Ἔφη δέ που καὶ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, πρὸς τὸν προφήτην Ἱερεμίαν· «Ἰδοὺ δέδωκα τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου πῦρ, καὶ τὸν λαὸν τοῦτον, ξύλα.» Καὶ πάλιν «Οὐχ οἱ λόγοι μου ὥσπερ πῦρ, λέγει Κύριος;» Τίς δ᾽ ἂν νοηθείη πρὸς ἡμῶν καὶ ὁ ἄνθραξ ὁ τῶν τοῦ προφήτου Ἡσαΐου χειλέων ἁψάμενος, καὶ καθαρίσας αὐτὸν ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας; Τὸ σωτήριον δηλονότι κήρυγμα, καὶ ἡ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ὁμολογία, ἣν εἴπερ τις ἐν στόματι λάβοι, πάντη τε καὶ πάντως διακαθαίρεται. Καὶ πιστώσεται λέγων ὁ Παῦλος, ὅτι «Ἐὰν εἴπῃς ἐν τῷ στόματί σου, Κύριος Ἰησοῦς, καὶ πιστεύσῃς ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ὡς ὁ Θεὸς αὐτὸν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν, σωθήσῃ.» Πλὴν ἄνθρακι καὶ πυρὶ τὴν τοῦ θείου κηρύγματος δύναμιν ἐοικέναι φαμὲν, οὗ τὴν ἄναψιν ἐπισπεύδει ὁ Κύριος· ἐπίστευον γὰρ ἤδη τινὲς τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, ὦν ἀπαρχὴ γεγόνασιν οἱ θεσπέσιοι μαθηταί. Ἐξαφθὲν δὲ ἅπαξ τὸ πῦρ, ἁπάσης ἔμελλε καταδράττεσθαι τῆς ὑπ᾽ οὐρανὸν, ἐξενεχθείσης εἰς πέρας τῆς πάσης οἰκονομίας· καὶ τοῦτο διδάσκει λέγων· «Βάπτισμα δὲ ἔχω βαπτισθῆναι, καὶ πῶς συνέχομαι ἕως οὗ τελεσθῇ;» <Δοκεῖτε ὄτι εἰρήνην παρεγενόμην δοῦναι ἐν τῇ γῇ; (A f. 186, B f. 129, C f. 136) Καίτοι Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν κατὰ τὰς Γραφάς· «Αὐτὸς συνῆψε τοὺς δύο λαοὺς, εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον, ποιῶν εἰρήνην, καὶ ἀποκαταλλάξας ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι πρὸς τὸν Πατέρα·» αὐτὸς συνῆψε τοῖς ἄνω τὰ κάτω.
Μετάφραση
Είπε δε κάπου και ο Θεός των όλων προς τον προφήτη Ιερεμία: «Ιδού, έδωσα τους λόγους μου στο στόμα σου ως πυρ, και τον λαό αυτόν ως ξύλα». Και πάλι: «Δεν είναι οι λόγοι μου σαν πυρ, λέει ο Κύριος;» Τι δε άλλο θα μπορούσε να θεωρηθεί από εμάς και ο άνθρακας που άγγιξε τα χείλη του προφήτη Ησαΐα, και τον καθάρισε από κάθε αμαρτία; Είναι προφανώς το σωτήριο κήρυγμα, και η ομολογία της πίστης στον Χριστό, την οποία εάν κάποιος λάβει στο στόμα του, καθαρίζεται πλήρως και οπωσδήποτε. Και αυτό το επιβεβαιώνει ο Παύλος λέγοντας: «Εάν πεις με το στόμα σου, Κύριος Ιησούς, και πιστέψεις στην καρδιά σου, ότι ο Θεός τον ανέστησε από τους νεκρούς, θα σωθείς». Επομένως, λέμε ότι η δύναμη του θείου κηρύγματος μοιάζει με άνθρακα και πυρ, του οποίου το άναμμα επισπεύδει ο Κύριος· διότι ήδη πίστευαν κάποιοι από τον Ισραήλ, των οποίων απαρχή υπήρξαν οι θεσπέσιοι μαθητές. Και αφού άναψε μια φορά το πυρ, επρόκειτο να καταλάβει όλη την υπ' ουρανόν, με την ολοκλήρωση όλης της οικονομίας· και αυτό διδάσκει λέγοντας: «Έχω δε να βαπτιστώ με ένα βάπτισμα, και πόσο πιέζομαι μέχρις ότου τελεστεί;» <Νομίζετε ότι ήρθα για να δώσω ειρήνη στη γη; (A f. 186, B f. 129, C f. 136) Καίτοι ο Χριστός είναι η ειρήνη μας σύμφωνα με τις Γραφές: «Αυτός συνένωσε τους δύο λαούς, σε έναν καινούργιο άνθρωπο, φέρνοντας ειρήνη, και συμφιλιώνοντας και τους δύο σε ένα σώμα με τον Πατέρα»· αυτός συνένωσε τα επίγεια με τα επουράνια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες