Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 12:21

ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΗ΄. Ως ποιο σημείο κρίνεται η πλεονεξία; ΑΠΟΚΡΙΣΗ. Όταν υπερβεί κανείς το όριο του νόμου. Αυτό δε, σύμφωνα μεν με την Παλαιά Διαθήκη, συνίσταται στο να φροντίζει κανείς τον εαυτό του περισσότερο από τον πλησίον του· διότι είναι γραμμένο: «Θα αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου»· σύμφωνα δε με το Ευαγγέλιο, συνίσταται στο να μεριμνά κανείς για τον εαυτό του συγκεντρώνοντας περισσότερα από τα αναγκαία για τη σημερινή ημέρα, όπως εκείνος που άκουσε: «Άφρονα, αυτήν τη νύχτα ζητούν την ψυχή σου από εσένα· αυτά δε που ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν;». Στα οποία προσθέτει ως γενικότερο κανόνα: «Έτσι παθαίνει εκείνος που θησαυρίζει για τον εαυτό του, και δεν πλουτίζει κατά Θεόν».

Γι' αυτό ο Ανανίας και η Σαπφείρα, παρόλο που δεν διέπραξαν την κλοπή σε ξένα αγαθά, αλλά στα δικά τους, εξαιτίας του ψεύδους, το οποίο συνοδεύει πάντα την κλοπή, θανατώνονται από τον Πέτρο, ή μάλλον από τον Θεό, προς τον οποίο λέει ο προφήτης Δαβίδ: «θα καταστρέψεις όλους όσους λαλούν το ψεύδος». Ο Παύλος, πάλι, παραδίδει στον σατανά εκείνον που πόρνευσε στην Κόρινθο και παραγγέλλει γράφοντας στους Κορινθίους: «με τέτοιον άνθρωπο ούτε να συντρώγετε». Και δεν επικύρωσε την αγάπη, μέχρις ότου εκείνος, αφού απομακρύνθηκε από την πονηρή πράξη, απέδειξε με έργα τη μετάνοιά του. Προς τον πλεονέκτη, όμως, του οποίου τα χωράφια καρποφόρησαν άφθονα, και δεν μοιράζει σε αυτούς που δεν έχουν, αλλά μεγαλώνει τις αποθήκες του, τι λέει στα ευαγγέλια ο Κύριος; «Άφρονα, αυτή τη νύχτα απαιτούν την ψυχή σου από εσένα· αυτά, λοιπόν, που ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν;». Και για να μη νομίσει κανείς ότι αυτή η απόφαση αφορά μόνο έναν, προσθέτει: «έτσι παθαίνει αυτός που θησαυρίζει για τον εαυτό του, και δεν πλουτίζει κατά Θεόν». Αν και εκείνος ο πλούσιος δεν πλούτιζε από αδικία· διότι τι αδίκησε εκείνος, εάν τα χωράφια του καρποφόρησαν άφθονα; Αλλά όμως, επειδή δεν χρησιμοποίησε καλά την αφθονία των πραγμάτων που του δόθηκε από τον Θεό, ούτε πλούτισε κατά Θεόν μέσω της ελεημοσύνης, έγινε άξιος θανάτου, χωρίς να απολαύσει καθόλου τον πλούτο του.

Αυτός που έχει πολλά, ίσως μάλιστα και πέρα από κάθε προσδοκία· διότι αυτό είναι πλέον το πιο άδικο· και επειδή δεν τον χωρούν οι πολλές του αποθήκες, άλλες μεν γεμίζει, άλλες δε γκρεμίζει, για να χτίσει μεγαλύτερες για τους μελλοντικούς καρπούς, αγνοεί ότι θα αρπαγεί από τη ζωή πριν εκπληρωθούν οι ελπίδες του, και θα δώσει λόγο για τον πλούτο και τη ματαιοδοξία του, έχοντας αποδειχθεί κακός οικονόμος ξένων αγαθών.

«Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά αποθηκευμένα για πολλά χρόνια· αναπαύσου, φάε, πιες, ευφραίνου. Ο Θεός όμως του είπε: Άφρονα, αυτή τη νύχτα θα ζητήσουν την ψυχή σου από εσένα· αυτά λοιπόν που ετοίμασες, σε ποιον θα ανήκουν; Έτσι παθαίνει αυτός που θησαυρίζει για τον εαυτό του και δεν πλουτίζει κατά Θεόν.» Αφού είπε ότι η ζωή του ανθρώπου δεν παρατείνεται από την περίσσεια των χρημάτων, για να το επιβεβαιώσει αυτό παραθέτει και μια παραβολή. Και δες πώς μας περιγράφει τους άπληστους λογισμούς ενός ανόητου πλουσίου.