Ὑποκριταί, τὸ πρόσωπον τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ οἴδατε δοκιμάζειν, τὸν δὲ καιρὸν τοῦτον πῶς οὐ δοκιμάζετε; Τί δὲ καὶ ἀφ’ ἑαυτῶν οὐ κρίνετε τὸ δίκαιον; Ὡς γὰρ ὑπάγεις μετὰ τοῦ ἀντιδίκου σου ἐπ’ ἄρχοντα, ἐν τῇ ὁδῷ δὸς ἐργασίαν ἀπηλλάχθαι ἀπ’ αὐτοῦ, μή ποτε κατασύρῃ σε πρὸς τὸν κριτήν, καὶ ὁ κριτής σε παραδῷ τῷ πράκτορι, καὶ ὁ πράκτωρ σε βάλῃ εἰς φυλακήν· λέγω σοι, οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκεῖθεν, ἕως οὗ καὶ τὸ ἔσχατον λεπτὸν ἀποδῷς.» Ἐπειδὴ περὶ τοῦ κηρύγματος διελέχθη, καὶ πῦρ αὐτὸ καὶ μάχαιραν ὠνόμασεν· εἰκὸς δὲ ἦν τοὺς ἀκούοντας ταράσσεσθαι, μὴ συνιέντας τί ἐστι τὸ λεγόμενον, φησίν· ὅτι Ὥσπερ τὰς τοῦ ἀέρος ποιότητας ἀπό τινων σημείων διαγινώσκετε, οὕτως ἔδει καὶ τὴν ἐμὴν παρουσίαν ἐπιγινώσκειν ἀπό τε τῶν λεγομένων, ἀπό τε τῶν πραττομένων ὑπ’ ἐμοῦ. Καὶ γὰρ οἱ λόγοι μου δεικνύουσί με ἐναντιούμενον ὑμῖν, καὶ τὰ ἔργα δὲ ὁμοίως. Ὑμεῖς μὲν γὰρ τελῶναι καὶ ἅρπαγες, ἐγὼ δὲ οὐκ ἔχω ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίναι. Ἕδει οὖν ὑμᾶς, ὥσπερ ἀπὸ τῆς νεφέλης τεκμαίρεσθαι τὸν ὄμβρον, καὶ ἀπὸ τοῦ νότου τὸν καύσωνα, οὕτω καὶ τὸν καιρὸν τῆς ἐμῆς δηλαδὴ παρουσίας δοκιμάζειν, καὶ τεκμηριοῦσθαι, ὅτι οὐκ εἰρήνην ἦλθον δοῦναι, ἀλλ’ ὄμβρον καὶ ταραχήν. Νεφέλη γάρ εἰμι καὶ αὐτός, καὶ ἀπὸ δυσμῶν ἔρχομαι, τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως λέγω, τῆς πρώην χθαμαλῆς τε καὶ πολὺν τὸν ἐκ τῆς ἁμαρτίας ζόφον ἐχούσης.
Μετάφραση
«Υποκριτές, το πρόσωπο της γης και του ουρανού γνωρίζετε να το διακρίνετε, τον καιρό όμως τούτο πώς δεν τον διακρίνετε; Και γιατί από μόνοι σας δεν κρίνετε το δίκαιο; Διότι, καθώς πηγαίνεις με τον αντίδικό σου στον άρχοντα, φρόντισε στον δρόμο να απαλλαγείς από αυτόν, μήπως σε σύρει στον κριτή, και ο κριτής σε παραδώσει στον δεσμοφύλακα, και ο δεσμοφύλακας σε ρίξει στη φυλακή· σου λέω, δεν πρόκειται να βγεις από εκεί, μέχρις ότου αποδώσεις και το τελευταίο λεπτό.» Επειδή μίλησε για το κήρυγμα, και το ονόμασε φωτιά και μάχαιρα, και ήταν επόμενο να ταράζονται οι ακροατές, μην κατανοώντας τι είναι αυτό που λέγεται, λέει: Όπως ακριβώς διακρίνετε τις καιρικές συνθήκες από κάποια σημάδια, έτσι έπρεπε να αναγνωρίζετε και τη δική μου παρουσία τόσο από όσα λέω, όσο και από όσα πράττω. Διότι και τα λόγια μου δείχνουν ότι είμαι αντίθετος με εσάς, και τα έργα μου παρομοίως. Επειδή εσείς μεν είστε τελώνες και άρπαγες, ενώ εγώ δεν έχω πού να γείρω το κεφάλι. Έπρεπε λοιπόν, όπως ακριβώς από το σύννεφο συμπεραίνετε τη βροχή, και από τον νοτιά τον καύσωνα, έτσι να εξετάζετε και τον καιρό, δηλαδή τη δική μου παρουσία, και να βγάζετε το συμπέρασμα ότι δεν ήρθα να φέρω ειρήνη, αλλά βροχή και ταραχή. Διότι και εγώ ο ίδιος είμαι ένα σύννεφο, και έρχομαι από τη δύση, εννοώ από την ανθρώπινη φύση, η οποία ήταν προηγουμένως ταπεινωμένη και είχε πολύ σκοτάδι από την αμαρτία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες