Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 16:12

Κεφάλαιο Δʹ. ΜΑΤΘΑΙΟΣ. Εύγε, δούλε αγαθέ και πιστέ, σε λίγα στάθηκες πιστός, σε πολλά θα σε καταστήσω· είσελθε στη χαρά του κυρίου σου. Και μετά από λίγα: Διότι σε καθέναν που έχει θα δοθεί και θα του περισσέψει· ενώ από εκείνον που δεν έχει, και αυτό που έχει θα του αφαιρεθεί. ΛΟΥΚΑΣ. Εάν λοιπόν στον άδικο μαμμωνά δεν αποδειχθήκατε πιστοί, το αληθινό ποιος θα σας το εμπιστευθεί; Και εάν στο ξένο δεν αποδειχθήκατε πιστοί, το δικό σας ποιος θα σας το δώσει;

Αυτό, φρονώ, σημαίνει το να αποδειχθεί κανείς πιστός στα λίγα, το να διανέμει δηλαδή από τα υπάρχοντά του βοήθεια σε όσους βρίσκονται σε έσχατη ταλαιπωρία. Εάν, λοιπόν, φανήκαμε άπιστοι στα λίγα, πώς θα μπορούσαμε να λάβουμε από Αυτόν το αληθινό, δηλαδή την πλούσια παροχή των θείων χαρισμάτων, η οποία καταστολίζει την ψυχή του ανθρώπου και εντυπώνει σε αυτήν τη θεία ομορφιά; (A f. 154 b) Το ότι σε αυτό αποβλέπει και στρέφεται ο σκοπός των λόγων του Σωτήρα, μπορεί κανείς να το κατανοήσει πολύ καλά και από τα όσα ακολουθούν. Διότι είπε: «Εάν δεν φανήκατε πιστοί στο ξένο, το δικό σας ποιος θα σας το δώσει;» Και ξένο λέμε ότι είναι η χρηματική περιουσία· διότι δεν γεννηθήκαμε με πλούτο, αλλά μάλλον γυμνοί· και είναι αλήθεια να πούμε ότι, σύμφωνα με το γεγραμμένο, «Τίποτα δεν φέραμε στον κόσμο, ούτε μπορούμε να πάρουμε κάτι μαζί μας». Ας γίνουμε, λοιπόν, πιστοί σε αυτόν τον μικρό και γήινο πλούτο, ο οποίος είναι ελάχιστος και μηδαμινός, επειδή είναι ρευστός· και ας μην σφετεριζόμαστε αυτά που μας δόθηκαν για την κοινή ανάγκη των αδελφών μας, ώστε να καθιστούμε τον πλούτο άδικο, με το να τον κατακρατούμε, και μάλιστα παρότι είναι ξένος· αφενός μεν επειδή δεν φέραμε τίποτα, αφετέρου δε επειδή ανήκει στους φτωχούς· προκειμένου να μας εμπιστευθούν τον δικό μας θείο και ουράνιο πλούτο, τον αληθινό και μόνιμο.

Αλλά δεν θα εξασφαλίσεις ούτε καν τα δικά σου ψίχουλα, εάν δεν περιποιηθείς τη γη που σε τρέφει με όσα αγαπά. Αυτό υποδεικνύοντας και ο Χριστός έλεγε: «Εάν στο ξένο δεν αποδειχθήκατε πιστοί, το δικό σας ποιος θα σας το δώσει;». Μη μου προβάλλεις τον πλούτο που προέρχεται από τα κτήνη και από τη γη, καυχώμενος για πράγματα που δεν σου ανήκουν σαν να ήταν δικά σου.

Εάν λοιπόν ο πλούτος που δήθεν προέρχεται από δίκαιους πόρους, όταν δεν διαχειριστεί σωστά και δεν δοθεί στους φτωχούς, θεωρείται αδικία και μαμωνάς, πόσο μάλλον αυτός που προέρχεται από αδικία. Από αυτόν λοιπόν ας κάνουμε για τους εαυτούς μας φίλους, ώστε, όταν εκλείψουμε και αναχωρήσουμε από τη ζωή, ή και αλλιώς, όταν χάσουμε το θάρρος μας κατακρινόμενοι, να μας δεχθούν εκεί στις αιώνιες σκηνές. «Ο πιστός στο ελάχιστο, είναι πιστός και στο πολύ· και ο άδικος στο ελάχιστο, είναι άδικος και στο πολύ. Εάν λοιπόν δεν αποδειχθήκατε πιστοί στον άδικο μαμωνά, ποιος θα σας εμπιστευθεί τον αληθινό; Και εάν δεν αποδειχθήκατε πιστοί στο ξένο, ποιος θα σας δώσει το δικό σας; Κανένας υπηρέτης δεν μπορεί να δουλεύει σε δύο κυρίους· διότι ή θα μισήσει τον ένα και θα αγαπήσει τον άλλο, ή θα αφοσιωθεί στον ένα και θα περιφρονήσει τον άλλο· δεν μπορείτε να δουλεύετε στον Θεό και στον μαμωνά». Ακόμη διδάσκει περί της αναγκαιότητας να διαχειριζόμαστε τον πλούτο κατά Θεόν. Διότι ο πιστός στο ελάχιστο, δηλαδή εκείνος που διοίκησε καλώς τον πλούτο που του εμπιστεύθηκαν σε τούτον τον κόσμο, είναι πιστός και στο πολύ, δηλαδή είναι άξιος του πραγματικού πλούτου και στον μέλλοντα αιώνα. Ονομάζει λοιπόν ελάχιστο τον γήινο πλούτο, ως όντως μικρό, ή μάλλον ως μηδέν, επειδή είναι ρευστός· αντίθετα, ονομάζει πολύ τον ουράνιο, επειδή παραμένει αιώνια και διαρκώς επαυξάνεται.