέργεια της προσευχής, δηλαδή τη δέηση, πράγμα που δηλώνει και ο καταληκτήριος λόγος του Κυρίου στην παραβολή: «Διότι θα δώσει», λέει, «ο Θεός Πνεύμα άγιο σε όσους του το ζητούν ημέρα και νύχτα», δηλαδή σε όσους προσεύχονται έτσι αδιαλείπτως. Έχουμε δε ανάγκη από αυτή την αδιάλειπτη δέηση, όχι για να πείσουμε τον Θεό, διότι είναι από μόνος του πρόθυμος να παραχωρήσει, ούτε για να τον ελκύσουμε, διότι είναι πανταχού παρών, αλλά για να ανυψώσουμε και να στρέψουμε τους εαυτούς μας προς εκείνον μέσω της επίκλησης προς αυτόν, ώστε να μετάσχουμε έτσι στις αγαθοπρεπείς δωρεές του. «Διότι τότε», σύμφωνα με τον μέγα Διονύσιο, «είμαστε μαζί με τον Θεό, όταν τον επικαλούμαστε με ολότελα αγνές προσευχές και με αθόλωτο νου». Γι' αυτό, λοιπόν, τον επικαλούμαστε αδιαλείπτως, για να είμαστε αδιαλείπτως μαζί του.

Ακόμη, «γι' αυτό σας λέω: κάθε αμαρτία και βλασφημία θα συγχωρεθεί στους ανθρώπους, αλλά η βλασφημία κατά του Πνεύματος δεν θα συγχωρεθεί στους ανθρώπους· και όποιος πει λόγο κατά του Υιού του ανθρώπου, θα του συγχωρεθεί· όποιος όμως πει κατά του Αγίου Πνεύματος, δεν θα του συγχωρεθεί, ούτε στον τωρινό αιώνα ούτε στον μέλλοντα». Ακόμη, «εάν όμως εγώ με το Πνεύμα του Θεού εκβάλλω τα δαιμόνια, τότε έφτασε σε εσάς η βασιλεία του Θεού». Ακόμη, «αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας που είναι στον ουρανό θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε όσους του το ζητούν». Ακόμη, «πηγαίνετε και βαπτίζετέ τους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Και πάνω από όλα, «ο μεν Ιωάννης σας βάπτισε με νερό, εσείς όμως θα βαπτιστείτε με Άγιο Πνεύμα σε λίγες ημέρες». Και αυτά μεν τα είπε ο Κύριος.

Διότι το ότι ο Θεός εισακούει όσους προσεύχονται και δίνει το Άγιο Πνεύμα σε όσους του το ζητούν, και τίποτα δεν είναι αδύνατο για όσους τον παρακαλούν με πίστη, το είπε ο ίδιος ο Θεός και είναι αδύνατον να μην είναι αυτά αληθινά. Όμως το ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο σε αυτούς που διηγούνται οποιοδήποτε από τα ιερά λόγια, δεν αναφέρεται πουθενά.

Διότι, αν για τα σώματα που φθείρονται και πεθαίνουν πάλι, έδειξε τέτοια ευσπλαχνία και έκανε πρόθυμα και με αγαθότητα στον καθένα αυτό που ζητούσε, πόσο μάλλον στην αθάνατη, αδιάλυτη και άφθαρτη ψυχή, η οποία ασθενεί από την άγνοια (της κακίας της απιστίας και της αφοβίας και των υπόλοιπων παθών της αμαρτίας), αλλά προσέρχεται στον Κύριο και επιζητεί τη βοήθειά Του και προσβλέπει στο έλεός Του και επιθυμεί να δεχθεί από Αυτόν τη χάρη του Πνεύματος για τη λύτρωση και τη σωτηρία της και την απαλλαγή από κάθε κακία και κάθε πάθος, δεν θα δωρίσει ταχύτερα και πιο πρόθυμα τη λύτρωση της ιάσεως; Σύμφωνα με τον δικό Του λόγο: «πόσο μάλλον ο ουράνιος Πατέρας θα αποδώσει δικαιοσύνη σε αυτούς που βοούν προς αυτόν ημέρα και νύχτα», και προσθέτει λέγοντας: «ναι, σας λέω, θα αποδώσει τη δικαιοσύνη τους γρήγορα». Και πάλι σε άλλο σημείο προτρέπει: «ζητάτε, και θα σας δοθεί· ψάχνετε, και θα βρείτε· χτυπάτε, και θα σας ανοιχτεί. Διότι καθένας που ζητά λαμβάνει, και αυτός που ψάχνει βρίσκει, και σε αυτόν που χτυπά θα ανοιχτεί», και συνεχίζοντας προσθέτει: «πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει Πνεύμα Άγιο σε αυτούς που Του το ζητούν», «αλήθεια σας λέω, ακόμα και αν δεν του το δώσει επειδή είναι φίλος του, σίγουρα εξαιτίας της αναιδούς επιμονής του θα σηκωθεί και θα του δώσει όσα χρειάζεται».

Αν λοιπόν στη σκιά εκχύθηκε τόσο πολύ το Άγιο Πνεύμα, πόσο μάλλον στην Καινή Διαθήκη, στον σταυρό, στην έλευση του Χριστού, όπου έγινε η έκχυση και η μέθη του Πνεύματος. Διότι λέγει: «θα εκχεώ από το πνεύμα μου σε κάθε σάρκα». Αυτό είναι που είπε ο ίδιος ο Κύριος, ότι «θα είμαι μαζί σας έως τη συντέλεια του αιώνος». «Διότι καθένας που ζητά βρίσκει». Διότι λέγει, «αν εσείς που είστε πονηροί γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο ουράνιος Πατέρας σας θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε αυτούς που του το ζητούν», με δύναμη και πολλή βεβαιότητα, σύμφωνα με τον Απόστολο.

Και αφού τα εξέθεσε αυτά, προσθέτει: «Εάν, λοιπόν, εσείς που είστε πονηροί ξέρετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο ουράνιος θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε εκείνους που του το ζητούν;». Γι' αυτόν τον λόγο, ο Κύριος μάς προτρέπει πάντοτε να ζητούμε χωρίς να αποκάμνουμε και με επιμονή, και να αναζητούμε και να κρούουμε πάντοτε. Διότι υποσχέθηκε να δώσει σε εκείνους που ζητούν και αναζητούν και κρούουν, όχι σε εκείνους που δεν ζητούν. Επειδή, όταν του το ζητούν, τον παρακαλούν και τον αγαπούν, θέλει να μας δώσει την αιώνια ζωή.

«Διότι», λέγει, «θα εκχύσω από το Πνεύμα μου επί πάσαν σάρκα». Γι' αυτόν τον λόγο άλλωστε είπε: «Θα είμαι μαζί σας έως τη συντέλεια του αιώνος». «Διότι καθένας που ζητά, βρίσκει». «Εάν, λοιπόν, εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας ο ουράνιος θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε εκείνους που του το ζητούν». Εκείνη η δύναμη που από την αρχή υπήρξε με τους πατέρες και με τους αποστόλους, αυτή η ίδια είθε να κατασκηνώσει μέσα μας και να μας αναπαύσει.

σύμφωνα με τον λόγο του: «πόσο μάλλον ο Πατέρας μας ο επουράνιος θα αποδώσει δικαιοσύνη σε όσους βοούν προς αυτόν νύχτα και μέρα» και προσθέτει: «ναι, σας λέω, θα αποδώσει τη δικαιοσύνη τους γρήγορα», και πάλι προτρέπει: «ζητάτε, και θα σας δοθεί· ψάχνετε, και θα βρείτε· χτυπάτε, και θα σας ανοιχτεί. Διότι καθένας που ζητά λαμβάνει, και αυτός που ψάχνει βρίσκει, και σε αυτόν που χτυπά θα ανοιχτεί». Και προχωρώντας προσθέτει: «πόσο μάλλον ο Πατέρας ο επουράνιος θα δώσει Άγιο Πνεύμα σε αυτούς που του το ζητούν», και πάλι: «αλήθεια σας λέω, ακόμη κι αν δεν του δώσει επειδή είναι φίλος του, τουλάχιστον εξαιτίας της επιμονής του θα σηκωθεί και θα του δώσει όσα χρειάζεται».

Το να κλείσει όμως η θύρα σημαίνει τούτο, ότι πρέπει πριν από τους πειρασμούς να είμαστε εμείς προετοιμασμένοι, διότι όταν περιπέσουμε σε αυτούς, η θύρα της προετοιμασίας έχει πλέον κλείσει, και αν βρεθούμε απροετοίμαστοι, εάν δεν μας βοηθήσει ο Θεός, θα κινδυνεύσουμε. Τα δε παιδιά, όπως ερμηνεύθηκαν προηγουμένως, θα μπορούσαν να είναι αυτοί που έγιναν υιοί του Θεού διαμέσου της αρετής, οι οποίοι ανακλίνονται και αναπαύονται εν τω Θεώ. «Και εγώ σας λέγω: Αιτείτε, και θα σας δοθεί, ζητείτε, και θα βρείτε, κρούετε, και θα σας ανοιχθεί. Διότι καθένας που αιτεί λαμβάνει, και όποιος ζητεί βρίσκει, και σε όποιον κρούει θα ανοιχθεί. Σε ποιον πατέρα από εσάς, εάν ο υιός του ζητήσει άρτο, μήπως θα του δώσει πέτρα; Ή εάν του ζητήσει ψάρι, μήπως αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή ακόμη, εάν του ζητήσει αυγό, μήπως θα του δώσει σκορπιό; Εάν λοιπόν εσείς, παρότι είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα τέκνα σας, πόσο μάλλον ο Πατήρ ο εξ ουρανού θα δώσει Πνεύμα Άγιον σε όσους του το ζητούν!» Πρόσεξε την ακρίβεια της λέξεως. Δεν είπε «Αιτήσασθε» και θα δοθεί, αλλά «Αιτείτε», που σημαίνει να ζητάτε συνεχώς. Διότι καθένας που ζητά λαμβάνει.