Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 12:6

Τότε λέγει προς αυτόν: «Εσείς καθαρίζετε το εξωτερικό του ποτηρίου». Και ταλανίζει αυτούς και τους νομικούς. Έπειτα λέγει: «Τίποτε δεν είναι κρυπτό»· και το, «Μη φοβηθείτε από εκείνους που σκοτώνουν το σώμα»· και το, «Όχι πέντε στρουθία»· και, «Όποιος βλασφημήσει εις το Πνεύμα». Προσέρχεται κάποιος για να μοιραστεί την κληρονομιά με τον αδελφό του. Έπειτα ο πλούσιος που συλλογιζόταν· περί των αποθηκών. Παραινεί να μη μεριμνούν για την τροφή. Ομιλεί περί ελεημοσύνης, και περί του κυρίου που διακονεί τους δούλους του, και περί του πιστού δούλου, και περί εκείνου που γνωρίζει το θέλημα του Κυρίου του και δεν το πράττει. Και, «Πυρ ήλθα», λέγει, «να βάλω». Έλεγε δε και για εκείνους που εξετάζουν την όψη του ουρανού. Και το: «Εάν πηγαίνεις με τον αντίδικό σου στον άρχοντα». Έπειτα τους Γαλιλαίους που θανατώθηκαν από τον Πιλάτο, και εκείνους που καταπλακώθηκαν από τον πύργο.

Επομένως, ας έλθει καλύτερα ο ένδοξος θάνατος, ο οποίος μας αναβιβάζει στις απαρχές της ατελεύτητης ζωής, εφόσον βεβαίως έχουν ετοιμαστεί και τα αγαθά από τη θεία δωρεά.—(A f. 165 b, A f. 166) Και για να χαρίσει άλλη μία βοήθεια στις διάνοιές μας, πρόσθεσε αναγκαστικά: «Δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και όμως ούτε ένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού.»—(A f. 166, B f. 121, C f. 134) Πρόσθεσε δε ότι και «Οι τρίχες της κεφαλής σας είναι όλες αριθμημένες.» Βλέπεις πόση πρόνοια λαμβάνει για όσους τον αγαπούν; Διότι, εάν εκτείνεται μέχρι τα τόσο ευτελέστατα πλάσματα και κατέρχεται, τρόπον τινά, μέχρι τα πιο μικρά από όλα τα ζώα, πώς θα μπορούσε να λησμονήσει αυτούς που τον αγαπούν, ή να αγνοήσει κάτι από όσα τους συμβαίνουν, αυτός που λαμβάνει τόση πρόνοια για αυτούς, ώστε να γνωρίζει το καθετί δικό τους με λεπτομέρεια, και να έχει αριθμημένες και τις τρίχες τους; Διότι ή δεν θα επιτρέψει να πέσουμε σε πειρασμό, ή τουλάχιστον θα το επιτρέψει κατ' οικονομίαν, ώστε με το πάθημα να βρεθούμε δόκιμοι. Επειδή αυτός που επέτρεψε την πτώση σε παγίδα, οπωσδήποτε θα χορηγήσει και τη δύναμη για να την υπομείνουμε. <Καθένας ο οποίος θα με ομολογήσει έμπροσθεν των ανθρώπων, κ.λπ.> (A f. 166, B f. 121) Αλλά ποιος να είναι άραγε αυτός που ομολογεί τον Χριστό, ή και πώς θα μπορούσε κάποιος να τον ομολογήσει ορθά, είναι άξιο να το εξετάσουμε πριν από κάθε τι άλλο.

Και είπε: «Ποιος από εσάς θα έχει φίλο και θα πάει σε αυτόν τα μεσάνυχτα, ζητώντας τρία ψωμιά;» και τα λοιπά, «ζητάτε και θα σας δοθεί. Διότι, ποιον πατέρα από εσάς θα ζητήσει ο γιος του ψάρι, και αντί για ψάρι θα του δώσει φίδι; Ή αντί για αυγό θα του δώσει σκορπιό; Αν λοιπόν εσείς, που είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα, πόσο μάλλον ο Πατέρας;». 〈κε〉. Έχει περικοπεί το τμήμα περί του προφήτη Ιωνά. Διότι είχε τη φράση: «σε αυτή τη γενεά δεν θα δοθεί σημείο». Δεν είχε όμως τα περί της Νινευή και της βασίλισσας του Νότου και του Σολομώντα. 〈κστ〉. Αντί του «παραβλέπετε την κρίση του Θεού» είχε «παραβλέπετε την κλήση του Θεού». 〈κζ〉. «Ουαί σε εσάς, διότι οικοδομείτε τα μνήματα των προφητών και οι πατέρες σας τους σκότωσαν». 〈κη〉. Δεν είχε το: «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από αυτή τη γενεά. 〈κθ〉. «Λέγω στους φίλους μου: μην φοβηθείτε από εκείνους που σκοτώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, αφού σκοτώσει, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν είχε όμως το: «δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και κανένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού». 〈λ〉. Αντί του «θα ομολογήσει ενώπιον των αγγέλων του Θεού», λέει «ενώπιον του Θεού». 〈λα〉. Δεν έχει το «ο Θεός ενδύει το χορτάρι». 〈λβ〉. «Ο Πατέρας σας όμως γνωρίζει ότι έχετε ανάγκη από αυτά», δηλαδή από τα σαρκικά. 〈λγ〉. «

Δεν περιείχε το «γι' αυτό είπε η σοφία του Θεού: αποστέλλω σε αυτούς προφήτες» και τα περί του αίματος του Ζαχαρία και του Άβελ και των προφητών, ότι θα εκζητηθεί από τη γενεά αυτή. 〈Έλεγχος〉 〈κη΄〉. Και ως προς αυτό αποτελεί μεγάλη ντροπή για σένα, Μαρκίωνα, καθώς ο χαρακτήρας της αλήθειας διασώζεται και η αφαίρεση μέσω των κλοπών σου αποκαλύπτεται από το αντίγραφο του κατά Λουκάν Ευαγγελίου, αφού τα χωρία ανευρίσκονται και όσα εσύ αφαίρεσες ελέγχονται. 〈Σχόλιον〉 〈κθ΄〉. «Λέγω στους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που, μετά τη θανάτωση, έχει την εξουσία να ρίξει στη γέεννα». Δεν περιείχε όμως το «δεν πωλούνται πέντε στρουθία έναντι δύο ασσαρίων, και ούτε ένα από αυτά δεν είναι λησμονημένο ενώπιον του Θεού;» 〈Έλεγχος〉 〈κθ΄〉. Το «λέγω [εγώ] στους φίλους μου, μη φοβηθείτε από εκείνους που θανατώνουν το σώμα, αλλά να φοβηθείτε εκείνον που έχει την εξουσία, αφού θανατώσει το σώμα, να ρίξει την ψυχή στη γέεννα» σε αναγκάζει, Μαρκίωνα, να ομολογήσεις και τα όσα ακολουθούν στην παραβολή. Διότι χωρίς τον Θεό δεν γίνεται τίποτα, έστω κι αν αφαιρέσεις τα περί των στρουθίων. Απολογήσου, λοιπόν, για όσα άφησες να παραμείνουν στο χωρίο, Μαρκίωνα, και απάντησέ μας τι φρονείς για εκείνον που έχει την εξουσία.

