Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 13:29

Έπειτα η παραβολή της άκαρπης συκής. Θεραπεύει κατά το Σάββατο τη συγκύπτουσα εξαιτίας του δαίμονα· και οι Ιουδαίοι τον κατηγορούν· εκείνος όμως τους αποστομώνει. Έπειτα η παραβολή του σιναπιού και της ζύμης. Έπειτα ρωτήθηκε αν είναι λίγοι αυτοί που σώζονται. Προτρέπει να εισέλθουν διά της στενής θύρας και προσθέτει: «Θα έλθουν από την ανατολή και τη δύση, και θα ανακλιθούν». Έπειτα του λένε: «Αναχώρησε, διότι ο Ηρώδης θέλει να σε θανατώσει». Και λέει: «Πηγαίνετε και πείτε σε αυτήν την αλεπού». Έπειτα προς την Ιερουσαλήμ λέει: «Πόσες φορές θέλησα να επισυνάξω τα τέκνα σου». Θεραπεύει τον υδρωπικό στο σπίτι ενός Φαρισαίου.

Αλλά δεν αρκεί για τη δικαίωση η λατρεία των αιμάτων· ούτε μπορεί κανείς να αποπλύνει τους μολυσμούς, εάν γίνεται μεν ακροατής των θείων νόμων, χωρίς όμως να έχει πράξει τίποτα από όσα έχουν προσταχθεί. Και, από την άλλη, εκείνοι που δεν αποδέχθηκαν την πίστη που δικαιώνει τον ασεβή, ούτε ακολούθησαν τα ευαγγελικά θεσπίσματα, μέσω των οποίων θα μπορούσαν να ζήσουν την ενάρετη και εκλεκτή ζωή, πώς θα εισέλθουν στη βασιλεία του Θεού; Θα συγκαταλέξεις με τους προαναφερθέντες και κάποιους άλλους που μπορούν ενίοτε να πουν στον Κριτή των πάντων: «Φάγαμε ενώπιόν σου, και στις πλατείες μας δίδαξες». Και ποιοι άραγε να είναι πάλι αυτοί; Πολλοί έχουν πιστέψει στον Χριστό, και τελούν τις άγιες εορτές προς τιμήν του, και συχνάζοντας στις εκκλησίες ακούν τις ευαγγελικές διδασκαλίες· δεν βάζουν όμως στον νου τους τίποτα από τα γεγραμμένα, αλλά έχουν την καρδιά τους γυμνή από πνευματική καρποφορία· θα κλάψουν λοιπόν και αυτοί πικρά, και θα τρίξουν τα δόντια τους; Διότι θα τους αρνηθεί και αυτούς ο Κύριος. Είπε εξάλλου: «Δεν θα εισέλθει στη βασιλεία του Θεού καθένας που μου λέει, Κύριε Κύριε, αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς.» <Θα έρθουν από ανατολών και δυσμών, κ.τ.λ.>

Εννοείται δε ο λόγος και περί των πιστών που φαίνονται μεν να είναι έσχατοι στον παρόντα βίο, αλλά θα είναι πρώτοι στον μέλλοντα αιώνα, και αντιστρόφως. —(A f. 198) Το ότι δε οι Ιουδαίοι επρόκειτο να εκπέσουν ολοκληρωτικά από την οικειότητά τους προς αυτόν, προφανώς την πνευματική, και ότι επρόκειτο να εισαχθεί αντ' αυτών το πλήθος των εθνών, το απέδειξε λέγοντας: «Ότι πολλοί κληθέντες από την ανατολή και τη δύση, και από τον βορρά και τον νότο, θα συναναπαυθούν με τους αγίους.» Αυτοί μεν βέβαια θα εκδιωχθούν· [ούτοι δε] θα ανακλιθούν στη βασιλεία του Θεού.— (A f. 198 b) Και ως πρώτο μεν καιρό θα λογαριάσουμε, όπως έχει λεχθεί, εκείνον κατά τον οποίο ο Αδάμ βρισκόταν στον παράδεισο. Ως δεύτερο, που δηλώνεται ως τρίτη ώρα, εκείνον κατά τον οποίο ζούσε ο Νώε.

Πάλι απέκοψε το «θα έρθουν από ανατολή και δύση και θα ανακλιθούν στη βασιλεία» και το «οι έσχατοι θα είναι πρώτοι» και το «προσήλθαν οι Φαρισαίοι λέγοντας, βγες έξω και φύγε, διότι ο Ηρώδης θέλει να σε σκοτώσει» και το «είπε: πηγαίνετε και πείτε σε αυτή την αλεπού» έως εκεί που είπε «δεν είναι δυνατόν να χαθεί προφήτης έξω από την Ιερουσαλήμ» και το «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς τους απεσταλμένους» και το «πολλές φορές θέλησα να συγκεντρώσω τα τέκνα σου όπως η όρνιθα» και το «αφήνεται σε εσάς ο οίκος σας» και το «δεν πρόκειται να με δείτε, έως ότου πείτε: ευλογημένος». 〈μβ〉. Πάλι απέκοψε ολόκληρη την παραβολή των δύο υιών, αυτού που πήρε το μερίδιο των υπαρχόντων και το σπατάλησε ασώτως, και του άλλου. 〈μγ〉. «Ο νόμος και οι προφήτες έως τον Ιωάννη και καθένας βιάζεται να εισέλθει σε αυτήν». 〈μδ〉. Σχετικά με τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, ότι μεταφέρθηκε από τους αγγέλους στον κόλπο του Αβραάμ. 〈με〉. «Τώρα δε αυτός παρηγορείται», ο ίδιος ο Λάζαρος. 〈μϛ〉. Είπε ο Αβραάμ: «Έχουν τον Μωυσή και τους προφήτες, ας ακούσουν αυτούς, επειδή ούτε αυτόν που ανασταίνεται από τους νεκρούς θα ακούσουν». 〈μζ〉. Απέκοψε το «να λέτε ότι είμαστε αχρείοι δούλοι· κάναμε αυτό που οφείλαμε να κάνουμε». 〈μη〉. Όταν συνάντησαν οι δέκα λεπροί.

αν και παραμένουν έξω *, ενώ οι πατέρες βρίσκονται μέσα· από πού όμως προκαλείται ο βρυγμός των οδόντων κατά την κρίση, ω ανόητε, εάν δεν γίνει ανάσταση των σωμάτων; 〈Σχόλιο〉 〈μα〉. Απέκοψε πάλι το «θα έλθουν από ανατολών και δυσμών και θα ανακλιθούν στη βασιλεία» και το «οι έσχατοι θα είναι πρώτοι» και το «προσήλθαν οι Φαρισαίοι λέγοντας, βγες και φύγε, διότι ο Ηρώδης θέλει να σε σκοτώσει» και το «είπε· πηγαίνετε και πείτε σε αυτή την αλεπού» έως εκεί που είπε «δεν ενδέχεται να χαθεί προφήτης έξω από την Ιερουσαλήμ» και το «Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, εσύ που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς τους απεσταλμένους» και το «πολλές φορές θέλησα να επισυνάξω τα τέκνα σου όπως η όρνιθα» και το «αφήνεται σε εσάς ο οίκος σας» και το «δεν πρόκειται να με δείτε, έως ότου πείτε, ευλογημένος». 〈Έλεγχος〉 〈μα〉. Δες το μέγεθος αυτής της θρασύτητας· πόσο μεγάλη αφαίρεση κάνει στο Ευαγγέλιο; Είναι σαν να έπαιρνε κάποιος ένα ζώο και να του απέκοπτε το μισό σώμα, και με το μισό να προσπαθούσε να πείσει αυτούς που αγνοούν, λέγοντάς τους ότι τέτοιο είναι το ζώο και ότι τίποτα δεν έχει αφαιρεθεί από αυτό. 〈Σχόλιο〉 〈μβ〉. Πάλι απέκοψε ολόκληρη την παραβολή των δύο υιών, εκείνου που έλαβε το μερίδιο των υπαρχόντων και το κατασπατάλησε ασώτως, καθώς και του άλλου. 〈Έλεγχος〉 〈μβ〉.

«Φάγαμε ενώπιόν σου και ήπιαμε, και στις πλατείες μας δίδαξες. Και εκείνος θα πει: Σας λέω, δεν ξέρω από πού είστε· απομακρυνθείτε από εμένα όλοι οι εργάτες της αδικίας. Εκεί θα είναι ο κλαυθμός και ο τριγμός των οδόντων, όταν θα δείτε τον Αβραάμ, τον Ισαάκ, τον Ιακώβ και όλους τους προφήτες μέσα στη βασιλεία του Θεού, ενώ εσείς θα εκδιώκεστε έξω. Και θα έρθουν από την Ανατολή και τη Δύση, και από τον Βορρά και τον Νότο, και θα παρακαθίσουν στο τραπέζι της βασιλείας του Θεού. Και ιδού, υπάρχουν έσχατοι που θα γίνουν πρώτοι, και υπάρχουν πρώτοι που θα γίνουν έσχατοι.» Λίγοι είναι αυτοί που σώζονται, επειδή η στενή πύλη δεν μπορεί να δεχθεί πολλούς. Οικοδεσπότης λοιπόν είναι ο Κύριος, ο οποίος προσκαλεί όλους τους ανθρώπους σε εστίαση και απόλαυση των αδαπάνητων αγαθών. Όσοι μεν λοιπόν είναι επιμελείς, φροντίζουν να εισέλθουν μέχρι την ώρα του γεύματος. Όσοι όμως είναι πιο νωθροί και έρχονται μετά την ώρα του γεύματος, αποκλείονται. Ποια είναι όμως η ώρα του γεύματος, παρά ο παρών βίος; Διότι αυτός είναι πράγματι ο άριστος καιρός για την πνευματική προετοιμασία προκειμένου να συμμετάσχει κανείς σε αυτή την εστίαση.