Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 14:21

Και όταν επέστρεψε ο δούλος, ανέφερε αυτά στον κύριό του. Τότε ο οικοδεσπότης, οργισμένος, είπε στον δούλο του: Έξελθε γρήγορα στις πλατείες και στις οδούς της πόλης, και φέρε εδώ μέσα τους φτωχούς, τους αναπήρους, τους τυφλούς και τους χωλούς. Και είπε ο δούλος: Κύριε, έγινε όπως πρόσταξες, και υπάρχει ακόμη χώρος. Και είπε ο κύριος προς τον δούλο του: Έξελθε στους δρόμους και στους φράκτες, και ανάγκασέ τους να εισέλθουν, για να γεμίσει ο οίκος μου. Διότι σας λέω ότι κανείς από εκείνους τους άνδρες που είχαν προσκληθεί δεν θα γευθεί το δείπνο μου.» Και πάλι ο ίδιος ο μονογενής Υιός του ζώντος Θεού, ο οποίος απεστάλη από τον Πατέρα, όχι για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σώσει τον κόσμο, παραμένοντας σταθερός στον εαυτό του και εκπληρώνοντας το θέλημα του αγαθού Θεού και Πατέρα του, στην αυστηρή αυτή απόφαση προσθέτει μια διδασκαλία που μας καθιστά άξιους να γίνουμε μαθητές του, και λέει: «Εάν κάποιος έρχεται προς εμένα και δεν μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα του και τη γυναίκα του και τα παιδιά του και τους αδελφούς και τις αδελφές του, ακόμη δε και την ίδια του την ψυχή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.» Πρόκειται για μίσος, βεβαίως, το οποίο δεν γεννά σχέδιο επιβουλής, αλλά συνιστά αρετή θεοσεβείας μέσω της παρακοής σε εκείνους που μας αποσπούν από τον Θεό. «Και όποιος», λέει, «δεν σηκώνει τον σταυρό του και δεν ακολουθεί πίσω μου, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.»

Και τι άραγε στάλθηκε να πει στους Ιουδαίους που είχαν κληθεί μέσω του νόμου; «Ελάτε, διότι ήδη όλα είναι έτοιμα». Επειδή όμως οι Ιουδαίοι άρχοντες αρνήθηκαν την πρόσκληση, όπως οι ίδιοι έλεγαν: «Μήπως πίστεψε σε αυτόν κανείς από τους άρχοντες ή τους Φαρισαίους;», οργίστηκε ο οικοδεσπότης, επειδή ήταν άξιοι να υποστούν τις συνέπειες του θυμού και της οργής. <Τότε οργισθείς ο οικοδεσπότης είπε στον δούλο του, κ.τ.λ.> (A f. 208, E f. 208 b) Και τώρα λοιπόν λέγεται ότι ο οικοδεσπότης έχει οργιστεί εναντίον των Ιουδαίων αρχόντων, επειδή περιφρόνησαν το μέγα δείπνο. Και βέβαια έχουν κληθεί αντί για εκείνους αυτοί που βρίσκονταν στις πλατείες και στους δρόμους, αυτοί από το ιουδαϊκό πλήθος, οι οποίοι είχαν αδύναμη και ταπεινή διάνοια, σκοτεινή και χωλαίνουσα. Διότι αυτοί θα μπορούσαν να θεωρηθούν τυφλοί και χωλοί, αλλά έγιναν ρωμαλέοι και υγιείς εν Χριστώ. Διδάχτηκαν να βαδίζουν σωστά, και δέχτηκαν στον νου τους το θείο φως. Το ότι μάλιστα πίστεψαν αναρίθμητοι Ιουδαίοι, μπορεί κανείς να το μάθει μελετώντας τις Πράξεις των αγίων Αποστόλων.

