Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 12:5

Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και τα λοιπά, «ζητάτε και θα σας δοθεί. Διότι, ποιον πατέρα από εσάς θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό θα του δώσει σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;». 〈κε〉. Έχει περικοπεί το τμήμα περί του προφήτη Ιωνά. Διότι είχε τη φράση: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Δεν είχε όμως τα περί της Νινευή και της βασίλισσας του Νότου και του Σολομώντα. 〈κστ〉. Αντί του «παραβλέπετε την κρίση του Θεού» είχε «παραβλέπετε την κλήση του Θεού». 〈κζ〉. «Ουαί σε εσάς, διότι οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών και οι πατέρες σας τους σκότωσαν». 〈κη〉. Δεν είχε το: «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από αυτή τη γενεά. 〈κθ〉. «Λέγω στους φίλους μου: μην φοβηθείτε από εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, αφού σκοτώσει, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν είχε όμως το: «δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και κανένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού». 〈λ〉. Αντί του «θα ομολογήσει ενώπιον των αγγέλων του Θεού», λέει «ενώπιον του Θεού». 〈λα〉. Δεν έχει το «ο Θεός ενδύει το χορτάρι». 〈λβ〉. «Ο Πατέρας σας όμως γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από αυτά», δηλαδή από τα σαρκικά. 〈λγ〉. «

Δεν περιείχε το «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από τη γενεά αυτή. 〈Έλεγχος〉 〈κη΄〉. Και ως προς αυτό αποτελεί μεγάλη ντροπή για σένα, Μαρκίωνα, καθώς ο χαρακτήρας της αλήθειας διασώζεται και η αφαίρεση μέσω των κλοπών σου αποκαλύπτεται από το αντίγραφο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, αφού τα χωρία ανευρίσκονται και όσα εσύ αφαίρεσες ελέγχονται. 〈Σχόλιον〉 〈κθ΄〉. «Λέγω στους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, μετά τη θανάτωση, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν περιείχε όμως το «δεν πωλούνται πέντε στρουθία έναντι δύο ασσαρίων, και ούτε ένα από αυτά δεν είναι λησμονημένο ενώπιον του Θεού;» 〈Έλεγχος〉 〈κθ΄〉. Το «λέγω [εγώ] στους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που έχει την εξουσία, αφού θανατώσει το σώμα, να ρίξει την ψυχή στη γέεννα» σε αναγκάζει, Μαρκίωνα, να ομολογήσεις και τα όσα ακολουθούν στην παραβολή. Διότι χωρίς τον Θεό δεν γίνεται τίποτα, έστω κι αν αφαιρέσεις τα περί των στρουθίων. Απολογήσου, λοιπόν, για όσα άφησες να παραμείνουν στο χωρίο, Μαρκίωνα, και απάντησέ μας τι φρονείς για εκείνον που έχει την εξουσία.

Παραδείγματα των όσων ειπώθηκαν είναι, αφενός όσον αφορά τις βασιλικές δωρεές, η περίπτωση εκείνων που αξιώθηκαν να σταθούν στα δεξιά, προς τους οποίους ο βασιλιάς λέει: «Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς»· αφετέρου, στο δεύτερο και κατώτερο τάγμα θα ανήκαν εκείνοι, προς τους οποίους ο Κύριος λέει: «Να φοβηθείτε εκείνον που, αφού θανατώσει, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα του πυρός». Αυτή ακριβώς τη διάκριση των δύο ταγμάτων νομίζω ότι υποδηλώνει αινιγματικά η διαφορά ως προς τους αριθμούς. Πώς το εννοώ αυτό; Έξι είναι οι εντολές μέσω των οποίων η βασιλεία ετοιμάζεται για εκείνους που βρίσκονται στα δεξιά. Ας αναλογιστούμε ότι καθεμία από αυτές είναι το δεσποτικό τάλαντο, το οποίο οφείλει ο αγαθός και πιστός δούλος να δεκαπλασιάσει με την εργασία του, ώστε με αυτόν τον τρόπο να εισέλθει στη χαρά του Κυρίου του, έχοντας βρεθεί πιστός στα λίγα και αναλαμβάνοντας την εξουσία σε πολλά.

Αυτά φαίνεται μεν να τα λέγει προς τους μαθητές, αλλά απευθύνεται προς τους Φαρισαίους, υπαινισσόμενος τις δικές τους επιβουλές, και σχεδόν δηλώνοντας τούτο σε αυτούς, έστω κι αν φαίνεται ότι λέγει αυτά προς τους μαθητές. Ότι, ω Φαρισαίοι, όσα μέσα στο σκοτάδι, δηλαδή στις σκοτεινές σας καρδιές, μελετήσατε θέλοντας να με παγιδεύσετε, θα ακουστούν και θα γίνουν γνωστά στο φως· διότι εγώ είμαι το φως, και δεν μπορείτε να μου μείνετε κρυφοί, αλλά σε εμένα που είμαι το φως, καθετί που το σκοτάδι σας βουλεύεται, γίνεται απολύτως γνωστό. Και ό,τι συμβουλευτήκατε μεταξύ σας ψιθυριστά στο αυτί, έγινε ακουστό σε εμένα έτσι, σαν να είχε κηρυχθεί πάνω στις υψηλές στέγες. Αυτά όμως μπορείς να τα κατανοήσεις και με την έννοια ότι φως μεν είναι το Ευαγγέλιο, και υψηλές στέγες, οι υψηλές ψυχές των αποστόλων. Και όσα βουλεύονταν οι Φαρισαίοι, κηρύχθηκαν ύστερα και ακούστηκαν στο φως του Ευαγγελίου, καθώς ο μέγας κήρυκας του Πνεύματος στεκόταν πάνω στις αποστολικές ψυχές. «Σας λέγω δε, στους φίλους μου, μην φοβηθείτε από εκείνους που φονεύουν το σώμα, και μετά από αυτό δεν μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο. Θα σας υποδείξω όμως ποιον να φοβηθείτε. Να φοβηθείτε εκείνον που, μετά τον φόνο, έχει την εξουσία να ρίξει στην γέεννα. Ναι, σας λέγω, τούτον να φοβηθείτε. Δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια αντί δύο ασσαρίων; Και όμως ούτε ένα από αυτά δεν είναι λησμονημένο ενώπιον του Θεού, αλλά ακόμη και όλες οι τρίχες της κεφαλής σας είναι μετρημένες».