Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:4

Αλλά, αν ήταν αλήθεια ότι καθώς προσεύχονται αναφέρονται στον άρτο που πρόκειται να δοθεί στον μέλλοντα αιώνα, γιατί προσθέτουν το «Δίνε μας κάθε μέρα»; Διότι είναι δυνατόν επιπλέον μέσα από αυτά να δει κανείς ότι κάνουν την αίτηση για την καθημερινή τροφή, προφανώς επειδή είναι ακτήμονες. Το δε «επιούσιον» πρέπει να κατανοείται ως τον επαρκή· κάπου έχει χρησιμοποιήσει τη λέξη και ο μακάριος Απόστολος, παραλλάσσοντάς την λίγο, αναφερόμενος στον Σωτήρα όλων μας Χριστό· διότι είπε ότι Εκείνος ετοίμασε για τον εαυτό του λαό «περιούσιο», λέγοντας «περιούσιο» αντί για «επιούσιο», δηλαδή τον επαρκή, που δεν υστερεί στο να έχει την τελειότητα. <Και άφες ημίν τας αμαρτίας ημών, κ.τ.λ.> (A f. 151) Ο Κύριος θέλει οι μαθητές του να είναι αγαθοί και αμνησίκακοι· ώστε να μπορούν ακατάκριτα να λένε στις προσευχές: Συγχώρεσέ μας, διότι έχουμε συγχωρήσει. «Ω, βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως!» Πρώτα προστάζει να ζητούν τη συγχώρεση των αμαρτημάτων τους, και έπειτα έτσι να ομολογούν ότι απόλυτα και με κάθε τρόπο θα συγχωρήσουν και οι ίδιοι· και για να το πω έτσι, θέλουν να γίνει ο Θεός μιμητής της δικής τους ανεξικακίας, και την καλοσύνη που οι ίδιοι θα δείξουν στους ομοδούλους τους, αυτήν ζητούν να λάβουν με το ίδιο μέτρο από τον Θεό, ο οποίος απονέμει το δίκαιο και γνωρίζει να σπλαχνίζεται τους πάντες. Και ας μη νομίζει κανείς ότι επιτρέπεται στον οποιονδήποτε να λέει απλώς: «Συγχώρεσέ μας τις αμαρτίες μας».

Πρέπει, λοιπόν, αυτοί που συναναστρέφονται με τόσο φοβερά κακά, ή μάλλον αυτοί που δεν έχουν βρεθεί ακόμη μέσα σε αυτά, να προσεύχονται και να λένε: «Μη μας οδηγήσεις σε πειρασμό». Όταν όμως επιπέσει ο πειρασμός, τότε να σταθείς γενναία, να επιτιμήσεις τη σάρκα, να βάλεις χαλινάρι στον νου, να ζητήσεις τη βοήθεια από τον Θεό. Διότι τότε θα βοηθήσει και θα χαρίσει τη νίκη ο Σωτήρας και Κύριος των όλων. <Και είπε προς αυτούς: Ποιος από εσάς θα έχει φίλο; κ.λπ.> (A f. 153, B f. 112) Θαυμαστή είναι η σειρά των νοημάτων. Διότι ο Σωτήρας δίδαξε με ποιον τρόπο πρέπει να προσεύχονται, αφού το ζήτησαν αυτό οι άγιοι απόστολοι.

Ευχαριστώντας για αυτά, σε παρακαλούμε, Φιλάνθρωπε, κάμφσου από τους πόνους τους και τους ιδρώτες και τις σφαγές και τα αίματα που έχυσαν για το όνομά σου, και από την αγάπη με την οποία σε αγάπησαν περισσότερο από τους γονείς, από τα παιδιά, από όλο τον κόσμο, περισσότερο και από τις ίδιες τους τις ψυχές, επειδή πόθησαν τη δική σου δόξα. Και επίβλεψε στον λαό σου και στην κληρονομιά σου, και χάρισε ειρήνη στην πολιτεία σου, αγίασε την εκκλησία σου, έντυσε τους ιερείς σου με δικαιοσύνη, δώσε στους βασιλείς την κρίση σου, κατάπαυσε τις εμφύλιες μάχες, σταμάτησε την ταραχή που μας έχει κυριεύσει. Παύσε τους πολέμους, και αυτούς τους κοινούς, και εκείνους που εγείρονται από τους δαίμονες εναντίον του καθενός ιδιαιτέρως· γίνε βοηθός σε όλους όσοι επικαλούνται το όνομά σου, και συγχώρησέ μας τις αμαρτίες μας, και στήριξέ μας στις εντολές σου, και αξίωσέ μας να ζήσουμε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας προς δόξα του ονόματός σου, και στον μέλλοντα αιώνα να σταθούμε μαζί με εκείνους που σε αγάπησαν και να κληρονομήσουμε τη βασιλεία σου· με τις πρεσβείες της παναχράντου Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, του τιμίου και ενδόξου προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου, των αγίων ενδόξων και πανευφήμων αποστόλων και όλων των αγίων που σε ευαρέστησαν ανά τους αιώνες. Αμήν.

«Πατέρα μας, που είσαι στους ουρανούς, ας αγιαστεί το όνομά σου, ας έλθει η βασιλεία σου, ας γίνει το θέλημά σου, όπως στον ουρανό, έτσι και στη γη. Τον επιούσιο άρτο μας δίνε μας καθημερινά, και συγχώρησέ μας τις αμαρτίες μας, γιατί και εμείς συγχωρούμε τον καθένα που μας οφείλει, και μη μας φέρεις σε πειρασμό, αλλά ελευθέρωσέ μας από τον πονηρό.» Ο μαθητής του Χριστού παραδειγματίζεται από τον ζήλο των μαθητών του Ιωάννη, γι' αυτό και ζητά να διδαχθεί τον τρόπο προσευχής. Ο Σωτήρας λοιπόν τον διδάσκει, χωρίς να απορρίψει το αίτημα του μαθητή. «Πατέρα μας», λέει, «που είσαι στους ουρανούς».