Λέει, λοιπόν, μέσω της παραβολής ότι πολλοί έχουν κληθεί στο μεγάλο δείπνο και στον άρτο που δωρίζεται σε αυτό, όμως δεν επιτυγχάνουν όλοι τη χάρη. Διότι στερούνται αυτής όσοι από τους προσκεκλημένους είναι απασχολημένοι με άλλα ζητήματα· καθώς διδάσκει ότι οι μέριμνες του βίου περισπούν και απομακρύνουν από την κλήση. Αυτές δε ποικίλλουν: διότι είτε, ασχολούμενοι με χρήματα και αγρούς, έχουν προτιμήσει αυτά αντί της κλήσεως, με αποτέλεσμα να αποποιηθούν την πρόσκληση εξαιτίας τους, είτε αναλίσκονται στις συναλλαγές του βίου, είτε είναι εμπλεγμένοι στον δεσμό του γάμου και των τέκνων, είτε είναι απορροφημένοι από κάποιες άλλες τέτοιου είδους φροντίδες.

Και εκεί μεν παρομοίαζε αυτόν που απευθύνει την πρόσκληση με βασιλιά, ενώ εδώ εισάγει έναν απλό άνθρωπο· και εκεί μεν ο βασιλιάς τελούσε τους γάμους του Υιού του, ενώ εδώ παραθέτει ένα απλό δείπνο· και εκεί μεν αποστέλλονται πολλοί, ενώ εδώ αποστέλλεται ένας μόνο για την πρόσκληση· και εκεί αφενός κάποιοι αδιαφόρησαν και δεν προσήλθαν, αφετέρου οι υπόλοιποι και τους δούλους ύβρισαν και τους φόνευσαν· εδώ όμως προφασίζονται απλώς ασχολίες, απορρίπτοντας την πρόσκληση. Εκεί πάλι ο βασιλιάς κινεί στράτευμα εναντίον εκείνων που εξόντωσαν τους δούλους του· ενώ εδώ ο άνθρωπος, οργισμένος από την άρνηση των προσκεκλημένων, δεν κάνει τίποτα τέτοιο, αλλά προστάζει τον δούλο του να εισαγάγει φτωχούς και ανάπηρους και τυφλούς. Ο δε βασιλιάς που συγκαλεί στους γάμους του Υιού του, χρησιμοποιώντας περισσότερους δούλους ως υπηρέτες, δεν φέρνει μέσα φτωχούς και ανάπηρους, ούτε καν τυφλούς και χωλούς· επειδή δεν άρμοζε να παρίστανται τέτοια πρόσωπα σε πρόσκληση βασιλικού γάμου· και ενώ κλήθηκαν πολλοί, ο βασιλιάς τιμωρεί εκείνον που ήταν ντυμένος με ένδυμα ανάξιο για γάμο. Το δε σημαντικότερο όλων είναι ότι η μεν παραβολή στο κατά Ματθαίον ελέχθη μέσα στο ιερό, καθώς ο Σωτήρας συνομιλούσε με τους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους του λαού· ενώ εκείνη στο κατά Λουκάν παρουσιάζει ένα απλό δείπνο στη Γαλιλαία, στην οικία κάποιου άρχοντα Φαρισαίου, όπου ο Σωτήρας φιλοξενούνταν σε γεύμα.