Και αν αυτά τα είπε για τους αποστόλους, είναι εντούτοις Δημιουργός ανθρώπων και κτηνών, στα οποία συγκαταλέγονται τα βόδια και τα στρουθία, τα ερπετά και τα θηρία, τα θαλάσσια και τα υπόλοιπα, άρα μεριμνά για τα πάντα κατά την αναλογία του καθενός. Και μεριμνά μεν για τα πάντα, όπως φαίνεται στο χωρίο «ανθρώπους και κτήνη θα σώσεις, Κύριε», και στο ότι έχει ειπωθεί «ποιος έδωσε τροφή στον κόρακα;» και «οι νεοσσοί των κοράκων έκραξαν προς τον Κύριο ζητώντας τροφή» και «θα δώσεις την τροφή σε όλους στον κατάλληλο καιρό». Αλλά δεν έδινε την παραγγελία «να μη φιμώνεις το βόδι που αλωνίζει» περιοριζόμενος στην πράξη του αλωνίσματος των βοδιών, επειδή αυτό θα έδειχνε ότι ο Θεός δεν μπορεί να θρέψει την κτίση Του διαφορετικά, παρά μόνο μέσω της τροφής που παρέχεται στα κτήνη με τη συνδρομή των ανθρώπων. Έδειξε, συνεπώς, ο άγιος απόστολος ότι ο Θεός, δίνοντας την εντολή να μη φιμώνονται τέτοια ζώα, δεν μεριμνά για τα βόδια μέσω του αλωνίσματος λόγω έλλειψης τροφής, αλλά ότι μέσω αυτού του αινίγματος υποδηλώνεται η αναλογία που αφορά τους αποστόλους. Διότι προνοεί για όλα τα αισθητά, και ομοίως μεριμνά για τα πάντα. Επειδή ο απόστολος δεν έγραφε με τρόπο αντίθετο προς τον Σωτήρα, ώστε να βρίσκουν έτσι προφάσεις οι πολλοί. Διότι μικρότερα από τα βόδια είναι τα στρουθία, για τα οποία ο Σωτήρας έλεγε ότι «πέντε στρουθία πωλούνται αντί δύο ασσαρίων» και πάλι «δεν πωλούνται δύο στρουθία αντί ενός ασσαρίου;».

Αυτά φαίνεται μεν να τα λέγει προς τους μαθητές, αλλά απευθύνεται προς τους Φαρισαίους, υπαινισσόμενος τις δικές τους επιβουλές, και σχεδόν δηλώνοντας τούτο σε αυτούς, έστω κι αν φαίνεται ότι λέγει αυτά προς τους μαθητές. Ότι, ω Φαρισαίοι, όσα μέσα στο σκοτάδι, δηλαδή στις σκοτεινές σας καρδιές, μελετήσατε θέλοντας να με παγιδεύσετε, θα ακουστούν και θα γίνουν γνωστά στο φως· διότι εγώ είμαι το φως, και δεν μπορείτε να μου μείνετε κρυφοί, αλλά σε εμένα που είμαι το φως, καθετί που το σκοτάδι σας βουλεύεται, γίνεται απολύτως γνωστό. Και ό,τι συμβουλευτήκατε μεταξύ σας ψιθυριστά στο αυτί, έγινε ακουστό σε εμένα έτσι, σαν να είχε κηρυχθεί πάνω στις υψηλές στέγες. Αυτά όμως μπορείς να τα κατανοήσεις και με την έννοια ότι φως μεν είναι το Ευαγγέλιο, και υψηλές στέγες, οι υψηλές ψυχές των αποστόλων. Και όσα βουλεύονταν οι Φαρισαίοι, κηρύχθηκαν ύστερα και ακούστηκαν στο φως του Ευαγγελίου, καθώς ο μέγας κήρυκας του Πνεύματος στεκόταν πάνω στις αποστολικές ψυχές. «Σας λέγω δε, στους φίλους μου, μην φοβηθείτε από εκείνους που φονεύουν το σώμα, και μετά από αυτό δεν μπορούν να κάνουν τίποτε περισσότερο. Θα σας υποδείξω όμως ποιον να φοβηθείτε. Να φοβηθείτε εκείνον που, μετά τον φόνο, έχει την εξουσία να ρίξει στην γέεννα. Ναι, σας λέγω, τούτον να φοβηθείτε. Δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια αντί δύο ασσαρίων; Και όμως ούτε ένα από αυτά δεν είναι λησμονημένο ενώπιον του Θεού, αλλά ακόμη και όλες οι τρίχες της κεφαλής σας είναι μετρημένες».