Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 14:24

Και όταν επέστρεψε ο δούλος, ανέφερε αυτά στον κύριό του. Τότε ο οικοδεσπότης, οργισμένος, είπε στον δούλο του: Έξελθε γρήγορα στις πλατείες και στις οδούς της πόλης, και φέρε εδώ μέσα τους φτωχούς, τους αναπήρους, τους τυφλούς και τους χωλούς. Και είπε ο δούλος: Κύριε, έγινε όπως πρόσταξες, και υπάρχει ακόμη χώρος. Και είπε ο κύριος προς τον δούλο του: Έξελθε στους δρόμους και στους φράκτες, και ανάγκασέ τους να εισέλθουν, για να γεμίσει ο οίκος μου. Διότι σας λέω ότι κανείς από εκείνους τους άνδρες που είχαν προσκληθεί δεν θα γευθεί το δείπνο μου.» Και πάλι ο ίδιος ο μονογενής Υιός του ζώντος Θεού, ο οποίος απεστάλη από τον Πατέρα, όχι για να κρίνει τον κόσμο, αλλά για να σώσει τον κόσμο, παραμένοντας σταθερός στον εαυτό του και εκπληρώνοντας το θέλημα του αγαθού Θεού και Πατέρα του, στην αυστηρή αυτή απόφαση προσθέτει μια διδασκαλία που μας καθιστά άξιους να γίνουμε μαθητές του, και λέει: «Εάν κάποιος έρχεται προς εμένα και δεν μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα του και τη γυναίκα του και τα παιδιά του και τους αδελφούς και τις αδελφές του, ακόμη δε και την ίδια του την ψυχή, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.» Πρόκειται για μίσος, βεβαίως, το οποίο δεν γεννά σχέδιο επιβουλής, αλλά συνιστά αρετή θεοσεβείας μέσω της παρακοής σε εκείνους που μας αποσπούν από τον Θεό. «Και όποιος», λέει, «δεν σηκώνει τον σταυρό του και δεν ακολουθεί πίσω μου, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου.»

Λέει, λοιπόν, μέσω της παραβολής ότι πολλοί έχουν κληθεί στο μεγάλο δείπνο και στον άρτο που δωρίζεται σε αυτό, όμως δεν επιτυγχάνουν όλοι τη χάρη. Διότι στερούνται αυτής όσοι από τους προσκεκλημένους είναι απασχολημένοι με άλλα ζητήματα· καθώς διδάσκει ότι οι μέριμνες του βίου περισπούν και απομακρύνουν από την κλήση. Αυτές δε ποικίλλουν: διότι είτε, ασχολούμενοι με χρήματα και αγρούς, έχουν προτιμήσει αυτά αντί της κλήσεως, με αποτέλεσμα να αποποιηθούν την πρόσκληση εξαιτίας τους, είτε αναλίσκονται στις συναλλαγές του βίου, είτε είναι εμπλεγμένοι στον δεσμό του γάμου και των τέκνων, είτε είναι απορροφημένοι από κάποιες άλλες τέτοιου είδους φροντίδες.

Αλλά για αυτούς βέβαια έχει εκδοθεί απόφαση που λέει: Σας λέω ότι κανείς από εκείνους τους άνδρες που είχαν προσκληθεί, και οι οποίοι αρνήθηκαν εξαιτίας των βιωτικών τους ασχολιών, δεν θα γευτεί το δείπνο μου. Λέει δε ότι άλλοι αντί για αυτούς θα απολαύσουν το μακάριο δείπνο, όσοι δεν είναι προσκολλημένοι σε τέτοια πράγματα, κάποιοι φτωχοί και ανάπηροι. Τέτοιοι ήταν παλαιότερα οι ειδωλολάτρες από τα έθνη, των οποίων οι ψυχές είχαν λωβηθεί από πονηρούς δαίμονες. Αυτούς στη συνέχεια, σύμφωνα με την υπόσχεση, αφού τους δεχθεί ο οικοδεσπότης και θεραπεύσει κάθε νόσο και κάθε αδυναμία των ψυχών τους, έπειτα θα τους μεταδώσει από τη δική του τράπεζα, ώστε να πουν: «Ετοίμασας ενώπιόν μου τράπεζα, απέναντι από αυτούς που με θλίβουν». Και άρτο θα τους παράσχει και λογική τροφή, μεταδίδοντάς τους από εδώ και στο εξής στερεά τροφή, και με λογικό οίνο θα τους ευφράνει, ώστε να πουν: «Και το ποτήριό σου με μεθά ωσάν να είναι άριστο!» Και όλα αυτά τα παρέχει, δωρίζοντάς τους τους αρραβώνες των επουρανίων αγαθών μέσω των χαρισμάτων του παρόντος βίου.

Επειδή, λοιπόν, κλήθηκαν πολλοί στο δείπνο όπου όλα ήταν έτοιμα (διότι ο οικοδεσπότης παραθέτει τέτοιο δείπνο αντάξιο της βασιλείας), αλλά αρνήθηκαν τη χάρη, γι' αυτούς έχει εκδοθεί η απόφαση που λέει ότι: Κανείς από εκείνους τους άνδρες που είχαν κληθεί και οι οποίοι αρνήθηκαν εξαιτίας των βιοτικών τους ασχολιών, δεν θα γευτεί το δείπνο μου. Αντίθετα, στη θέση τους, λέει ότι θα αξιωθούν το μακάριο δείπνο άλλοι, οι οποίοι δεν έχουν εμπλακεί στις υποθέσεις του βίου, κάποιοι φτωχοί, τυφλοί και ανάπηροι, οι οποίοι δεν αρνήθηκαν με κανέναν τρόπο την κλήση, επειδή ούτε αγόραζαν, ούτε πουλούσαν, ούτε ασχολούνταν με γάμο, ούτε περισπώνταν από άλλα παρόμοια πράγματα, αλλά με προθυμία και ετοιμότητα αποδέχονται τη χάρη· αυτούς, εκείνος που τους κάλεσε, πρώτα θα τους καταστήσει υγιείς, καθώς είναι σε θέση να θεραπεύει εύκολα κάθε νόσο και κάθε αδυναμία· έπειτα, κ.λπ. (όπως στη στήλη 573). Από όλα αυτά στέρησαν τους εαυτούς τους εκείνοι που αρνήθηκαν, δηλαδή οι άρχοντες της συναγωγής των Ιουδαίων· μετά από αυτούς υπάκουσε το πλήθος, το οποίο ζούσε σύμφωνα με τον Νόμο σαν σε πλατείες πόλεως. —Ίσως δε μέσω αυτών να υπονοούσε εκείνους που προέρχονταν από τα έθνη, οι οποίοι επρόκειτο να προσέλθουν στον λόγο του.

Και είπε ο δούλος: Κύριε, έγινε όπως διέταξες, και υπάρχει ακόμη χώρος. Και είπε ο κύριος προς τον δούλο: Βγες στους δρόμους και στους φράκτες, και ανάγκασέ τους να εισέλθουν, για να γεμίσει ο οίκος μου. Διότι σας λέω ότι κανένας από εκείνους τους άνδρες που είχαν προσκληθεί δεν πρόκειται να γευθεί το δείπνο μου». Απορρίφθηκαν λοιπόν οι άρχοντες των Ιουδαίων, και κανείς από αυτούς δεν πίστεψε στον Χριστό, όπως εξάλλου και οι ίδιοι καυχιούνταν για την κακία τους.