Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:47

«Εσύ που βδελύσσεσαι τα είδωλα, διαπράττεις ιεροσυλία; Εσύ που καυχιέσαι για τον νόμο, ατιμάζεις τον Θεό μέσω της παραβάσεως του νόμου;» Διότι αδόκιμος είναι ο δάσκαλος, όταν έχει συμπεριφορά ασυμβίβαστη με τον λόγο του. Σε αυτόν και ο ίδιος ο Σωτήρας επέβαλε πικρή τιμωρία, λέγοντας ότι «Εκείνος που θα διδάξει και θα πράξει, αυτός θα ονομαστεί μέγας· εκείνος όμως που θα διδάξει, αλλά δεν θα πράξει, αυτός θα ονομαστεί ελάχιστος στη βασιλεία των ουρανών.» <Αλίμονό σας, διότι οικοδομείτε τα μνημεία των προφητών, ενώ οι πατέρες σας τους σκότωσαν.> (A f. 164, B f. 120, D f. 47 b) Αφού απέδειξε αδόκιμο και αυτό το παμμόχθηρο εργαστήριο των νομικών, διατυπώνει κοινό έλεγχο για όλους τους δασκάλους των Ιουδαίων. Ας ερευνήσουμε λοιπόν με ακρίβεια τι ακριβώς λέει. Οι μεν πατέρες των Ιουδαίων σκότωσαν κατά καιρούς τους αγίους προφήτες, οι οποίοι τους μετέφεραν τον θείο λόγο· οι απόγονοί τους, ωστόσο, ομολογώντας ότι οι προφήτες υπήρξαν σεπτοί και τίμιοι, τους κατασκεύασαν τους τάφους, δηλαδή τα μνημεία, αποδίδοντάς τους την τιμή που αρμόζει κατεξοχήν στους αγίους.

Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και τα λοιπά, «ζητάτε και θα σας δοθεί. Διότι, ποιον πατέρα από εσάς θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό θα του δώσει σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;». 〈κε〉. Έχει περικοπεί το τμήμα περί του προφήτη Ιωνά. Διότι είχε τη φράση: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Δεν είχε όμως τα περί της Νινευή και της βασίλισσας του Νότου και του Σολομώντα. 〈κστ〉. Αντί του «παραβλέπετε την κρίση του Θεού» είχε «παραβλέπετε την κλήση του Θεού». 〈κζ〉. «Ουαί σε εσάς, διότι οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών και οι πατέρες σας τους σκότωσαν». 〈κη〉. Δεν είχε το: «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από αυτή τη γενεά. 〈κθ〉. «Λέγω στους φίλους μου: μην φοβηθείτε από εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, αφού σκοτώσει, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν είχε όμως το: «δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και κανένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού». 〈λ〉. Αντί του «θα ομολογήσει ενώπιον των αγγέλων του Θεού», λέει «ενώπιον του Θεού». 〈λα〉. Δεν έχει το «ο Θεός ενδύει το χορτάρι». 〈λβ〉. «Ο Πατέρας σας όμως γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από αυτά», δηλαδή από τα σαρκικά. 〈λγ〉. «

Επομένως, λοιπόν, και από τότε μέσω του νόμου υπήρχε η κρίση και μέσω των προφητών το έλεος, και από παντού καταρρίπτεται ο απατηλός σου λόγος. 〈Σχόλιο〉 〈κζ'〉. «Ουαί σε σας, διότι οικοδομείτε τα μνημεία των προφητών, και οι πατέρες σας τους σκότωσαν». 〈Έλεγχος〉 〈κζ'〉. Εάν μεριμνά για τους προφήτες, επιπλήττοντας αυτούς που τους σκότωσαν, οι προφήτες δεν του ήταν ξένοι, αλλά δούλοι που προαπεστάλησαν από τον ίδιο, τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, ως προετοιμαστές της ένσαρκης παρουσίας του, οι οποίοι και έδωσαν μαρτυρία για την Καινή Διαθήκη· ο μεν Μωυσής λέγοντας «ο Κύριος ο Θεός θα σας αναστήσει προφήτη από τους αδελφούς σας, όπως εμένα», και πριν από αυτόν ο Ιακώβ λέγοντας «από τον βλαστό, γιε μου Ιούδα, ανέβηκες, έγειρες και κοιμήθηκες· δεν θα εκλείψει άρχοντας από τον Ιούδα» και λίγο μετά «έως ότου έλθει εκείνος στον οποίο ανήκουν τα αποκείμενα, και αυτός είναι η προσδοκία των εθνών, και σε αυτόν θα ελπίσουν τα έθνη», ο δε Ησαΐας «ιδού, η παρθένος θα συλλάβει», ο δε Ιερεμίας «και είναι άνθρωπος, και ποιος θα τον γνωρίσει;», ο Μιχαίας «και εσύ Βηθλεέμ» και μετά από άλλα «από εσένα θα εξέλθει για εμένα ηγούμενος» και τα εξής, ο δε Μαλαχίας «ξαφνικά θα έλθει στον ναό ο Κύριος», ο δε Δαβίδ «είπε ο Κύριος στον Κύριό μου, κάθισε στα δεξιά μου» και τα εξής. Και υπάρχουν πολλά να πει κανείς, καθώς και ο ίδιος ο Σωτήρας λέει «αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και σε εμένα· διότι εκείνος έγραψε για εμένα». 〈Σχόλιο〉 〈κη'〉.

