Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ 16:6

Μέτρο, λοιπόν, είναι ο κόρος, και αναφέρεται στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, εξ ου και ο Σωτήρας επαινεί τον φρόνιμο οικονόμο, ο οποίος μετέγραψε για τους οφειλέτες στα δικά τους χρεόγραφα τόσους κόρους αντί για τόσους, και αντί για τόσους βάτους ελαίου κατέγραψε τόσους.

Την ίδια ακριβώς ημέρα της Πεντηκοστής κηδεύθηκε. Ήταν δε τότε, κατά τους Αιγυπτίους, η εικοστή πρώτη του μηνός Παχών, κατά δε τους Έλληνες η εικοστή τρίτη του μηνός Αρτεμισίου, και κατά τους Ρωμαίους δεκαεπτά ημέρες προ των καλενδών του Ιουνίου. Μέχρι εδώ, φιλοκαλότατε, αρκούμενοι σε όλα όσα προαναφέρθηκαν, εκθέσαμε την υπόθεση των ερμηνευτών. Έπειτα, στη συνέχεια, για τα υπόλοιπα ζητήματα που προαναφέραμε, σύμφωνα με τις υποσχέσεις μας, με τις δικές σου ευχές, άνθρωπε του Θεού, ας στρέψουμε τον νου μας στο να φανερώσουμε τα σχετικά με τους σταθμούς, τα μέτρα και τους αριθμούς που αναφέρονται στις θείες Γραφές: από πού ονομάστηκε το καθένα και για ποιον λόγο κλήθηκε έτσι, από πού έλαβε την αφορμή της ονομασίας του, και ποια είναι η ποιότητα, το βάρος και η αξία του καθενός από αυτά. Ο κόρος είναι μέτρο. Απαντάται δε στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, εκεί όπου ο Σωτήρας επαινεί τον φρόνιμο οικονόμο, ο οποίος για τους χρεωφειλέτες, αντί για τόσους κόρους στα δικά τους χειρόγραφα μετέγραψε τόσους, και αντί για τόσους βάδους ελαίου έγραψε τόσους.

Θρέψε αυτούς, ντύσε εκείνους, επισκέψου τους κατάκοιτους, και το έλαιο θα αναβλύσει περισσότερο από τις πηγές. Δεν έχει φθάσει ακόμη η ημέρα της λογοδοσίας. Χρησιμοποίησε σωστά τον χρόνο, και κάνε διαγραφές χρεών, και σε αυτόν που σου οφείλει τους εκατό βάτους ελαίου πες: «Πάρε το γραμμάτιό σου, και κάνε τα πενήντα». Και στα χρήματα και στα λόγια και σε όλα τα υπόλοιπα να πράττεις παρομοίως, μιμούμενος εκείνον τον οικονόμο· και αυτά να τα συμβουλεύεις και στον εαυτό σου και στους συγγενείς σου. Διότι έχεις ακόμη τη δύναμη να τα λες αυτά· δεν περιήλθες ακόμη στην ανάγκη να παρακαλάς άλλον γι' αυτά, αλλά έχεις την εξουσία να συμβουλεύεις και τον εαυτό σου και τους άλλους. Όταν όμως αναχωρήσεις για εκεί, κανένα από τα δύο δεν θα μπορείς να κάνεις όπως πρέπει· και δικαιολογημένα. Διότι αυτός που έλαβε τόσο μεγάλη προθεσμία, και δεν ωφέλησε ούτε τον εαυτό του ούτε άλλον, πώς λοιπόν, όταν πλέον βρεθεί στα χέρια του Δικαστή, θα μπορέσει να επιτύχει αυτήν τη χάρη; Αναλογιζόμενοι, λοιπόν, όλα αυτά, ας κρατήσουμε σθεναρά την υπόθεση της σωτηρίας μας, και ας μην προδώσουμε την ευκαιρία της παρούσας ζωής. Διότι είναι δυνατόν, είναι δυνατόν ακόμη και στις τελευταίες αναπνοές να γίνει κανείς ευάρεστος στον Θεό· είναι δυνατόν να ευδοκιμήσει και μέσω της διαθήκης, όχι βέβαια στον ίδιο βαθμό όπως όταν βρισκόταν στη ζωή· όμως είναι δυνατόν. Πώς και με ποιον τρόπο; Αν Τον εγγράψεις μαζί με τους κληρονόμους σου, και Του απονείμεις ένα μερίδιο από ολόκληρη την περιουσία σου. Δεν Τον έθρεψες όσο ζούσες;

