Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:44

Ενώ λοιπόν δεν τηρούσαν τα αναγκαία και ουσιώδη του νόμου, φρόντιζαν με σπουδή να λαμβάνουν τα δέκατα ακόμη και από τα πιο ευτελή. <Αγαπάτε την πρωτοκαθεδρία στις συναγωγές, κ.λπ.> (A f. 163) Με αυτά με τα οποία επιτιμά εκείνους, με αυτά τα ίδια κάνει εμάς καλύτερους· διότι θέλει να είμαστε αφιλόδοξοι και να μην επιδιώκουμε το φαίνεσθαι αντί του πραγματικά είναι· κάτι που έκαναν οι Φαρισαίοι· διότι ο χαιρετισμός από κάποιους, και το να αγαπούμε τις πρωτοκαθεδρίες, δεν αποδεικνύουν σε κάθε περίπτωση ότι είμαστε ενάρετοι· αφού αυτό συμβαίνει σε πολλούς που δεν είναι καν αγαθοί. Αυτό δε το αποδεικνύει ο Σωτήρας λέγοντας αμέσως: «Αλίμονό σας, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι είστε σαν τα άδηλα μνημεία, και οι άνθρωποι που περπατούν επάνω τους δεν το γνωρίζουν.» — (A f. 163 b, C f. 133) Διότι, επιδιώκοντας να ζητούν χαιρετισμούς από όλους όσους βρίσκονται στην αγορά και φροντίζοντας να θεωρούν πολύ σπουδαίο το να προεδρεύουν στις συνάξεις, δεν διαφέρουν σε τίποτα από τα άδηλα μνήματα, τα οποία ενώ εξωτερικά ξεχωρίζουν για τον διάκοσμό τους, μέσα είναι γεμάτα από κάθε λογής ακαθαρσία. Εδώ, παρατήρησε πόσο ακραία κατακρίνεται η υποκρισία και το να πράττονται τα πάντα για την αρέσκεια των ανθρώπων.

Ή μήπως δεν καθαρίζουμε και εμείς «το εξωτερικό του ποτηριού και της παροψίδας», ενώ το «εσωτερικό» μας είναι γεμάτο από «αρπαγή και πλεονεξία», ή μάλλον από «ακράτεια;» Ή μήπως δεν προσφέρουμε και εμείς ως δέκατο τον πήγανο και τον δυόσμο, και κάθε λαχανικό, και παραβλέπουμε την κρίση και την αγάπη του Θεού; Ή μήπως δεν είμαστε και εμείς σαν τα άδηλα μνημεία, που «εξωτερικά μεν φαινόμαστε στους ανθρώπους δίκαιοι, εσωτερικά όμως είμαστε γεμάτοι από υποκρισία και ανομία και κάθε ακαθαρσία;» Ή μήπως δεν οικοδομούμε και εμείς «τους τάφους» των Μαρτύρων, και δεν στολίζουμε τα «μνημεία» των Αποστόλων, και εντούτοις είμαστε όμοιοι με αυτούς που τους φόνευσαν; Ποιος λοιπόν δεν θα μας κλάψει που βρισκόμαστε σε τέτοια κατάσταση; Ποιος δεν θα θρηνήσει για την τόσο μεγάλη μας αιχμαλωσία; Γι' αυτό, «οι πολύτιμοι» υιοί του Θεού λογαριαστήκαμε σαν «πήλινα σκεύη». Γι' αυτό αμαυρώθηκε το «χρυσάφι»· αλλοιώθηκε το «αγαθό» ασήμι. Γι' αυτό οι Ναζωραίοι της Σιών, που έλαμψαν «περισσότερο από το χιόνι», γίναμε σαν Αιθίοπες· αυτοί που λευκάνθηκαν «περισσότερο από το γάλα», σκοτείνιασαν περισσότερο από το μαύρο. Γι' αυτό «η όψη μας σκοτείνιασε περισσότερο από την καπνιά». Εμείς που ανατραφήκαμε «στα πορφυρά», ντυθήκαμε «την κοπριά· και μεγάλωσε η ανομία μας περισσότερο από» τις ανομίες «των Σοδόμων.» Γι' αυτό, από «υιοί της ημέρας και» του «φωτός», γίναμε «υιοί της νύχτας και του σκότους». Γι' αυτό, από υιοί της βασιλείας, γίναμε υιοί της γέεννας.

Τα «ενόντα» λοιπόν, δηλαδή τα υπάρχοντά σας. Και πολύ σωστά είπε «τα ενόντα», και δεν είπε «τα όντα», διότι τα χρήματα βρίσκονται μέσα στην καρδιά του φιλάργυρου και εγκαθίστανται σε αυτήν, γι' αυτό και ο Δαβίδ λέει να μην προσκολλάται η καρδιά στον πλούτο, δηλαδή να μην προσηλώνεται και να μη συνδέεται με αυτόν. «Αλλά αλίμονο σε εσάς τους Φαρισαίους, διότι δίνετε το δέκατο από τον δυόσμο, τον πήγανο και κάθε λαχανικό, αλλά παραβλέπετε τη δικαιοσύνη και την αγάπη του Θεού· αυτά έπρεπε να κάνετε, χωρίς να παραμελείτε και εκείνα. Αλίμονο σε εσάς τους Φαρισαίους, διότι αγαπάτε την πρωτοκαθεδρία στις συναγωγές και τους ασπασμούς στις αγορές. Αλίμονο σε εσάς, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι είστε σαν τα άδηλα μνημεία, και οι άνθρωποι που περπατούν από πάνω τους δεν το γνωρίζουν». Αποκρινόμενος τότε κάποιος από τους νομικούς, του λέει: «Διδάσκαλε, λέγοντας αυτά προσβάλλεις και εμάς». Και εκείνος είπε: «Και σε εσάς τους νομικούς αλίμονο, διότι φορτώνετε τους ανθρώπους με φορτία δυσβάστακτα, και εσείς οι ίδιοι ούτε με ένα από τα δάχτυλά σας δεν αγγίζετε τα φορτία. Αλίμονό σας, διότι οικοδομείτε τα μνημεία των προφητών, ενώ οι πατέρες σας τους σκότωσαν· άρα μαρτυρείτε και συγκατατίθεστε στα έργα των πατέρων σας, διότι εκείνοι μεν τους σκότωσαν, εσείς δε οικοδομείτε τα μνημεία τους».