Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 11:50

{"chunk_id": "", "translation": "Προλέγει, λοιπόν, τα κακά που πρόκειται να βρουν τη γενεά των Ιουδαίων, εξαιτίας της ακόρεστης μιαιφονίας τους. Διότι πρόκειται να ζητηθεί ο λόγος για το αίμα όλων των προφητών που χύθηκε από καταβολής κόσμου μέχρι αυτή τη γενεά. Ως Ζαχαρία εδώ είναι φυσικό να εννοήσουμε τον πατέρα του Προδρόμου, για τον οποίο εξιστορείται από άγραφη παράδοση ότι οι Ιουδαίοι τον σκότωσαν μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου, επειδή προφήτευε, ή μάλλον αποδείκνυε για την Θεοτόκο και τον Θεό και Σωτήρα Ιησού Χριστό που επρόκειτο να γεννηθεί από αυτήν, ότι θα σταλεί ως βασιλιάς και Κύριος στο έθνος τους. Και ότι την ίδια την αγία Παρθένο, κατά τη σύλληψη εκ Πνεύματος Αγίου, δεν την απομάκρυνε από τον τόπο των παρθένων που βρισκόταν μέσα στο ιερό, μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου, θεωρώντας την παντρεμένη, αλλά την αναγνώριζε ως ακόμη παρθένο, και της επέτρεπε να στέκεται στον συνηθισμένο τόπο. Εξαιτίας αυτών, λοιπόν, οι ακροατές κυριεύθηκαν από οργή και όπλισαν τα χέρια τους εναντίον του, επειδή φοβήθηκαν τον βασιλιά που αναμενόταν σύμφωνα με την προφητεία του, από φόβο μήπως γίνουν υποχείριοι σε έναν βασιλιά που επρόκειτο να τους καταδυναστεύσει. Αυτόν, λοιπόν, που μαρτυρούσε αυτά για τη γέννηση τον σκοτώνουν, θυσιάζοντας τον ιερέα μπροστά στο ίδιο το θυσιαστήριο [άλλα χφφ."}

Έτσι λοιπόν και αυτοί, εφόσον φθονούν μάλλον τον Άβελ που έχει καλά έργα, ενώ τιμούν τον Κάιν, πώς δεν ελέγχονται, αφού ρητά λέει ο Σωτήρας και εκδίδει αυστηρή απόφαση γι' αυτούς ότι: «θα ζητηθεί από τη γενεά αυτή κάθε δίκαιο αίμα που έχει χυθεί από την αρχή, από τον δίκαιο Άβελ έως τον προφήτη Ζαχαρία, τον οποίο σκοτώσατε ανάμεσα στον ναό και το θυσιαστήριο» και τα εξής; 6. Δεν παρέδωσε, επομένως, ο Ιούδας τον Σωτήρα εξαιτίας κάποιας «γνώσης», όπως ισχυρίζονται αυτοί, ούτε οι Ιουδαίοι έχουν ανταμοιβή επειδή σταύρωσαν τον Κύριο, παρόλο που εμείς έχουμε τη σωτηρία μέσω του σταυρού. Διότι ο Ιούδας δεν Τον παρέδωσε για να αποτελέσει τούτο σωτηρία για εμάς, αλλά από άγνοια, φθόνο και φιλαργυρία που συνιστά αρνησιθεΐα. Διότι, ακόμη κι αν η Γραφή λέει ότι ο Χριστός επρόκειτο να παραδοθεί στον σταυρό, ή ακόμη κι αν η θεία Γραφή αναφέρει τα ατοπήματα που θα διαπραχθούν από εμάς κατά τις έσχατες ημέρες, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε κάποιος από εμάς που πράττουν τα παράνομα να βρει δικαιολογία, προβάλλοντας τη μαρτυρία της Γραφής που προαναγγέλλει ότι αυτά πρόκειται να συμβούν. Διότι δεν τα πράττουμε επειδή τα είπε η Γραφή, αλλά, επειδή επρόκειτο να τα πράξουμε, τα προείπε η Γραφή, χάρη στην πρόγνωση του Θεού και προκειμένου ο Θεός, ο οποίος είναι αγαθός, όταν επιφέρει την οργή Του εναντίον όσων αμαρτάνουν, να μη θεωρηθεί ότι κυριεύεται από πάθος.

