Εἰ δέ γε τοῖς πένησι καὶ τῷ Θεῷ ἐθησαύριζεν, οὐκ ἂν εἶχον οὕτως· σπουδάσωμεν οὖν εἰς Θεὸν πλουτεῖν, τουτέστιν, ἐπ’ ἐκείνῳ πεποιθέναι, καὶ ἐκεῖνον ἡμέτερον ἔχειν πλοῦτον, καὶ τοῦ πλούτου ταμείαν, καὶ μὴ λέγειν ὅτι τὰ ἀγαθά μου, ἀλλά, τὰ ἀγαθὰ τοῦ Θεοῦ· εἰ δὲ Θεοῦ εἰσιν ἀγαθά, μὴ ἀποστερώμεθα τὸν Θεὸν τῶν ἀγαθῶν αὐτοῦ· τοῦτο ἔστι τὸ εἰς Θεὸν πλουτεῖν, τὸ πιστεύειν ὅτι ἐὰν πάντα δώσω καὶ κενώσω, οὐδέν μοι τῶν ἀναγκαίων ἐπιλείψει· ταμεῖον γάρ μοι τῶν ἀγαθῶν ἐστιν ὁ Θεός· ἀνοίγω καὶ αἵρω τὰ χρειώδη. «Εἶπε δὲ πρὸς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ· Διὰ τοῦτο ὑμῖν λέγω, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ τί φάγητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε. Ἡ γὰρ ψυχὴ πλείων ἐστὶ τῆς τροφῆς, καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος· κατανοήσατε τοὺς κόρακας ὅτι οὐ σπείρουσιν, οὐδὲ θερίζουσιν, οἷς οὐκ ἔστι ταμεῖον, οὐδὲ ἀποθήκη, καὶ ὁ Θεὸς τρέφει αὐτούς. Πόσῳ μᾶλλον ὑμεῖς διαφέρετε τῶν πετεινῶν; Τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα; Εἰ οὖν οὔτε ἐλάχιστον δύνασθε, τί περὶ τῶν λοιπῶ μεριμνᾶτε;» Κατὰ μικρὸν ἐπὶ τὰ τελεώτερα προάγει τὴν διδασκαλίαν ὁ Κύριος. Ὅρα γὰρ τὴν τάξιν.
Μετάφραση
Αν όμως θησαύριζε για τους φτωχούς και για τον Θεό, δεν θα ήταν έτσι τα πράγματα. Ας φροντίσουμε λοιπόν να πλουτίζουμε κατά Θεόν, δηλαδή να έχουμε εμπιστοσύνη σε Εκείνον, και να έχουμε Εκείνον ως πλούτο μας και ως ταμία του πλούτου μας, και να μην λέμε ότι είναι δικά μου αγαθά, αλλά αγαθά του Θεού. Αν, λοιπόν, είναι αγαθά του Θεού, ας μην στερούμε από τον Θεό τα αγαθά Του. Αυτό σημαίνει το να πλουτίζει κανείς κατά Θεόν: το να πιστεύει ότι εάν τα δώσω και τα αδειάσω όλα, τίποτα από τα αναγκαία δεν θα μου λείψει. Διότι ταμείο των αγαθών για μένα είναι ο Θεός. Ανοίγω και παίρνω τα απαραίτητα. «Είπε τότε προς τους μαθητές Του: Γι' αυτό σας λέω, μην μεριμνάτε για τη ζωή σας τι θα φάτε, ούτε για το σώμα σας τι θα ντυθείτε. Διότι η ζωή είναι ανώτερη από την τροφή, και το σώμα από το ένδυμα. Παρατηρήστε τα κοράκια, ότι ούτε σπέρνουν ούτε θερίζουν, και δεν έχουν ούτε ταμείο ούτε αποθήκη, και ο Θεός τα τρέφει. Πόσο μάλλον εσείς αξίζετε περισσότερο από τα πετεινά; Ποιος από εσάς με τη μέριμνά του μπορεί να προσθέσει στη ζωή του έναν πήχη; Αν, λοιπόν, ούτε το ελάχιστο δεν μπορείτε να κάνετε, γιατί μεριμνάτε για τα υπόλοιπα;» Σιγά-σιγά προάγει τη διδασκαλία προς τα τελειότερα ο Κύριος. Διότι, παρατήρησε τη σειρά των πραγμάτων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες