Οὐκοῦν εἰσίτω μᾶλλον ὁ μετ᾽ εὐκλείας θάνατος, εἰς ἀρχὰς ἡμᾶς ἀναφέρων ἀτελευτήτου ζωῆς, ἡτοιμασμένων πάντως που καὶ τῶν ἐκ θείας φιλοτιμίας ἀγαθῶν.—(A f. 165 b, A f. 166) Ἵνα δέ τι καὶ ἕτερον ἐπικούρημα ταῖς ἡμετέραις χαρίσηται διανοίαις, προστέθεικεν ἀναγκαίως· «Οὐχὶ πέντε στρουθία πωλεῖται ἀσσαρίων δύο; καὶ ἓν [δ᾽] ἐξ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἐπιλελησμένον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.»—(A f. 166, B f. 121, C f. 134) Προσεπήγαγε δὲ ὅτι καὶ «Αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς ὑμῶν πᾶσαι ἠρίθμηνται.» Ὁρᾷς ὅσην ποιεῖται πρόνοιαν τῶν ἀγαπώντων αὐτόν; Εἰ γὰρ μέχρι τῶν οὕτως εὐτελεστάτων ἐκτείνεται, καὶ οἷον κάτεισιν ἐπὶ τὰ πάντων σμικρότατα τῶν ζώων, πῶς ἂν ἐπιλάθοιτο τῶν ἀγαπώντων αὐτὸν, ἢ ἀγνοήσειέ τι τῶν συμβαινόντων αὐτοῖς, ὅς γε τοσαύτην αὐτῶν ποιεῖται πρόνοιαν, ὡς ἕκαστα τῶν κατ᾽ αὐτοὺς εἰδέναι λεπτῶς, καὶ οἷον ἠριθμημένας ἔχειν αὐτῶν τὰς τρίχας; Ἢ γὰρ οὐκ ἐάσει πεσεῖν εἰς πειρασμὸν, ἢ γοῦν οἰκονομικῶς, ἵνα παθόντες εὐδοκιμήσωμεν· ὁ γὰρ εἰς παγῖδα πεσεῖν ἐπιτρέψας, χορηγήσει πάντως τὸ δύνασθαι διενεγκεῖν. <Πᾶς ὃς ἂν ὁμολογήσῃ ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, κ.τ.λ.> (A f. 166, B f. 121) Ἀλλὰ τίς ἂν εἴη λοιπὸν ὁ Χριστὸν ὁμολογῶν, ἢ καὶ ὅπως ἄν τις αὐτὸν ὁμολογήσειεν ὀρθῶς, πρό γε τῶν ἄλλων ἄξιον ἰδεῖν.
Μετάφραση
Επομένως, ας έλθει καλύτερα ο ένδοξος θάνατος, ο οποίος μας αναβιβάζει στις απαρχές της ατελεύτητης ζωής, εφόσον βεβαίως έχουν ετοιμαστεί και τα αγαθά από τη θεία δωρεά.—(A f. 165 b, A f. 166) Και για να χαρίσει άλλη μία βοήθεια στις διάνοιές μας, πρόσθεσε αναγκαστικά: «Δεν πωλούνται πέντε σπουργίτια για δύο ασσάρια; Και όμως ούτε ένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο ενώπιον του Θεού.»—(A f. 166, B f. 121, C f. 134) Πρόσθεσε δε ότι και «Οι τρίχες της κεφαλής σας είναι όλες αριθμημένες.» Βλέπεις πόση πρόνοια λαμβάνει για όσους τον αγαπούν; Διότι, εάν εκτείνεται μέχρι τα τόσο ευτελέστατα πλάσματα και κατέρχεται, τρόπον τινά, μέχρι τα πιο μικρά από όλα τα ζώα, πώς θα μπορούσε να λησμονήσει αυτούς που τον αγαπούν, ή να αγνοήσει κάτι από όσα τους συμβαίνουν, αυτός που λαμβάνει τόση πρόνοια για αυτούς, ώστε να γνωρίζει το καθετί δικό τους με λεπτομέρεια, και να έχει αριθμημένες και τις τρίχες τους; Διότι ή δεν θα επιτρέψει να πέσουμε σε πειρασμό, ή τουλάχιστον θα το επιτρέψει κατ' οικονομίαν, ώστε με το πάθημα να βρεθούμε δόκιμοι. Επειδή αυτός που επέτρεψε την πτώση σε παγίδα, οπωσδήποτε θα χορηγήσει και τη δύναμη για να την υπομείνουμε. <Καθένας ο οποίος θα με ομολογήσει έμπροσθεν των ανθρώπων, κ.λπ.> (A f. 166, B f. 121) Αλλά ποιος να είναι άραγε αυτός που ομολογεί τον Χριστό, ή και πώς θα μπορούσε κάποιος να τον ομολογήσει ορθά, είναι άξιο να το εξετάσουμε πριν από κάθε τι άλλο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες