Ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν πορνικῶν παθῶν· καὶ αὐτὴν γὰρ τὴν ἐκ περιέργου θέαν καὶ τὴν ἐξ αὐτῆς ἐπιθυμίαν ἐν καρδίᾳ μοιχείαν οὖσαν ἀπεφήνατο· καὶ καθολικώτερον ἔτι περὶ τούτων διαλαμβάνων φησίν, εἰ τὸ φῶς τὸ ἐν σοί, τουτέστιν ὁ νοῦς καὶ ἡ διάνοια, σκότος ἐστί, τῶν ἀλαμπῶν προσβολῶν τῶν ἀρχόντων τοῦ σκότους γέμοντα, πόσῳ μᾶλλον τὸ σκότος, δηλαδὴ τὸ σῶμα καὶ ἡ αἴσθησις, ἅτινα παρ’ ἑαυτῶν οὐκ ἔχει φέγγος νοερόν, γεννητικὸν ἀληθείας τε καὶ ἀπαθείας; Ἐὰν δὲ τὸ ἐν σοὶ φῶς καθαρὸν ᾖ, τῶν σαρκικῶν φρονημάτων οὐκ ἐπισκοτούντων, ἔσῃ φωτεινὸς κατὰ ψυχὴν ὅλως, ὡς ὅταν ὁ λύχνος τῇ ἀστραπῇ φωτίζῃ σε. Τοιαύτη ἡ τῆς καρδίας ἐν πνεύματι περιτομή, δι’ ἧς ἐπλήρωσεν ὁ Κύριος τὴν κατὰ νόμον ἐν σαρκὶ περιτομήν, ἥτις ἐδόθη τοῖς Ἰουδαίοις ὡς ἐκείνην σημαίνουσα καὶ πρὸς ἐκείνην ἐνάγουσα. Μὴ κτήσασθαι δὲ ταύτην σπουδασάντων, ἡ περιτομή, καθά φησι Παῦλος, αὐτῶν ἀκροβυστία γέγονε καὶ ἀπηλλοτριώθησαν τοῦ μὴ βλέποντος εἰς πρόσωπον Θεοῦ, τουτέστιν εἰς τὰ φανερὰ τῆς σαρκὸς δικαιώματα, ἀλλὰ εἰς τὴν καρδίαν ὁρῶντος, εἰς τὰ ἀφανῆ δηλαδὴ καὶ ἐν ἡμῖν τῶν λογισμῶν κινήματα.
Μετάφραση
Ομοίως δε και ως προς τα πορνικά πάθη· διότι απεφάνθη ότι και αυτή ακόμα η περίεργη ματιά και η επιθυμία που προέρχεται από αυτήν συνιστούν μοιχεία μέσα στην καρδιά. Και εξετάζοντας τα θέματα αυτά ακόμη πιο γενικά, λέει: αν το φως που υπάρχει μέσα σου, δηλαδή ο νους και η διάνοια, είναι σκοτάδι, γεμάτο από τις σκοτεινές προσβολές των αρχόντων του σκότους, πόσο μάλλον το σκοτάδι, δηλαδή το σώμα και οι αισθήσεις, τα οποία από μόνα τους δεν έχουν νοερό φως που να γεννά την αλήθεια και την απάθεια; Εάν όμως το φως μέσα σου είναι καθαρό, χωρίς να το σκοτεινιάζουν τα σαρκικά φρονήματα, θα είσαι ολόκληρος φωτεινός κατά την ψυχή, όπως όταν το λυχνάρι σε φωτίζει με τη λάμψη του. Τέτοια είναι η εν πνεύματι περιτομή της καρδιάς, μέσω της οποίας ο Κύριος εκπλήρωσε την κατά τον νόμο εν σαρκί περιτομή, η οποία δόθηκε στους Ιουδαίους για να σημαίνει εκείνην την πνευματική και να οδηγεί προς αυτήν. Επειδή όμως δεν φρόντισαν να την αποκτήσουν, η περιτομή τους, όπως λέει ο Παύλος, έχει γίνει ακροβυστία και αποξενώθηκαν από τον Θεό, ο οποίος δεν βλέπει στο πρόσωπο, δηλαδή στα φανερά δικαιώματα της σάρκας, αλλά κοιτάζει στην καρδιά, δηλαδή στις αόρατες κινήσεις των λογισμών που υπάρχουν μέσα μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες