Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:24

Η Μάρθα παραπονείται για την αδελφή της. Διδάσκει τους μαθητές να προσεύχονται και αναφέρει την παραβολή εκείνου που ζητά ψωμιά από τον φίλο του που βρίσκεται στο κρεβάτι. Θεραπεύει τον κωφό δαιμονιζόμενο. Τότε εκείνοι λένε ότι «με τη δύναμη του Βεελζεβούλ θεραπεύει». Έπειτα λέγει: «Όταν το ακάθαρτο πνεύμα βγει από τον άνθρωπο, περιπλανιέται σε άνυδρους τόπους». Κατόπιν, κάποια γυναίκα λέγει: «Μακαρία η κοιλία» και τα σχετικά. Προλέγει ότι οι άνθρωποι της εποχής εκείνης θα καταδικαστούν από τους Νινευίτες, και λέγει: «Κανείς, αφού ανάψει λυχνάρι, δεν το τοποθετεί κάτω από τον μόδιο». Εισήλθε για να γευματίσει σε οικία Φαρισαίου, ο οποίος παραπονείται διότι δεν νίφθηκε προ του γεύματος.

Όταν όμως έλθει εναντίον του ένας ισχυρότερός του και τον νικήσει, του αφαιρεί την πανοπλία του, στην οποία είχε στηριχθεί, και μοιράζει τα λάφυρά του. Εκείνος που δεν είναι μαζί μου, είναι εναντίον μου, και εκείνος που δεν μαζεύει μαζί μου, σκορπίζει. Όταν το ακάθαρτο πνεύμα βγει από τον άνθρωπο, περνά μέσα από άνυδρους τόπους ζητώντας ανάπαυση, και μη βρίσκοντας λέει: Θα επιστρέψω στον οίκο μου από όπου βγήκα. Και όταν έλθει, τον βρίσκει σκουπισμένο και στολισμένο. Τότε πηγαίνει και παίρνει μαζί του άλλα επτά πνεύματα, πονηρότερα από το ίδιο, και αφού εισέλθουν κατοικούν εκεί, και η τελική κατάσταση του ανθρώπου εκείνου γίνεται χειρότερη από την πρώτη.» Πριν από τη δική μου παρουσία, λέει, ο Σατανάς ήταν ισχυρός και φύλαγε τη δική του αυλή, δηλαδή κατείχε την ανθρώπινη φύση σταθερά και με ασφάλεια. Όταν όμως ήλθα εγώ, που είμαι ισχυρότερός του, και νίκησα τον κόσμο και την πανοπλία του στην οποία είχε στηριχθεί, δηλαδή όλα τα είδη της αμαρτίας· διότι η αμαρτία αποτελεί τα όπλα του διαβόλου, και έχοντας θάρρος σε αυτήν ενίσχυε τη δύναμή του κατά των ανθρώπων· αυτήν λοιπόν την πανοπλία του τη συνέτριψα όντας αναμάρτητος, και έκτοτε αυτός αποδυναμώθηκε.