Επειδή όμως τότε ο Αδάμ δεν θέλησε να μετανοήσει, εξαιτίας και πάλι της επιβουλής του πονηρού δαίμονα, για αυτό τον λόγο πάλι, ερχόμενος ο Θεός στη γη, προσκαλεί τους πάντες κοντά του μέσω της μετάνοιας και λέει: «Μετανοείτε· διότι έχει πλησιάσει η βασιλεία των ουρανών». Έχει πλησιάσει, στέκεται μπροστά στις πύλες των καρδιών και των στομάτων σας· ανοίξτε με την πίστη τις καρδιές σας και αμέσως θα εισέλθει και πάραυτα θα διανοιχτούν τα στόματά σας και θα φωνάξετε: «Έχουμε τον θησαυρό του Πνεύματος μέσα μας, τον έχουμε· αποκτήσαμε στις καρδιές μας την αιώνια ζωή». Και πρόσεξε: τους Ιουδαίους κάλεσε πρώτα ο Θεός, αλλά δεν πείστηκαν να πάνε· καλεί όλα τα έθνη μέσω του Υιού στο τέλος, και αυτά πείστηκαν και κατέφυγαν σε αυτόν και έτρεξαν κοντά του. Γι' αυτό και λέει προς τους αποστόλους του: «Βγείτε γρήγορα στις πλατείες και τους δρόμους της πόλης και όλους τους φτωχούς και αναπήρους, τους κουτσούς και τους τυφλούς, φέρτε τους εδώ», εννοώντας ως πόλη ολόκληρο αυτόν τον κόσμο, ως πλατείες και δρόμους τις φυλές των εθνών και τις κρυμμένες και μακρινές χώρες, και ως φτωχούς, αναπήρους, κουτσούς και τυφλούς, όσους είναι συντριμμένοι από πολλά αμαρτήματα, διάφορα πταίσματα και ανομίες και είναι τυφλωμένοι από την άγνοια του Θεού.

Διότι αγρός είναι ο κόσμος, και γενικά η φύση, και εκείνος που βλέπει μόνο τη φύση, δεν παραδέχεται αυτό που είναι υπεράνω της φύσης. Βλέποντας λοιπόν ο Φαρισαίος ίσως τον αγρό, δηλαδή αποβλέποντας στους νόμους της φύσης, δεν παραδέχθηκε το γεγονός να γεννήσει παρθένος τον Θεό, ως γεγονός υπερφυσικό· αλλά και όλοι όσοι καυχώνται για τη θύραθεν σοφία, εξαιτίας αυτού του αγρού, δηλαδή της φύσης, αγνόησαν τον Ιησού, ο οποίος καινοτόμησε τη φύση. Εκείνος δε που αγόρασε πέντε ζευγάρια βοδιών και τα δοκιμάζει, θα μπορούσε να νοηθεί και ως ο προσκολλημένος στην ύλη άνθρωπος, ο οποίος έζευξε τις πέντε αισθήσεις της ψυχής με τις σωματικές και μετέτρεψε την ψυχή σε σάρκα· γι' αυτό, καθώς είναι απασχολημένος με τα γήινα, δεν επιθυμεί να μεταλάβει από το πνευματικό δείπνο, διότι λέει και κάποιος σοφός: «Τι σοφία θα αποκτήσει αυτός που κρατάει το άροτρο;». Εκείνος πάλι που εκπίπτει εξαιτίας της γυναίκας, θα ήταν ο φιλήδονος, ο οποίος, όντας προσηλωμένος στη σάρκα που είναι σύζυγος της ψυχής, και ζώντας μέσα σε αυτήν, σαν να έχει προσκολληθεί πάνω της, δεν μπορεί να γίνει αρεστός στον Θεό. Θα μπορούσες όμως να τα κατανοήσεις όλα αυτά και σύμφωνα με το γράμμα· διότι εκπίπτουμε από τον Θεό και εξαιτίας αγρών, και εξαιτίας ζευγαριών βοδιών, και εξαιτίας γάμων, όταν προσκολλώμαστε σε αυτά, αναλώνοντας όλη μας τη ζωή σε αυτά, και κάποιες φορές μάλιστα φτάνοντας να παραφερόμαστε εξαιτίας τους μέχρι και αιματοχυσίας· χωρίς να σκεφτόμαστε ή να επιδιώκουμε κανένα θείο νόημα ή λόγο. «Και όταν έφτασε ο δούλος, ανήγγειλε στον κύριό του αυτά.

Τότε, οργισμένος ο οικοδεσπότης, είπε στον δούλο του: Βγες γρήγορα στις πλατείες και στους δρόμους της πόλεως, και φέρε εδώ τους πτωχούς, τους αναπήρους, τους χωλούς και τους τυφλούς.