Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ πεπράχασιν οἱ καλούμενοι νομικοί· ἐκ δὲ τῶν ἐναντίων, ἦραν τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· ἵνα τὴν διὰ νόμου χειραγωγίαν ἐννοῇς, ἤτοι τὴν πίστιν, δῆλον δὲ ὅτι τὴν εἰς Χριστόν· προσγίνεται γὰρ διὰ τῆς πίστεως, τῆς ἀληθείας ἡ γνῶσις. Καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἡσαΐας οὕτω πού φησι· «Καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε, οὐδ᾽ οὐ μὴ συνῆτε.»—«Χωρὶς γὰρ πίστεως, ἀδύνατον εὐαρεστῆσαί ποτε.» Ἦραν τοίνυν οἱ νομικοὶ τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· οὐ γὰρ εἴων πιστεῦσαί τινας εἰς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Χριστόν. Τεθαυματούργηκε πολυτρόπως· οἱ δὲ, καίτοι θαυμάσαι δέον ἐπὶ τούτοις αὐτὸν, διέσυρον τὰς θεοσημείας, καὶ τοὺς ὑπὸ χεῖρα λαοὺς σκανδαλίζοντες, ἔφασκον· «Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, εἰ μὴ ἐν Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων.» Ὁρᾷς ἐν τούτοις τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως αἴροντας; Ἐδίδασκεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς, φανερὸν καθίστη τοῖς ἀκροωμένοις τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς τὸ ἀγαθὸν καὶ τέλειον καὶ εὐάρεστον· οἱ δὲ καὶ ταύτας αὐτοῦ τὰς μυσταγωγίας οὐκ ἀμωμήτους ἀφέντες εὑρίσκονται· προσεφώνουν γὰρ τοῖς ὄχλοις· «Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί ἀκούετε αὐτοῦ;» Ἦραν οὖν, κατὰ τὸ ἀληθὲς, τὴν κλεῖδα τῆς γνώσεως· αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον, κεκωλύκασι καὶ ἑτέρους. <Ἤρξαντο οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι δεινῶς ἐνέχειν καὶ ἀποστοματίζειν αὐτὸν περὶ πλειόνων.> (A f. 165 b).
Μετάφραση
Αλλά αυτό δεν το έπραξαν οι λεγόμενοι νομικοί. Αντιθέτως, αφαίρεσαν το κλειδί της γνώσεως. Για να κατανοήσεις την καθοδήγηση μέσω του νόμου, δηλαδή την πίστη, και προφανώς την πίστη στον Χριστό. Διότι μέσω της πίστεως προσκτάται η γνώση της αληθείας. Και γι' αυτό ο προφήτης Ησαΐας κάπου λέει: «Και αν δεν πιστέψετε, δεν πρόκειται να κατανοήσετε». Διότι «χωρίς πίστη, είναι αδύνατον να ευαρεστήσει ποτέ κανείς τον Θεό». Αφαίρεσαν λοιπόν οι νομικοί το κλειδί της γνώσεως. Διότι δεν άφηναν κανέναν να πιστέψει στον Σωτήρα των όλων Χριστό. Αυτός θαυματούργησε με πολλούς τρόπους. Εκείνοι όμως, αν και έπρεπε να τον θαυμάζουν για αυτά, χλεύαζαν τα θεία σημεία και σκανδαλίζοντας τους υποταγμένους σε αυτούς λαούς, έλεγαν: «Αυτός δεν εκβάλλει τα δαιμόνια, παρά μόνο με τη δύναμη του Βεελζεβούλ, του άρχοντα των δαιμονίων». Βλέπεις με αυτά πώς αφαιρούν το κλειδί της γνώσεως; Εδίδασκε στις συναγωγές, καθιστούσε φανερό στους ακροατές το θέλημα του Πατρός, το αγαθό και τέλειο και ευάρεστο. Αυτοί όμως βρίσκονται να μην αφήνουν ούτε αυτές τις μυσταγωγίες του ακατηγόρητες. Διότι φώναζαν προς τα πλήθη: «Δαιμόνιο έχει και είναι παράφρων. Τι τον ακούτε;» Αφαίρεσαν επομένως, στ' αλήθεια, το κλειδί της γνώσεως. Αυτοί δεν εισήλθαν, αλλά εμπόδισαν και τους άλλους. <Άρχισαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι να τον εχθρεύονται φοβερά και να προσπαθούν να του αποσπάσουν λόγια για περισσότερα ζητήματα.> (A f. 165 b).
Περισσότερα
Λεπτομέρειες