Δεν περιείχε το «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από τη γενεά αυτή. 〈Έλεγχος〉 〈κη΄〉. Και ως προς αυτό αποτελεί μεγάλη ντροπή για σένα, Μαρκίωνα, καθώς ο χαρακτήρας της αλήθειας διασώζεται και η αφαίρεση μέσω των κλοπών σου αποκαλύπτεται από το αντίγραφο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, αφού τα χωρία ανευρίσκονται και όσα εσύ αφαίρεσες ελέγχονται. 〈Σχόλιον〉 〈κθ΄〉. «Λέγω στους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, μετά τη θανάτωση, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν περιείχε όμως το «δεν πωλούνται πέντε στρουθία έναντι δύο ασσαρίων, και ούτε ένα από αυτά δεν είναι λησμονημένο ενώπιον του Θεού;» 〈Έλεγχος〉 〈κθ΄〉. Το «λέγω [εγώ] στους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που έχει την εξουσία, αφού θανατώσει το σώμα, να ρίξει την ψυχή στη γέεννα» σε αναγκάζει, Μαρκίωνα, να ομολογήσεις και τα όσα ακολουθούν στην παραβολή. Διότι χωρίς τον Θεό δεν γίνεται τίποτα, έστω κι αν αφαιρέσεις τα περί των στρουθίων. Απολογήσου, λοιπόν, για όσα άφησες να παραμείνουν στο χωρίο, Μαρκίωνα, και απάντησέ μας τι φρονείς για εκείνον που έχει την εξουσία.

Και για τον λόγο αυτό λέει: «Εγώ που μιλούσα στους προφήτες, ιδού, είμαι παρών», και προς τους Ιουδαίους είπε: «Αν πιστεύατε στον Μωυσή, θα πιστεύατε και σε εμένα· διότι εκείνος έγραψε για εμένα», και «Ο Αβραάμ ο πατέρας σας αγαλλίασε για να δει την ημέρα μου, και την είδε και χάρηκε», και «Έτσι έκαναν οι πατέρες σας στους προφήτες», και «Μακάριοι είστε, όταν σας ονειδίσουν και πουν εναντίον σας κάθε πονηρό λόγο, λέγοντας ψέματα. Χαίρετε και αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς στους ουρανούς· διότι έτσι καταδίωξαν τους προφήτες πριν από εσάς», και άλλοτε: «Ιερουσαλήμ, εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς τους απεσταλμένους, πόσες φορές θέλησα να συνάξω τα τέκνα σου;» Το «πόσες φορές» όμως δείχνει ότι φρόντισε να τη συνάξει μέσω των προφητών του. Διότι, αν της λέει ελεγκτικά «εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες», άρα φρόντιζε για τους προφήτες. Και εκείνος που μεριμνούσε για τους προφήτες, δεν μεριμνούσε για ξένους, αλλά για τους δικούς του. «Και θα ζητηθεί», λέει, «το αίμα που χύνεται, από το αίμα του Άβελ μέχρι τον δίκαιο Ζαχαρία, το οποίο χύθηκε ανάμεσα στον ναό και το θυσιαστήριο.» * «Και αφού τα σήκωσε όλα, ανέτρεψε και τα τραπέζια των αργυραμοιβών, και είπε: μην κάνετε τον οίκο του Πατέρα μου οίκο εμπορίου», και προς τη Μαρία και τον Ιωσήφ έλεγε: «Γιατί με αναζητούσατε; Δεν γνωρίζατε ότι πρέπει να βρίσκομαι στα του Πατέρα μου;»

Γι' αυτό και η σοφία του Θεού είπε: Θα αποστείλω σε αυτούς προφήτες και αποστόλους, και από αυτούς άλλους θα σκοτώσουν και άλλους θα καταδιώξουν, ώστε να ζητηθεί ευθύνη για το αίμα όλων των προφητών, το οποίο χύνεται από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου, από τη γενεά αυτή, από το αίμα του Άβελ έως το αίμα του Ζαχαρία, ο οποίος φονεύθηκε μεταξύ του θυσιαστηρίου και του ναού. Ναι, σας λέω, θα ζητηθεί ευθύνη από τη γενεά αυτή.» Οι Φαρισαίοι, για να μην παραβούν δήθεν τον νόμο, αποδεκάτιζαν ακόμη και τα πιο μικρά πράγματα, και αν κάποιος τυχόν τους κατέκρινε ως μικροπρεπείς, πρόβαλλαν τον νόμο, ο οποίος πρόσταζε να προσφέρεται στους ιερείς το δέκατο από τα πάντα. Ο Κύριος λοιπόν λέει ότι, όπως ακριβώς δεν παραμελείτε αυτά, έτσι έπρεπε να φροντίζετε να τηρείτε και τη δικαιοσύνη και την αγάπη του Θεού.