«Αλίμονό σας», λέγει, «διότι οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών, ενώ οι πατέρες σας τους φόνευσαν. Άρα μαρτυρείτε και επιδοκιμάζετε τα έργα των πατέρων σας· διότι εκείνοι μεν τους φόνευσαν, εσείς δε οικοδομείτε τα μνήματά τους». Διότι εδώ στηλιτεύει την πρόθεσή τους με την οποία τα οικοδομούσαν· ότι δηλαδή δεν τα οικοδομούσαν προς τιμήν των σφαγιασθέντων, αλλά για να επιδείξουν αλαζονικά τις σφαγές, φοβούμενοι μήπως, με την πάροδο του χρόνου και την εξαφάνιση των τάφων, εξασθενήσει η απόδειξη και η μνήμη ενός τόσο μεγάλου εγκληματικού τολμήματος. Γι' αυτόν τον λόγο οικοδομούσαν τους τάφους, υψώνοντας τα λαμπρά αυτά οικοδομήματα σαν ένα είδος τροπαίου, υπερηφανευόμενοι και κάνοντας επίδειξη για τα τολμήματα εκείνων.

Τα «ενόντα» λοιπόν, δηλαδή τα υπάρχοντά σας. Και πολύ σωστά είπε «τα ενόντα», και δεν είπε «τα όντα», διότι τα χρήματα βρίσκονται μέσα στην καρδιά του φιλάργυρου και εγκαθίστανται σε αυτήν, γι' αυτό και ο Δαβίδ λέει να μην προσκολλάται η καρδιά στον πλούτο, δηλαδή να μην προσηλώνεται και να μη συνδέεται με αυτόν. «Αλλά αλίμονο σε εσάς τους Φαρισαίους, διότι δίνετε το δέκατο από τον δυόσμο, τον πήγανο και κάθε λαχανικό, αλλά παραβλέπετε τη δικαιοσύνη και την αγάπη του Θεού· αυτά έπρεπε να κάνετε, χωρίς να παραμελείτε και εκείνα. Αλίμονο σε εσάς τους Φαρισαίους, διότι αγαπάτε την πρωτοκαθεδρία στις συναγωγές και τους ασπασμούς στις αγορές. Αλίμονο σε εσάς, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, διότι είστε σαν τα άδηλα μνημεία, και οι άνθρωποι που περπατούν από πάνω τους δεν το γνωρίζουν». Αποκρινόμενος τότε κάποιος από τους νομικούς, του λέει: «Διδάσκαλε, λέγοντας αυτά προσβάλλεις και εμάς». Και εκείνος είπε: «Και σε εσάς τους νομικούς αλίμονο, διότι φορτώνετε τους ανθρώπους με φορτία δυσβάστακτα, και εσείς οι ίδιοι ούτε με ένα από τα δάχτυλά σας δεν αγγίζετε τα φορτία. Αλίμονό σας, διότι οικοδομείτε τα μνημεία των προφητών, ενώ οι πατέρες σας τους σκότωσαν· άρα μαρτυρείτε και συγκατατίθεστε στα έργα των πατέρων σας, διότι εκείνοι μεν τους σκότωσαν, εσείς δε οικοδομείτε τα μνημεία τους».