Ἄλλως τε δὲ τὸ ἀπεικὸς ἦν οὐδὲν, Ἰουδαίους ἀκούσαντας ὅτι «Πλεῖον Σολομῶντός ἐστι παρ᾽ ἐμοὶ,» τὰ συνήθη πάλιν περὶ αὐτοῦ πειραθῆναι λαλεῖν· Ἰδοὺ καὶ τῶν παρ᾽ ἡμῖν ἐπισήμως βεβασιλευκότων ἑαυτὸν εἶναί φησι ἐν ἀμείνοσι. Μετριάζει τοίνυν οἰκονομικῶς ὁ Σωτὴρ, τὸ ὧδε λέγων, ἀντὶ τοῦ παρ᾽ ἐμοί.—(A f. 159) Καὶ Νινευΐτας δὲ εἰς κατάκρισιν αὐτῶν ἔσεσθαί φησιν ἐν τῷ τῆς κρίσεως καιρῷ. Ἄνδρες γὰρ ἦσαν ὠμοί τε καὶ βάρβαροι, Θεὸν οὐκ εἰδότες τὸν φύσει καὶ ἀληθῶς, τῶν διὰ Μωϋσέως τεθεσπισμένων ἀνήκοοι παντελῶς, προφητικῆς εὐστομίας ἀνεπιστήμονες. Ἀλλὰ καὶ οὕτω γνώμης ἔχοντες, μετενόησαν, φησὶν, εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ· μακρῷ τοιγαροῦν ἀμείνους τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτούς. Ἀλλ᾽ ἄκουε καὶ τῶν ῥημάτων· «Ἄνδρες Νινευῒ ἀναστήσονται ἐν τῇ κρίσει κατὰ τῆς γενεᾶς ταύτης, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτήν, ὅτι μετενόησαν εἰς τὸ κήρυγμα Ἰωνᾶ· καὶ ἰδοὺ πλέον Ἰωνᾶ ὧδε.» <Οὐδεὶς δὲ λύχνον ἅψας, εἰς κρυπτὴν τίθησι, κ.τ.λ. (A f. 161, B f. 116 b) Καὶ ποία τις ἦν τῶν τοιούτων λόγων ἡ χρεία; Ἀντιθέσει μάχεται τοῖς Ἰουδαίοις ἐξευρημένῃ διὰ τῆς ἐνούσης αὐτοῖς σκαιότητός τε καὶ ἀμαθίας. Ἔφασκον γὰρ θαυματουργεῖν αὐτὸν, οὐχ ἵνα πιστεύηται μᾶλλον, ἀλλ᾽ ἵνα πολλοὺς ἔχῃ τοὺς ἑπομένους αὐτῷ, καὶ τοὺς παρὰ τῶν ὁρώντων τὰς θεοσημείας ἁρπάζῃ κρότους.
Μετάφραση
Εξάλλου, δεν ήταν καθόλου απίθανο, οι Ιουδαίοι ακούγοντας ότι «κάτι περισσότερο από τον Σολομώντα υπάρχει σε μένα», να προσπαθήσουν να πουν πάλι τα συνηθισμένα γι' αυτόν: Ιδού, ισχυρίζεται ότι είναι ανώτερος και από εκείνους που έχουν βασιλεύσει σε εμάς με δόξα. Επομένως, ο Σωτήρας μετριάζει τα πράγματα οικονομικώς, λέγοντας το «εδώ», αντί του «σε μένα». (A f. 159) Και λέει ότι οι Νινευίτες θα σταθούν για να τους κατακρίνουν στον καιρό της κρίσης. Διότι ήταν άνθρωποι σκληροί και βάρβαροι, που δεν γνώριζαν τον εκ φύσεως και αληθινό Θεό, που δεν είχαν ακούσει καθόλου όσα νομοθετήθηκαν μέσω του Μωυσή, και ήταν άπειροι από τον εύγλωττο προφητικό λόγο. Αλλά, παρόλο που είχαν αυτή τη νοοτροπία, μετανόησαν, λέγει, στο κήρυγμα του Ιωνά· επομένως, είναι κατά πολύ ανώτεροι από τους Ισραηλίτες, και θα τους κατακρίνουν. Αλλά άκουσε και τα λόγια: «Άνδρες Νινευίτες θα αναστηθούν κατά την κρίση ενάντια σε τούτη τη γενεά και θα την κατακρίνουν, διότι μετανόησαν στο κήρυγμα του Ιωνά· και ιδού, κάτι περισσότερο από τον Ιωνά είναι εδώ». <Ουδείς δε, όταν ανάψει λύχνο, τον βάζει σε κρυφό μέρος, κ.λπ. (A f. 161, B f. 116 b) Και ποια ήταν η ανάγκη για τέτοια λόγια; Μάχεται ενάντια σε μια αντίθεση των Ιουδαίων που επινοήθηκε εξαιτίας της σκαιότητας και της αμάθειας που τους διέκρινε. Διότι ισχυρίζονταν ότι εκείνος θαυματουργούσε, όχι για να τον πιστέψουν περισσότερο, αλλά για να έχει πολλούς ακολούθους και για να υφαρπάζει τις επευφημίες από όσους έβλεπαν τις θεοσημίες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες