Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 12:39

Κεφάλαιο Αʹ. ΛΟΥΚΑΣ. Ας είναι οι οσφύες σας περιεζωσμένες, και οι λύχνοι σας αναμμένοι· και εσείς να είστε όμοιοι με ανθρώπους που περιμένουν τον κύριό τους, πότε θα επιστρέψει από τους γάμους, ώστε όταν έλθει και κρούσει τη θύρα, να του ανοίξουν αμέσως. Μακάριοι είναι εκείνοι οι δούλοι, τους οποίους ο κύριος, όταν έλθει, θα βρει να αγρυπνούν. Αληθινά σας λέω, ότι θα περιζωστεί, θα τους βάλει να ανακλιθούν στο τραπέζι και περνώντας θα τους διακονήσει. Και εάν έλθει κατά τη δεύτερη φυλακή της νύχτας, και εάν έλθει κατά την τρίτη φυλακή, και τους βρει έτσι, μακάριοι είναι εκείνοι οι δούλοι. Αυτό δε να γνωρίζετε, ότι εάν ο οικοδεσπότης γνώριζε ποια ώρα έρχεται ο κλέφτης, θα αγρυπνούσε και δεν θα άφηνε να διαρρηχθεί η οικία του. Και εσείς, λοιπόν, να είστε έτοιμοι, διότι την ώρα που δεν το περιμένετε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου, και τα εξής. ΠΡΟΣ ΘΕΣΣ. Αʹ. Περί δε των χρόνων και των καιρών, αδελφοί, δεν έχετε ανάγκη να σας γράφεται κάτι· διότι εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε με ακρίβεια ότι η ημέρα του Κυρίου έρχεται έτσι, όπως ακριβώς ο κλέφτης μέσα στη νύχτα. Και μετά από λίγα: ας αγρυπνούμε και ας νηφούμε.

«Αν εγνώριζε ο οικοδεσπότης ποια ώρα έρχεται ο κλέφτης». Μας προτρέπει με πολλούς τρόπους να διατηρούμε τη νήψη μας και να επαγρυπνούμε, όχι μόνο εξαιτίας της αιφνίδιας και απροσδόκητης έλευσης της ημέρας του Κυρίου, αλλά και εξαιτίας του κλέφτη που παραμονεύει τους κατά Θεόν πλουσίους και οικοδεσπότες. Αυτός δε είναι η ώρα της τελευτής του καθενός, ή και ο άγγελος που πρόκειται να παραλάβει την ψυχή του καθενός κατά την ώρα του θανάτου.

Όταν δε ο Κύριός μου επιστρέψει από τους γάμους, εμφανιζόμενος αιφνιδίως σε εκείνους που τον προσδοκούν και σε εκείνους που δεν τον προσδοκούν, είθε να με βρει μεταξύ αυτών που τον προσδοκούν. Και είθε να με επαινέσει για τον φόβο μου, ως δούλο αγαθό και πράο προς τους υφισταμένους του, και ως άριστο χορηγό του σίτου, δηλαδή του στερεού λόγου.

«Αγρυπνείτε, διότι δεν γνωρίζετε την ημέρα ούτε την ώρα κατά την οποία έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.» «Ας είναι οι οσφύες σας περιεζωσμένες και οι λύχνοι σας αναμμένοι. Και εσείς να είστε όμοιοι με ανθρώπους που περιμένουν τον κύριό τους, πότε θα επιστρέψει από τους γάμους, ώστε, όταν έλθει και κτυπήσει, να του ανοίξουν αμέσως. Μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ο Κύριος, όταν έλθει, θα τους βρει να αγρυπνούν. Αλήθεια σας λέγω, ότι θα περιζωστεί και θα τους ανακλίνει στο τραπέζι, και πλησιάζοντας θα τους υπηρετήσει. Και εάν έλθει κατά τη δεύτερη φυλακή της νύκτας, και εάν έλθει κατά την τρίτη φυλακή, και τους βρει έτσι, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι. Αυτό δε να το γνωρίζετε, ότι, εάν ο οικοδεσπότης γνώριζε ποια ώρα έρχεται ο κλέπτης, θα αγρυπνούσε και δεν θα άφηνε να διαρρήξουν το σπίτι του. Και εσείς, λοιπόν, να είστε έτοιμοι, διότι την ώρα που δεν το περιμένετε, ο Υιός του ανθρώπου έρχεται.» Αρμόζει σε εκείνον που ξεκινά τον βίο του να έχει προ οφθαλμών του το τέλος.

Διότι ο σκόρος βέβαια δεν καταστρέφει τον χρυσό, αλλά ο κλέφτης τον αρπάζει. Έπειτα, επειδή δεν κλέβονται όλοι, προσθέτει τον εντελώς μεγαλύτερο και αναντίρρητο συλλογισμό. Διότι, όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας. Ας υποθέσουμε δηλαδή, λέει, ότι ούτε ο σκόρος καταστρέφει, ούτε ο κλέφτης πλησιάζει· αυτό και μόνο το να έχεις την καρδιά προσηλωμένη στον θαμμένο θησαυρό, και να ρίχνεις το θείο κτήμα της ψυχής στη γη, πόσης τιμωρίας είναι άξιο; Ή μάλλον, πώς δεν αποτελεί τη μεγαλύτερη τιμωρία για εκείνον που έχει νου; Όπου είναι ο θησαυρός σου, εκεί είναι και η καρδιά σου· αν εκείνος βρίσκεται στη γη, εκεί βρίσκεται και αυτή, αν εκείνος βρίσκεται στον ουρανό, ψηλά βρίσκεται και αυτή. Ποιος λοιπόν δεν θα προτιμούσε να είναι ψηλά και όχι κάτω από τη γη; Να είναι άγγελος και όχι τυφλοπόντικας που ζει πάντοτε στα λαγούμια κάτω από τη γη. «Ας είναι οι οσφύες σας περιεζωσμένες και τα λυχνάρια σας αναμμένα, και εσείς ας είστε όμοιοι με ανθρώπους που περιμένουν τον κύριό τους πότε θα επιστρέψει από τους γάμους, ώστε, όταν έρθει και χτυπήσει την πόρτα, να του ανοίξουν αμέσως. Μακάριοι είναι εκείνοι οι δούλοι, τους οποίους ο κύριος, όταν έρθει, θα τους βρει να αγρυπνούν. Αλήθεια σας λέω, ότι θα περιζωστεί και θα τους βάλει να καθίσουν στο τραπέζι, και θα περάσει να τους υπηρετήσει. Και αν έρθει κατά τη δεύτερη φυλακή της νύχτας, ή κατά την τρίτη φυλακή, και τους βρει έτσι, μακάριοι είναι εκείνοι οι δούλοι. Να γνωρίζετε δε τούτο, ότι αν ο οικοδεσπότης ήξερε ποια ώρα έρχεται ο κλέφτης, θα αγρυπνούσε και δεν θα άφηνε να διαρρήξουν το σπίτι του.»