Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 12:59

Έπειτα, όταν βρεθείς ένοχος για τα χρέη, θα παραδοθείς στον πράκτορα, δηλαδή στους εισπράκτορες· και εκείνοι, αφού σε φυλακίσουν, θα απαιτήσουν και το τελευταίο λεπτό. Επομένως, ένοχοι για αμαρτήματα είμαστε όλοι όσοι βρισκόμαστε πάνω στη γη. Και αντίδικος και κατήγορος του καθενός είναι ο Σατανάς· διότι είναι εχθρός και εκδικητής. Όσο λοιπόν βρισκόμαστε στον δρόμο, δηλαδή όσο δεν έχουμε φτάσει ακόμη στο τέλος της επίγειας ζωής, ας απαλλαγούμε από αυτόν· ας εξαλείψουμε τις εναντίον μας κατηγορίες· ας αρπάξουμε τη χάρη δια του Χριστού, η οποία μας ελευθερώνει από κάθε χρέος και μας θέτει εκτός καταδίκης, κολάσεως και φόβου. Μήπως τυχόν, διατηρώντας άπλυτο τον μολυσμό, οδηγηθούμε στον κριτή και παραδοθούμε στους πράκτορες, δηλαδή στους τιμωρούς, των οποίων τη σκληρότητα κανείς δεν θα μπορούσε να διαφύγει, αλλά αντίθετα θα του ζητηθεί να λογοδοτήσει για κάθε αμάρτημα, μικρό και μεγάλο. Μακριά από αυτά θα βρεθούν εκείνοι που αναγνωρίζουν τον καιρό της παρουσίας του Χριστού, και οι οποίοι δεν αγνόησαν το σχετικό με αυτόν μυστήριο.

Καθώς πηγαίνεις με τον αντίδικό σου στον άρχοντα, κατάβαλε κάθε προσπάθεια καθ' οδόν για να απαλλαγείς από αυτόν, μήπως σε σύρει στον κριτή, και ο κριτής σε παραδώσει στον κλητήρα, και ο κλητήρας σε ρίξει στη φυλακή. Σε βεβαιώνω, δεν πρόκειται να βγεις από εκεί, μέχρις ότου εξοφλήσεις και το τελευταίο λεπτό.» «Αν είναι δυνατόν, στο μέτρο που εξαρτάται από εσάς, να ειρηνεύετε με όλους τους ανθρώπους.» «Σε κανέναν να μην οφείλετε τίποτα, παρά μόνο το να αγαπάτε ο ένας τον άλλον.

«Υποκριτές, το πρόσωπο της γης και του ουρανού γνωρίζετε να το διακρίνετε, τον καιρό όμως τούτο πώς δεν τον διακρίνετε; Και γιατί από μόνοι σας δεν κρίνετε το δίκαιο; Διότι, καθώς πηγαίνεις με τον αντίδικό σου στον άρχοντα, φρόντισε στον δρόμο να απαλλαγείς από αυτόν, μήπως σε σύρει στον κριτή, και ο κριτής σε παραδώσει στον δεσμοφύλακα, και ο δεσμοφύλακας σε ρίξει στη φυλακή· σου λέω, δεν πρόκειται να βγεις από εκεί, μέχρις ότου αποδώσεις και το τελευταίο λεπτό.» Επειδή μίλησε για το κήρυγμα, και το ονόμασε φωτιά και μάχαιρα, και ήταν επόμενο να ταράζονται οι ακροατές, μην κατανοώντας τι είναι αυτό που λέγεται, λέει: Όπως ακριβώς διακρίνετε τις καιρικές συνθήκες από κάποια σημάδια, έτσι έπρεπε να αναγνωρίζετε και τη δική μου παρουσία τόσο από όσα λέω, όσο και από όσα πράττω. Διότι και τα λόγια μου δείχνουν ότι είμαι αντίθετος με εσάς, και τα έργα μου παρομοίως. Επειδή εσείς μεν είστε τελώνες και άρπαγες, ενώ εγώ δεν έχω πού να γείρω το κεφάλι. Έπρεπε λοιπόν, όπως ακριβώς από το σύννεφο συμπεραίνετε τη βροχή, και από τον νοτιά τον καύσωνα, έτσι να εξετάζετε και τον καιρό, δηλαδή τη δική μου παρουσία, και να βγάζετε το συμπέρασμα ότι δεν ήρθα να φέρω ειρήνη, αλλά βροχή και ταραχή. Διότι και εγώ ο ίδιος είμαι ένα σύννεφο, και έρχομαι από τη δύση, εννοώ από την ανθρώπινη φύση, η οποία ήταν προηγουμένως ταπεινωμένη και είχε πολύ σκοτάδι από την αμαρτία.

Αλλά και φωτιά ήρθα να ρίξω, και καύσωνα να κάνω· διότι είμαι ο νότος, πνεύμα θερμό, και αντίθετος στην ψυχρότητα του βορρά· επειδή και εμφανίστηκα από τη Βηθλεέμ, η οποία βρίσκεται προς τον νότο. Αφού τα είπε αυτά, τους διδάσκει πλέον και για την αξιέπαινη ειρήνη· διότι, αφού έδειξε την αξιέπαινη διάσταση (τον χωρισμό), δείχνει και την άμεμπτη ειρήνη· και λέει ότι, όταν ο αντίδικός σου σε σέρνει στο δικαστήριο, στον δρόμο βιάσου, αγωνίσου· διότι το «δος εργασίαν» (κάνε προσπάθεια), αυτό δηλώνει· το να επινοήσεις κάθε τρόπο ώστε να απαλλαγείς από αυτόν· και με άλλον τρόπο, το «δος εργασίαν» νοείται αντί του «ακόμη κι αν δεν έχεις τίποτα, δανείσου, και δώσε εργασία, δηλαδή τόκο, προκειμένου να απαλλαγείς από αυτόν, μήπως και σε σύρει στον κριτή, και ο κριτής σε παραδώσει στον πράκτορα, δηλαδή στον εισπράκτορα, και εκείνος σε βάλει στη φυλακή, έως ότου αποδώσεις και το τελευταίο λεπτό». Αυτά δε τα λέει ο Κύριος, εκφοβίζοντας μέσω αυτών τους πιο χονδροειδείς στη σκέψη και οδηγώντας τους προς την ειρήνευση· διότι γνωρίζοντας ότι τους πιο γήινους τους συγκρατεί ο φόβος της ζημίας και των τιμωριών, γι' αυτό τα λέει αυτά. Όμως, αυτά νοούνται και για τον διάβολο· διότι αυτός είναι ο αντίδικός μας· ενώ λοιπόν βρισκόμαστε στον δρόμο, δηλαδή σε αυτόν εδώ τον βίο, ας σπεύσουμε εργαζόμενοι την αρετή, να απαλλαγούμε από αυτόν, και να μην έχουμε τίποτα κοινό μαζί του, μήπως και στη μέλλουσα κρίση μάς παραδώσει στον κριτή.