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣΤ΄. Περί του οικονόμου της αδικίας. Περί του ότι ούτε μια κεραία από τον νόμο δεν θα παρέλθει. Περί της μη αποπομπής της γυναίκας. Περί του πλουσίου και του Λαζάρου. «Έλεγε δε και προς τους μαθητές του: Ήταν κάποιος πλούσιος άνθρωπος, ο οποίος είχε έναν οικονόμο, και αυτός καταγγέλθηκε σε αυτόν ότι σπαταλούσε τα υπάρχοντά του. Και αφού τον φώναξε, του είπε: Τι είναι αυτό που ακούω για εσένα; Δώσε λόγο για την οικονομία σου, διότι δεν θα μπορείς πλέον να είσαι οικονόμος. Είπε τότε μέσα του ο οικονόμος: Τι να κάνω, τώρα που ο κύριός μου μου αφαιρεί την οικονομία; Να σκάβω δεν έχω τη δύναμη, να ζητιανεύω ντρέπομαι. Βρήκα τι θα κάνω, ώστε, όταν απομακρυνθώ από τη θέση του οικονόμου, να με δεχθούν στα σπίτια τους. Και αφού προσκάλεσε έναν προς έναν τους χρεοφειλέτες του κυρίου του, έλεγε στον πρώτο: Πόσα οφείλεις στον κύριό μου; Εκείνος δε είπε: Εκατό βάτους λάδι. Και του είπε: Πάρε το γραμμάτιό σου, κάθισε και γράψε γρήγορα πενήντα. Έπειτα είπε σε άλλον: Εσύ πόσα οφείλεις; Εκείνος δε είπε: Εκατό κόρους σιτάρι. Και του λέει: Πάρε το γραμμάτιό σου και γράψε ογδόντα. Και επαίνεσε ο κύριος τον οικονόμο της αδικίας, διότι οι υιοί αυτού του αιώνα είναι πιο συνετοί από τους υιούς του φωτός στη δική τους γενεά. Και εγώ σας λέω, κάντε για τον εαυτό σας φίλους από τον μαμωνά της αδικίας, ώστε, όταν εκλείψετε, να σας δεχθούν στις αιώνιες σκηνές.»

Κάθε παραβολή δηλώνει πλαγίως και εικονικώς τη φύση ορισμένων πραγμάτων, χωρίς να μοιάζει σε όλα με εκείνα τα πράγματα για τα οποία χρησιμοποιήθηκε. Γι' αυτό, δεν πρέπει να εξετάζουμε με λεπτομέρεια όλα τα μέρη των παραβολών, αλλά, αποκομίζοντας ό,τι ταιριάζει στο προκείμενο θέμα, να αφήνουμε τα υπόλοιπα, ως στοιχεία που απλώς συνυπάρχουν στην παραβολή και δεν συμβάλλουν καθόλου στο προκείμενο, όπως ακριβώς πρέπει να κάνουμε και στην προτεινόμενη παραβολή. Διότι, εάν επιχειρήσουμε να τα εξετάσουμε όλα λεπτομερώς, ποιος είναι ο οικονόμος, ποιος τον τοποθέτησε στην οικονομία, από ποιον διαβλήθηκε, ποιοι είναι οι χρεώστες, για ποια αιτία ο ένας χρωστάει λάδι και ο άλλος σιτάρι, και γιατί λέγεται ότι χρωστούν από εκατό, και απλώς εάν εξετάζαμε με υπερβολική περιέργεια όλα τα υπόλοιπα, θα κάναμε τον λόγο σκοτεινό, και επιπλέον ίσως θα δίναμε γελοίες εξηγήσεις εξαιτίας της δυσκολίας του αδιεξόδου. Πρέπει, λοιπόν, να ωφεληθούμε από την παρούσα παραβολή στον βαθμό που ενδείκνυται. Τι εννοώ με αυτό: ο Κύριος εδώ θέλει να μας διδάξει σχετικά με το να διαχειριζόμαστε σωστά τον πλούτο που μας έχει δοθεί.